نادر ایرانی
| 
۰۰:۳۵ - ۱۳۹۲/۰۸/۰۱
پاسخ
نه تنها با شیوه و منش جدید صحبت و مذاکره موافقم بلکه باید جدی تر و بدون ترس از حرف این و آن جلو رفت این درست که ما سالها در عمل و شعار تا حدودی با آمریکا سر جنگ داشتیم ولی امروز مثل فتح خرمشهر میباشد باید دوباره تصمیم غلطی نگیریم که بعد ها پشیمان شویم امروز آنها هم به ما امتیاز میدهند ولی فردا باید تاوان بیشتری بدهیم یا علی بگوئید و به طرف صلح و آبادی حرکت کنید دیگر بس است یک شب با آسوده گی نخوابیدیم جز همین چند ماه .بگذارید نسل بعدی در آرامش زندگی کند نه در ترس و دلهره 
دولت مردان ایران را ببین.امریکا راول کردین رفتن بوکینافاسو دودستی بغل کردن. بنده صد در صد با رویکرد های سیاسی دولت در روابط خارجی موافقم و آن را نشانه تدبیر وعقلانیت این دولت میدانم.درود 
من فکر می کنم این شیوه دیپلماسی نیازمند زمان هست و باید به آن فرصت داد، عجله در انتظار و قضاوت مناسب و عاقلانه نیست من با ديپلماسى دولت جديد موافقم. ما سالها از فتح وحماس و ديگر گروههاى فلسطينى حمايت كرديم. ولى هميشه پشت پا خورديم! حتي در جنگ صدام با ما شركت داشتند . اصلا چرا ما بخاطراعراب سلفى از بضاعت شيعيان كه هميشه توسط آنها تكفير شده اند مايه ميگذاريم؟
آنها بسختى ما را به عنوان مسلمان مي پذيرند.
تمام گروههاى فلسطينى هم اكنون به جاى اسرائيل با شيعيان سوريه ميجنگند!.
تعداد شيعيانى كه هر ساله توسط افراطيون سنى شهيد ميشوند چندين برابر فلسطيني هايي است كه توسط صهيونيستها كشته ميشوند .
براستى كي دشمن وكي دوست ماست؟ .
به نظرمن واقعامابایدباتمام دنیارابطه داشته باشیم تااون مشکلاتیکه حالابه وسیله تحریمهابرای مردم عزیزمان به وجودامده ازبین برود واقعا سیاستگذاران مابایدمروری به گذشته داشته باشند ببینندکه مشکل کارکجاست واقعابرای رفع ان اقدام جدی انجامدهند که هم دوست هم دشمن دربرابر ان سرتعظیم فروداورد دوستان مانمیتونیم دردنیاتنهازندگی کنیم . به قول کسی که این وضع رو درست کرد اون ارزونی رو لولو برد.من مخالف نه اتفاقا موافق رابطه ایران با امریکا هستم . ولی اینو خوب میدونم خواب سالای قبلم نخواهیم دید. تو این مملکت بیشتر مسئولاش سطح پیشرفت رو بلد نیستن اوناییم که بلدن کاری از دستشون بر نمیاد چون به تنهایی نمیشه کاری کرد.تحریم تازه نشون داد مملکت ما نفت نداشته باشه چیزی نداره مثل کسی که فقط تو خونه نشسته و داره طلاهاشو میفروشه که تموم شد هیچی نداره یعنی ما داریم ثروتمونو میفروشیم جاشم چیزی نمیسازیم که ثروت ساز باشه و این میشه تن پروری مسئولا که الان موندن چکار کنن مثال بارزش اینکه میگن تحریم فرصت هست که بریم سمت ساختن در داخل و این حرف بسیار زیبای هست ولی یه سوال پیش میاد که حتما باید تحریم بشیم؟اون وقتی که نیستیم نباید استفاده از ثروت کرد که امریکا نتونه کاری انجام بده؟بیشتر مردم که میخوان مذاکرات به نتیجه برسه بخاطر تحریم هست و وضع فعلی.بهر حال کسی از استقامت حرف میزنه که قوی باشه تو همه چیز مثل نظامی که امریکا فقط حرفشو میزنه و نمیتونه کاری انجام بده و من نمیگم باج بدیم به قول معروف خودتو مجهز کن و به جنگ برو و مطمئنا مردم خوشحالم میشن که کشورشون قوی باشه .در اخر اگه تحریم هم برداشته بشه شاید چند صباحی واسه ما خوب بشه ولی فرزندان ما با تموم شدن نفت مارو لعن خواهند کرد واینکه مشکل جای دیگست. منم مثل خیلیا امید وارم فقط امید.چون نه تو خونم هست به کشورم پشت کنم نه میتونم این بدبختی که نصیبم شده تحمل کنم البته با داشتن شغل که باز هیچ جز حسرت و بقیه که اونم ندارن دلم به درد میاد که چکار میکنن و چه ارزوهای رو خاک میکنن.به امید ایران سربلند واقعی نه شعار.تابناک حرف دل بود چاپ نکنی... هیچی از توام توقعی ندارم