عمو جان کتاب از زبان داریوش نوشته پروفسور هاید ماری کخ و ترجمه دکتر داریوش رجبی را بخوان بعد نظر بده

الواح تخت جمشید شامل 2 مجموعه مهم از اسناد لوحه های بارو (fortification tablets) و همچنین لوحه های خزانه (treasury tablets) هستند که دربر دارنده بخشی مهم از اطلاعات و آگاهی های مربوط به نظام اداری تاریخ هخامنشیان می شوند. بخش اعظمی از این الواح به زبان ایلامی نوشته شده و شامل دستمزدها و پرداخت ها به کارگران و کارگزارانی که در تخت جمشید به کار مشغول بودند می باشند. آنچه که اهمیت دارد ثبت جیره های این افراد و ثبت سمت اداری این شاغلان و همچنین رتبه اداری آنها در دستگاه اداری هخامنشی بوده و نکته ارزشمند در آنها وجود نام های بسیار سرشاری است که بخش اعظم آنها ایرانی است. ثبت این الواح متعلق به زمان داریوش اول تا اردشیر اول بوده و در بسیاری از آنها سال ها و نام ماه های ایرانی و روزها ثبت شده است. در این الواح می توان به مسیر و نقشه شهرها و روستاهای کهن در حوزه فرهنگی فارس (که شامل استان فارس امروزی و استانهای همجوار امروزی تا خوزستان هست) پی برد. در اینکه این الواح متعلق به زمان هخامنشیان است هیچ شکی نیست. همانطور که عرض شد بخش بزرگی از این الواح به زبان ایلامی نوشته شده که زبان دیوانی و اداری دستگاه هخامنشیان بوده (همانطور که ما مثلا در برهه هایی از تاریخ می بینیم که زبان اداری و دیوانی امپراتوری هند فارسی بوده) است. تعداد کمی از این الواح به زبان بابلی نو و تعدادی هم به زبان آرامی است که زبان رایج و گسترده در شرق نزدیک در آن زمان بود. یک لوح هم در میان الواح کشف شده که به زبان پارسی باستان (زبان ایرانی و مادری خود هخامنشیان) بود. پس در اصالت و هویت این الواح و اینکه آنها حقانیت تاریخ ایران و درستی کلیات آن را نمایش می دهند نمی توان شک کرد .

دوست عزیز ایلامی نه.عیلامی.

پیتر جان عزیزم
شما که این همه متن فارسی رو خوندی نظرت رو هم فارسی میذاشتی