من نمیدونم چطوری باید به کسی که این نامه رو نوشته جواب بدم، مشکل بیکاری اینه که ما به حد پایین قانع نیستیم

ماهم ابراز همدردی میکنیم

من اصل انقلاب و دوست دارم وطنمو دوست دارم ولی خدایی همه چی عوض شده دروغ ودغل که همه جا رو گرفته کسایی رو میشناسم ده پونزه بار رفتن مکه ولی حاضر نیستن به مستاجر بدبختشون هزار تومن تخفیف بدن

منم پدرم پدر یکی از این هزاران دختر و پسر پدری بازنشسته که پس کلی خدمت به جای استراحت و استفاده از خدمات ملی در بدر بدنبال کار برای زنده ماندن درآرزوی مرگ است تا نظاره گر چشمان پر تمنای فرزندانش نباشد

خدایاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا تا کی

این مسال درسته ولی اونی که این نامه رو نوشته قصدش سوءاستفاده سیاسی بوده اگه کمی دقت کنید خودتون متوجه میشید

چقدر دانشجوی دکترا داریم و زیاد شدن!!!!!

مملکتی که دارای ثروت بالائی دارد با مدیریت خوب میتوانست رفاه را برای مردم ایجاد و مطوئن باشید اگر قید هسته ای را هم بزنیم این مملکت رونق اقتصادی مهیا نمیشود .

منم از نسل همین جوونم.پدرم بازنشسته است . مادرم خانه دار.خودم دانشجو.کار کردم هزینه درسمو خودم دادم.پدرم چشاشو عمل کرد. هرکدوم کم کمش یک میلیون هزینه داشت .حق.ق پدرم سیصد تومان است .حقوق خودم که از8 صبح تا8شب است سیصد تومان.یارانه که نزدیک دویست تومان.هزینه عمل پدرم خورد خورد تسویه میشه .خواهرم دوتا بچه داره شوهرش معتاده.اجاره نشینه .هزینه اونم گردن من.

سلام. منم اول دهه شصتم. از بچگی که توبمباران و موشک و جنگ بودم. هنگام اوج گرفتن در تحصیلم با مانع سخت تغییر نظام آموزشی به زمین خوردم و هیچ وقت بلند نشدم.