تعجب می کنم که چطور برخی از نظرات "مردم" (یا مسئولین؟!) اینست که نباید خبر را بزرگ کرد و شاخ و برگ داد و چیز مهمی نیست...آنهم با این سوابق هوایی و شرایط تحریمی که داریم.یعنی واقعا اگر از روی این چنین حوادثی با سکوت بگذریم به نفع کیست؟ به نفع صنعت هوایی؟ دولت؟ یا "مردم"؟ چطور ممکنست کسی نظر بدهد که "نه بابا حالا مهم نبوده که ... و مثلا بجای دو لاستیک هواپیما فقط(!) یکیش ترکیده..این که مهم نیست...حالا بازاگر همش می ترکید!!!"
یعنی واقعا اینطور اظهارنظرکردن نشانه خیرخواهی است؟ پنهان کردن یا کوچک کردن وقایع چه کمکی به کی می کند؟ به هیچکس!
حداقل کاری که می توانیم بکنیم اینست که از کسانیکه خبررسانی کرده اند(این سایت) تشکر کنیم که درعین خود حادثه توجه ها را هم به آن جلب کرده است...مشکل چیست؟ نباید توجهمان به این چیزهای کم اهمیت جلب شود؟؟
درضمن یک چیزی است مدتها رسم شده است که حتما باید یک یادی از هم از خلبانان بکنیم که چقدر ماهر هستند و چه و چه.. یعنی اگر درباره خلبانی فلان واقعه صحبت نکنیم و نگوییم که چقدر خوب بوده خبر و بحث ناقص است. خوب البته گاهی خلبان می تواند مهارت خوبی از خود نشان دهد و جلوی حادثه ای را بگیرد که البته جای تقدیر دارد، اما دراینجا مسئله اصلی ترکیدن لاستیک هواپیما بوده که یک مسئله فنی است و نشانه ضعف مدیریت نگهداری هواپیما است..حالا البته خوب بوده که خلبان توانسته کنترل کند، اما برخی طول تفصیل فراوانی درباره خلبان داستان داده اند، گویی مسئله اصلی این بوده که "خلبان خوب نبوده" و ایشان خواسته اند از حیثیت خلبان دفاع کنند...درحالیکه اصلا کی به خلبان حرف زده است (حالا اگر هم کسی گفته خلبان هواپیما را به زمین کوبیده، منظور شرح حادثه بوده از دید و احساس مسافرذاخل هواپیما؛ که خب با توجه به عنوان خبر، اصلا مشخص است که داستان - و مشکل- درباره خلبان نبوده است) حالا مرتب اظهار نظرها درباره خلبانها بوده که خلبانها چنین..چنان...
منظورم اینست که اصل (نقص فنی) را ول کرده ایم و نمی توانیم روی مشکل تمرکز کنیم.. ممنون.
درست يك ماه پيش براي ماموريت به بانكوك رفتم. پروازما با هواپيماي بوئينگ .... بود هواپيما بلند شد و در ارتفاع لازم قرار گرفت ناگهان هواپيما با سرعت زياد به سمت زمين آمد به طوري كه همه جيغ و داد و فريد زدندو خيلي ها از حال رفتند ماهم شهادتين را گفتيم و منتظر سقوط هواپيما بوديم كه در آخرين لحظه به ناگاه هواپيما اوج گرفت ولي در اين مدت خلبان يك كلام درباره وضعيت هواپيما چيزي نگفت بعد از حدود دوساعت اعلام كرد اشكال از ما نبوده و از برج مراقبت بوده -بنده بعد از يكماه هنوز به حالت طبيعيي باز نگشتم و هر شب كابوس اين واقعه را مي بينم لطفا انعكاس دهيد 
با همه این مشکلات، امسال که میخواستم با سرمایه گذاری شرکتی که در خارج مالک آن هستم با تعداد 10 هواپیمای نوی کانادایی در ایران شرکت هواپیمایی با سرویس خوب ایجاد کنم ، با همه شعارهای وزیران ، با موانع عظیم این صنعت در ایران روبرو شدم که نهایتا" پشیمان گشته و به خارج برگشتم. ایکاش کمی هم به مردم و کشور خودمان فکر میشد . 
khedmate an daste az doostani ke etelaate kafi az amre khalabani nadaran bayad beresanam ke,in roozha harkas dar har jaygahi bedoone maloomate kafi ezhare nazar mikona va digaran ra motaham.hamantori ke dar bala chandtan az azizan eshare kardand captain amoui az asatide ba tajrobeye khanevadeye aviation hastand ke bish az 40 sal ast ke mashghool be parvaz va khalabani hastand.sherkate mahan dar hale hazer az ishan dar bazi az parvazha be onvane nazer va ostadi ke nezarat bar kare kadre parvazi digari anjam midahad,estefade mikonad.ke in parvaz ham jenabe amoui nezarat bar kare khalabane digari mikardand ke bande az bordane name ishan khoddari mikonam.kami bitajrobegiye in khalaban baese hard landing baraye in parvaz mishavad.vali az anjaiy ke name khalaban amoui dar parvaz onvan shode bood va be onvane pilot in command dar in parvaz hozoor dashtand tamame mabahes va shekayatha az ishan boodeh ast,ghafel az inke ishan dar zamane landing va forude havapeyma aslan dar sandaliye makhsuse khalaban naneshaste budand va controle havapeyma ba khalabane digari bud.
omidvaram in tozihate bande ke az majara kamelan khabar dashtam komaki be doostan karde bashe.