یه بنده خدایی میگفت اگه میخواید مردم شاد باشن فقط کافیه کاری به کارشون نداشته باشید، مردم خودشون بلدن چجوری شاد باشن... به حسابمون بیارید، حقوق آدمیزادیمون رو به رسمیت بشناسید، بقیش رو بسپرید به خودمون،همین. تابی اگه میخوای یکم شاد بشم منتشرش کن.

1 - احساس عدم امنیت
2 - فقر
3 - نا برابری
سبب نا شادمانی من است . شادی که اصلا به خودم ندیدم ببینم چه حسی دارد .

جداي از بحث مالي و اقتصادي كه يكي از شرطهاي مهم براي شاد بودنه. به نظر من شاد بودن نسبي است. چراكه بستگيه شديد به افكار و رفتار شخص داره. و افكار و رفتار و بينش ما به زندگي ما ريشه در كودكي و نوجواني ما داره. و همانطور كه همه ميدانيم ، اكثريت ما ، در هيچ سني به اندازه همان سن زندگي نكرديم. بطور مثال در دوران كودكي و مدرسه كه جزو مهمترين دورانهاي شكلگيري شخصيتي است (از سن ٧ تا ١٨ سالگي) بجاي تخليه هيجانات مربوط به هر سن خاص، درگير مسايل حاشيه اي و سرشار از استرس بوده ايم. بنابراين همه ما پر از خلأ روحي و كارهاي نا تمام هستيم و اين موضوعي نيست كه تنها بواسطه پول حل و فصل شود.و اين خلأ هاي روحي بدون اينكه خودمان متوجهش باشيم، با ما حمل ميشود و در گذر زمان پا به پاي ما رشد ميكند و اين خلأها به تنهايي ميتواند بن بست بزرگي براي شاد بودن باشد. و اين مقوله بسيار مورد بحث جامعه شناسان و روانشناسان است.  

در کل افزایش سطح توقعات و تجمل گرایی و تلاش برای جبران آنها باعث سلب شادی از مردم شده است.

تقویت باورهای دینی ونگاه درست به زندگی میتواند نقش اساسی در رضایتمندی اززندگی داشته باشدبه گونه ای که بسیاری از مشکلات جایگاه خودراازدست خواهنددادولی افسوس که درحال حاضر بجای اینکار رسانه ملی نیزدرکنار دیگررسانه هامیخواهدکه باآهنگهای به اصطلاح شادوبی محتواکه هیچ نقش موثری ازآنهادر ایجاد شادی به اثبات نرسیده(حتی برای سازندگان آنها هم) میخواهند به مردم شادی بدهند که این توهین آمیز است

من یکی که الکی شادم
کلا 1 روز نیست شاد نباشم هر کی هم
دو رو برم دیدم الکی شاده کلا ما ایرانی ها
معروف به الکی شاد هستیم حتی با هر مشکلی که برایمان پیش بیاد خود اینا هم که می نویسن من مجردم کار ندارم .پول ندارم و... جور چیز دیگه توی زندگیشون و پیش دوستان و خانواده خییییییییییییلی بیشتر از مردم کشور های دیگه شادن امکان نداره 1 روزو بی شادی و خنده و الکی نگذرونده باشن من اینو مطمئنم الکی هم خالی نبندین جو گرفته شما ها رو
میشه چاپ کنین

همچون انار،خون دل از خویش میخوریم...
غم پروریم،حوصله ی شرح قصه نیست!

شادی من در گرو آزادی من در انتخاب سبک زندگیمه.

من ناشادم چون دخترم و در ايران زندگي ميكنم تحصيلات بالا و شغل مناسب هم دارم ولي فقر فرهنگي و تبعيض هميشه آزارم داده.كاش پسر آفريده ميشدم معتاد و بيسواد بودم ارزشش بيشتر بود

من شاد نيستم چرا که وقتي به دور وبرم نگاه ميکنم ،ميبينم دزدي، دروغ،ريا و تمام چيزهايي که براي من به عنوان ضدارزش است در ايران ارزش و راهي است براي ترقي در زندگي.من شاد نيستم چرا که نقاب آدمها منو از شناخت دور کرده و و انسانيت و اخلاق در کشورم در رتبه آخر است. به اميد روزي که در ايران انسان بودن و ماندن معنا پيدا کند