جز ریختن اشک و دعا برای تحمل این رنج جانکاه توسط این کودک، چیزی از من بر نمی آید. خودم کودکی دو ساله دارم و هر روز دعایم این است که خدایا! مرا تا وقتی که کودکم خودش بتواند گلیمش را از آب بکشد نگه دار.مسببان این حوادث، در آن دنیا چه جوابی خواهند داشت؟
ضمن عرض تسلیت خدمت تمامی بازماندگان و شادی روح رفتگان از خداوند منان خواستارم که همیشه این فرزند معصوم را در تمامی مراحل زندگی در پناه خود داشته باشد.و برای مادر فداکار واقعا زبان قاصر روحشان شاد . 
و اینگونه فجایع رخ دهد ایا رواست ارامش فرزندان ما در گرو مرگ دیگران باشد ؟
چرا ما اینگونه شدیم
دوستیم یا دشمن؟
کجایند مسئولین ÷اسخگو و دلسوز چرا از این ورطه صدای در نمیاید مگر ما ایرانی نیستیم؟