اين كار مثل دونفري است كه يقه همديگر را گرفته اند و فشار ميدهند و بهم ميگويند ول كن تا ول كنم بنابرين بايد گام بگام پيش روند و اعتماد سازي كنند و از كم به زياد برسند

باید با ایران یک شیوه منحصر به فردی از رابطه را تعریف و عملی کنند.نوع رابطه آمریکا با دیگر کشورهای جهان با ایران جوابگو نیست چرا که سیستم حکومتی و رهبری در ایران بر اساس سیره آئمه اطهار شکل گرفته که ممکن است در عین نداشتن هیچگونه ابزار مادی در اوج عزت واقتدار باشد و دیگران با تمام ابزار وقدرت های مادی باید در مقابلش سر تعظیم فرود بیاورند.

همه دنیا هم مثل ما هستند ولی اونها میدونند کاربرد دانشگاه و حزب و سیاستمدار و وزیر چیه
بخاطر این کسی که علاقمند به سیاسته میره دانشگاه و رشته علوم سیاسی میخونه و از بچگی هم میره هوادار و سمپات و عضو حزب میشه بعدشم میره تو کارای سیاسی و نظرات نسبتا" کارشناسی هم میده ما که دانشگاهمون یا رشته علوم سیاسی رو قبول نداریم چون اگه قبول داشتیم نصف بیشترین مسئولین وزارت امور خارجه مون از رشته های دیگه نبودند 13 سال وزیر امورخارجه مون پزشک اطفال نبود حزب هم که اصلا" قبول نداریم چون تا بحال نداشتیم فقط همه خودشون رو ذاتا" کارشناس علوم سیاسی میدونند و اینقدر راحت حتی مدیریت جهان رو هم با لیسانس ترافیک میخواهیم در دست بگیریم.

آمریکا باید اخلاقشو خوب کنه اول عامووو!!

صداقت ، صداقت ، صداقت و پایداری بر اصول انسانی

برای شروع باید دو طرف قدم بردارند نه فقط امریکا.
امریکا با برداشتن تحریم ها(قطعات هواپیما-تحریم نفت-تحریم ریال-مسدود کردن دارایی-تحریم شرکت ها و بانک ها اشخاص و ...) البته همه تحریم ها یک باره قطع نمیشوند و ایران بر فرض مثال با قبول پروتکل الحاقی.
جوری که تحریمی که میخوان بردارند به قبول پروتکل بیرزه.
مراودات دیپلماتیک هم در اولویت کارهای دو کشور باید باشد.
امریکایی ها چیز خیلی خاصی از ایران طلب نکردند
-قبول پروتکل الحاقی
-بازرسی از فردو
-توقف غنی سازی بیش از یک مقدار معین

بچه ها چه دل پری داشتند واقعاً!

1-امضای تفاهم نامه حل اختلافات.
2-انتخاب حکم بین المللی جهت داوری و صدور احکام لازمه.
3-پرهیز از جوسازی ها و اظهار نظرها خارج از چهار چوب قانون توسط طرفین

اعتماد فقط یک کلمه ای است که بار اخلاقی دارد و همانگونه که ممکن است ازبین برود برای ایجاد اعتماد مجدد و احیای آن راههایی وجود دارد.اما وقتی این بی اعتمادی بین دو دولت یا دو ملت با فرهنگها ی مختتلف ایجاد می شود به سختی قابل بازیابی می باشد.مانند بی اعتمادی که بر اثر نژاد پرستی ،ظلم ،تجاوز و ... در بین دو ملت یا دولت ایجاد می شود .
بی اعتمادی بین ایران و آمریکا خوشبختانه تا حدودی بین دولتهاست و این را بارها مسئولین اعلام کرده اند که خصومت ما با دولت مردان امریکاست نه با ملت امریکا . اختلاف فرهنگی نیز خیلی فاحش نیست چرا که اگر این گونه بود صدها هزار نفر از ایرانیان نمی توانستند سالیان سال در امریکا زندگی کنند پس به نظر اعتماد قابل باز یابی می باشد. البته این آمریکاییها هستند که باید دست بکار شوند. اینکه آنها باید چه کاری بکنند ؟ کی ؟ چگونه و با چه کیفیتی؟ نیاز به تفکر ندارد بسیار واضح و روشن است .
1-عزم و اراده کردن برای تغییر رویکرد اولین گام است و اعلام آن در تمامی رسانه ها .(که تا حدودی این اتفاق در چند روز اخیر افتاده است و باید استمرار داشته باشد .)
2- تغییر سیاستها ؛ آمریکا از دخالت در حوزه منافع و خط قرمزهایی که اصول و مبانی جمهوری اسلامی ایران تعیین میکند بپرهیزد .
3-گروهی از کارشناسان زبده سیاسی ،اقتصادی و حقوقی و... در هر دو کشور تشکیل شود و مصادیق حقوق و منافعی که در این چند سال از هر دو کشور متوقف و بلوکه مانده است را تعیین نموده تقویم زمانی مشخصی برای ازاد سازی آن تنظیم نمایند .

ابرقدرتها باید از زمان ابرقدرتی مطلق ما در باستان یاد بگیرند.
ما با منشور کوروش شوق آزادی صلح و عدالت در دل جهانیان انداختیم اما ابرقدرتهای فعلی فقط به فکر منافع خود هستند و کشورهای ضعیف را ضعیف نگه می دارند تا باج بگیرند.