اميرصفا
| 
۰۸:۱۱ - ۱۳۹۲/۰۷/۱۵
پاسخ
با سلام و احترام - لطفا ساعات كار بعد از ظهر را هم مشخص فرماييد - تشكر ضمن تقدیر از عملکرد دولت محترم به نظر می ر سد به منظور سلیقه ای عمل کردن دستگاه های اجرایی بهتر بود ساعت پایان کار ادارات نیز توسط دولت تعیین می شد تا شاهد یک وحدت رویه بودیم و تکلیف اربابی رجوع نیز در این میان مشخص می شد. توروخدا بگيد ساعات بعد از ظهر را تغيير بدهند ما ساعت 4:15 دقيقه تعطيل ميشويم 7ميرسيم سر زندگي من كه ديگه ارزوي مرگ دارم اين زندگي نيست مردگيه 24 ساعت شبانه روز خدا شاهده 13 ساعت يا توي ترافيكم يا محل كار 7 ساعت هم كه مي خوابم 4 ساعتم كه به آشپزي و تميز كردن خونه مي رسم به بچه هم كه هيچ وقتي نداريم برسيم و اصلا بچه من مادر نميبينه بخدا انصاف نيست این که فرقی نکرد بیشتر مشکل دانش آموزا بودن که با کارمندها میرفتن الانم همونه سلام . تورو خدا یکی به این آقای نوبخت بگه والله بعدازظهر همه توی خیابونا اسیر شدیم . انصافآ" این کار شما ضربه به کانون خانواده ها زد . خواهش میکنم ساعت به همون روال قبل برگرده . والله ادارات تا ساعت 11 هم به زور کار هست . با توجه به این که شروع ساعت کاری دولت 7:30 شده بود، مهر امسال برای اولین بار ترافیک صبحگاهی نسبتا روانی داشتیم. دوباره شد 8 و باز همون آش و همون کاسه !!! تصمیم اشتباهبا توجه به فاصلهی ایجاد شده بین ساعت کاری ادارت و مدارس دوباره شاهد این خواهیم بود که والدین از ماشین شخصی برای رسوندن فرزندانشون به مدارس استفاده خواهند کرد و این ینی دوباره معضل ترافیک صبحگاهی
خب فقط ساعت صبح رو تغییر دادند که چی بشه؟بعدازظهر ها چی؟
آیا می دانند کارمندی که ساعت 4 و 15 دقیقه از اداره همزمان با سایر ادارات دولتی و خصوصی تعطیل می شود در برابر پدیده ای به نام پیدا نکردن تاکسی یا اتوبوس قرار می گیرد؟
چون تمام تاکسی ها و اتوبوس ها تا خرخره پر از آدم هستند.
آیا می دانند کسی که بنا به جبر زمانه محل کارش در شمال شهر و محل زندگی اش در جنوب غربی یا جنوب شرقی است هر روز چند ساعت از عمرش را در ترافیک می گذراند و ساعت 7 شب وقتی به منزل می رسد دیگر حالی برای خانواده خود ندارد و فقط فکر خوردن شام و خوابیدن و آماده شدن برای ساعت 6 صبح فردا است تا شاید دوباره ساعت 8 صبح بدون تاخیر به محل کار خود برسد؟
میدانم که در اینجا انسان های شریفی هم خواننده این کامنت هستند که از کارکنان عزیز بخش خصوصی هستند و تا این مطلب را ببینند می گویند پس ما چه گناهی کرده ایم؟
عزیزان من، بیایید با کوته نگری خود همیشه در حال قیاس خود با دیگران نباشیم.
مثل این است که من کارمند دولتی خود را با کارمند بانک مقایسه کنم و بگویم چطور است که ساعت کار ما یکی است ولی حقوق و مزایای ما کمتر از آنهاست ؟ یا چرا آنها مدام وام های کم بهره یا بدون بهره از بانک عاملشان به آنها تعلق می گیرد و همیشه صاحب همه چیز در حداقل زمان می شوند؟
این صحیح نیست. این قسمت او بوده و شاید برای این کار تلاش کرده تا به آن رسیده است.
اینکه همیشه در حال قیاس خود با دیگران باشیم و همیشه خواهان این باشیم که هرچیز بدی که ما به جبر زمانه دست به گریبان با آن هستیم باید برای دیگران هم باشد، صحیح نیست.
اینکه در کامنت های گذشته در خبرهای گذشته می خواندم که مادری که کارمند دولت بود و با این افزایش ساعت ها دچار مشکل شده بودند، ابراز ناراحتی می کردند، بقیه مادران بخش خصوصی به او با دلی پُرتر در جواب ایشان می گفتند که مگر تو مادری؟! مگر ما که کارمند بخش خصوصی هستیم مادر نیستیم؟ مگر بچه های ما بچه نیستند؟
خب این صحیح نیست. بیایید کمی همدلی را هم یاد بگیریم.
به امید آن روز.