سفارت ایران در اذربایحان و نیز کنسولگری عملا در استیفای حقوق هموطنان در باکو کاملا منفعل هستند و حتی برخورد بسیار نامناسبی با مراجعه کنندگان ایرانی در ان کشور دارند . در ضمن شخصیت و تیپ ظاهری سفیر در شان ایران عزیز نیست .

به نظر من سفارتخانه هاي ايران در ديگر كشورها منفعلند چون انها هم بخشي از سيستم اداري ما هستند. خيلي از شركتهاي دولتي بازدهي ندارند و فشل هستند كارها به كندي پيش ميروند. همين روحيه هم به صورتي ديگر در سفارتخانه هاي ما وجود دارد. افراد در ادارات بر اساس رابطه و نه ضابطه بالا مي روند. و مديران هم دنبال دردسر نيستند. كار نو تازه يعني ايجاد چالش با سيستم قديمي و مديران هم حوصله چالش ندارند. لذا همان روش اسلاف خود را ادامه مي دهند.متاسفانه همين روحيه هم به سفارتخانه ها منتقل ميشود. كاركنان سفارت خود را كارمنداني مي پندارند صبح بايد سر كار حاضر شوند و وقت بگذرانند تا ساعت اداري تمام شود. در حالي كه در يك سفارتخانه فعال همه بايد در جنب و جوش باشند و مهمتر از همه در وظيفه خود متخصص باشند. آيا رايزنها فرهنگي ما در كشورهاي مختلف واقعا جزو افراد فرهنگي هستند و اگر فرهنگي هستند آيا مدير هم هستند؟ چون به نظر من يكي بدون ديگري ثمري نخواهد داشت. حتي اگر فرد خيلي هم كوشا و زحمت كش باشد.

نمونه خنثي بودن هم مساله اي است كه در مورد ايرانيان زنداني در مالزي پيش آمد و مي توانيد اخبار رو مرور كنيد و بيبينيد كه ايرانيهاي زنداني از بي توجهي سفارت ايران گله داشتند.

به نظر من می بایستی بطور دوره ای در هر یک از سفارتخانه ها و نمایندگیها برنامه اجرا کرد تا سایرملتها ببینند ما مردم اخمو و بی احساسی نیستیم وبا شناساندن فرهنگ و هنر ایرانی -اسلامیدیپلماسی موفقی را در پیش بگیریم

از کامنتهای بالا میشه متوجه شد که سایت تابناک بین کارمندای سفارت حانه های ایران در خارج خیلی مشتری داره. پاسخ سوال تابناک هم خیلی آسونه علت آن ,بی کفایتی و گاها بی مبالاتی پرسنل علی الخصوص سفرا است. روزهای اول کمی خودشان را پر کار و حساس نشان میدهند ولی کم کم که می بینندنظارتی وجود نداره دچار روزمرگی می شوند.

کنسولگری ایران در فرانکفورت کار فرهنگی‌ خاصی‌ نمیکنه و اگه هم چیزی باشه فقط اعضای کنسولگری و خانواده‌شون رو دعوت می‌کنن و مردم عادی اصلا دعوت نمیشن!ماهی‌ چند هزار یورو پول خرج می‌شه ولی‌ بدون اثر!

من فکر می کنم سفارت ایران در رومانی خیلی خوب کار نکرده است. من در سال 2010 به همراه تعدادی اساتید از دیگر کشورها برای بازدید از معادن رومانی می رفتیم در مرز زمینی مجارستان و رومانی تا مرزبانان فهمیدند من ایرانی هستم از من خواستند تا فرم هایی را پر کنم و دقیقا محل اقامت و مدت اقامت ام رو مشخص کنم و حدود یک ساعت ما را معطل کردند و من خیلی از کارشان شرمنده شدم و به خاطر تاخیر به خاطر من، از همه همراهان عذرخواهی کردم. رومانی ها که کشور خیلی درجه یکی هم در اروپا نیستند خیلی از ما ایرانی ها می ترسند.

دمش گرم، سفارت ایران در مالزی یاد بگیره که متاسفانه چهره ایرانیان نزد مالزیاییها تغییر کرده به چهره ای هنجار شکن

کلا بحث مهمی که سفارت خانه های ما از آن غافلند و با عرض معذرت بلد نیستند بحث روابط عمومی یا PR و دیپلماسی عمومی یا PD است. اینکه ما چگونه افکار عمومی مردم کشورهای دنیا را به نفع خودمان تغییر دهیم اینکه چگونه آنها را اقناع کنیم و اینکه حتی چگونه احساسات انسانی و نوع دوستی آنها را به نفع خودمان جلب کنیم ، همه بحث های روابط عمومی است. اینکه مسلط به زبان کشور مقصد (کشوری که ماموریت در آن داریم ) و یا حداقل مسلط به زبان انگلیسی باشیم و مستقیما و بی کم و کاست نظراتمان را با رسانه ها در میان بگذاریم، اینکه هر از چندگاه در روزنامه ها و نشریات معتبر کشور محل ماموریت مقاله بدهیم و غیره.
متاسفانه تجربه شخصی اینجانب از اغلب سفارت خانه های ایران این است که اکثر آنها کارمندانی هستند که صبح به سرکار می روند و عصر به منزل بدون اینکه هیچ خلاقیتی و یا کار مفیدی انجام دهند. خلاصه اش همه دنبال حق ماموریت دلاری خود هستند و خیلی به اینکه تحولی ، خلاقیتی ، کار مهمی انجام دهند نیستند. یکی از دوستان ما که رایزن بازرگانی بود تعریف میکرد که اوایل کارش در یکی از کشورها دیگر همکاران دیپلماتش گفته بودند که بابا خیلی کار می کنی اینقدر تلاش نکن، چون ما هم مجبور می شویم خیلی کار کنیم !!! یعنی اگر کسی هم به طور خودجوش پرکار و پرتلاش باشد و خلاصه بخواهد برای کشورش قدمی بردارد زود هشدار لازم را به او می دهند و احتمالا زیرآبش هم خواهد خورد!!

سفارت ما در هر کشور باید بازتابی تابناک از تمام تمدن وفرهنگ ونیز شاهرایی اقتصادی برای تجارمان باشد.در صورتی که پتانسیل فرهنگی ما در سفارت خانه ها فعال باشد اقتصاد خصوصی ما نیز براحتی می تواند اسپانسر هزینه های آن باشد تا هر دو سود کافی ببرند و بلندگوهای تبلیغاتی غرب نیز از کار بیفتند.

سفارت خانه یک کشور در کشوری دیگر به منظله نماینده حقوقی آن کشور است و تمامی ابعاد فرهنگی ، اقتصادی ، سیاسی و غیره را نمایندگی می کنند بنابر این سفارتخانه ها باید در جهت شناساندن همه ابعاد مختلف کشور مطبوع خود به ساکنین کشور هدف برنامه ریزی و اجرا داشته باشند و فقط کارشان معطوف به کارهای سیاسی نباشد