من یکی از ایرانیان مقیم رومانی هستم و توانستم در دو جلسه از چهار جلسه کنفرانس مورد اشاره در بوخارست شرکت کنم. آقایی از ایران آمده بود که اسمش را نمی دانم، درخصوص انرژی و رابطه ایران و اتحادیه اروپا در مورد انرژی صحبت کرد. دستش درد نکند. صحبت او خیلی منطقی و جذاب و زبان انگلیسی او عالی بود. امیدوارم دولت ایران قدر این افراد را بداند. نمایشگاه صنایع دستی حاشیه کنفرانس نیز کوچک اما خیلی جالب بود. گروه موسیقی سنتی هم فوق العاده بود. دست مریزاد. 
بخشهای بازرگانی سفارتخانه ها یکی از بازوهای قوی در کسب اطلاعات اقتصادی و گزارش آن به کشورهای خودشون هستندکه لازمه بهش اهمیت داده بشه و چهار چوبی تهیه و گزارشات خود را ماهانه به طور منظم به کشور ارسال کن و مردم ومسولین نیز از آن اطلاعات استفاده کنن .
سفارتخانه ها را میبایست برمبنای عملکردآن در حوزه های مختلف سنجید و جایزه و ترفیع داد.
بخشهای بازرگانی سفارتخانه ها یکی از بازوهای قوی در کسب اطلاعات اقتصادی و گزارش آن به کشورهای خودشون هستندکه لازمه بهش اهمیت داده بشه و چهار چوبی تهیه و گزارشات خود را ماهانه به طور منظم به کشور ارسال کن و مردم ومسولین نیز از آن اطلاعات استفاده کنن .
سفارتخانه ها را میبایست برمبنای عملکردآن در حوزه های مختلف سنجید و جایزه و ترفیع داد.
آقای امینیان سفیر ما در رومانی از نیروهای با کفایت ومتعهد است ایشان در سمت ریاست دانشکده وزارت خارجه هم خوش درخشیدند 
اغلب قضاوتها دور از واقعیت است. به عنوان مثال سفارت ایران در عراق با سفارت عراق در تهران اگر چه ساختمان سفارت عراق نظم و ترتیبت بهتری دارد ولی از نظر کار دیپلماسی و حجم کار واقعا قابل مقایسه نست و کار سفارت ایران در عراق به اندازه چندین سفارتخانه است شما این را می توانید بررسی نماییدبا نقل یک خاطره یا عملکرد یک مامور دولت که به وظیفه خود آشنا نیست نمی توان همه کارکنان سفارتخانه های ایران در خارج را متهم به کم کاری یا آشنا نبودن با وظایف نمود.
وزارت خارجه از نظر نیروی دارای بیشترین نیروهای دارای آموزشهای سطح بالا و متخصص است.
تحصیلات، تخصص، تجربه و منش آقای سفیر طبیعتا چنین عملکردی را هم می طلبد. با آرزوی موفقیت بیشتر جای تعجب است که تابناک یک گزارش کاملاً اداری از یک وظیفه کاملاً معمولی سفارتخانه ها را اینجوری توی بوق کرده مثل اینکه شق القمر شده. طبق برنامه سالانه نمایندگی های ایران در خارج هر یک در زمان خاصی چنین برنامه هائی دارند که البته به سطح و کیفیت روابط هم ارتباط دارد 
سفیر یعنی نماینده انتخاب شده منتخب ملت.
بنده در مالزی چون از ایرانیها پول نمی گیرند با پاسپورت ایرانی راهی شدم. در آنجا به یک هتل مراجعه کردم که اتاق بگیرم ، کارمند آنجا گفت داریم و من را به مسئول رزرو اتاق معرفی کرد و رفت، طرف که پاس من را خواست و دید ایرانی هستم گفت اتاق نداریم، بنده گفتم که همکارتان و خود شما گفتید دارید و گفت نه اشتباه کردم، من گفتم اشتباه یعنی چه و من را تهدید به تماس با پلیس کرد، بنده با شماره سفارت ایران تماس گرفتم و بعد از کلی بدبختی جواب دادن و ماجرا را گفتم و فرمودند دنبال دردسر نگرد و به سفارت ربطی نداره و به جای دیگر مراجعه کن و قطع کردن.
بنده چون پاس آمریکا را هم دارم با سفارت آمریکا تماس گرفتم و کد شناسه خود را دادم، از من نام هتل را خواستن و یکنفر را ظرف 15 دقیقه فرستادن و با برخورد با مدیر هتل اتاق را برای من گرفتن و مدیر هتل گفت من نمی دانستم که ایشان امریکایی هستن و برای عذرخواهی یک شب اتاق رایگان و در بهترین اتاق به بنده اعطا کردند.
نماینده سفارت امریکا شماره تماس مستقیم خود را داد و گفت هر مشکلی که پیش آمد با من در تماس باشید.
خوب این میشه فرق سفارت.
نمونه دیگر در سفارت ارمنستان بوده که پاس بنده را پس نمی داد و پول بیشتر میخواست که سفارت ایران جمله دنبال دردسر نگرد و بیخیال بشو ، اینجا کشور غریب است را تحویل بنده داد و من آنوقت هنوز پاس امریکایی نداشتم تا حال طرف را بگیرم .
سفارت در ایران یعنی محلی برای اقوام نزدیک که بروند در یک کشور دیگه تا حقوق دلاری بگیرند و یک مدتی حالی کنند.
حال با توجه به داستان فوق موضوع در بقیه موارد قابل بررسی است. کار معرفی کشور که کار عبثی است و احتمالا دشمن مانع تراشی کرده است.
کار فرهنگی هم به جشنهای انقلاب خلاصه میشود که آن هم یعنی دور هم جمع شدن و کادو دادن و ناهار دادن و ....... یعنی پول در چاه ویل ریختن.
البته از حق نگذریم در ایام محرم بجای معرفی دیدگاه امام بزرگوار و انطباق آن با موضوعات روز ، ما فقط دوباره دادن ناهار و روزه خوانی و سینه زنی را در سفارت انجام می دهیم.
خلاصه این داستان سفارتهای جمهوری اسلامی
در یک کلام : سفارت یعنی ناهار دادن، ویزا دادن، روضه خواندن وای که خسته شدم اینقدر کار کردیم تو سفارت