در اواخر برنامه دیشب نود، مجری برنامه با روی خط آوردن براتی به عنوان حقوقدان به بررسی پرونده خلعتبری پرداخت. براتی در این برنامه با استناد به صحبت‌های نصیرزاده و ادله خودش به صراحت اعلام کرد که خلعتبری بعد از اینکه لیگ امارات تغییر نام داده با عجمان قرارداد بسته است. این درحالی است که خلعتبری در همین برنامه تاریخ 23اردیبهشت را برای تاریخ عقد قرارداد با عجمان اعلام کرد.

یکی از ایجنت‌های فیفا در گفت‌وگو با قانون از کم‌اطلاعی براتی و نصیرزاده ابراز تاسف کرد و گفت: «طبق قوانین فیفا هر بازیکن می‌تواند 6ماه قبل از اینکه قراردادش تمام شود با باشگاه جدید به توافق برسد و در بازه زمانی نقل و انتقالات آن کشور درخواست I.T.C کند و در سیستم T.M.S ثبت کند. خلعتبری در اردیبهش قراردادش را بسته و این قرارداد ثبت شده و زمانی که فصل نقل و انتقالات رسیده در فرصتی که داشته درخواست آی تی سی کرده که این موضوع ربطی به این ندارد که آقایان مدعی می‌شوند بعد از نامگذاری آن اسم جعلی روی لیگ امارات بوده که خلعتبری قراردادش ثبت شده.»

نصیرزاده در واکنش به صحبت‌های براتی در برنامه نود گفت: «به هر حال، بازیکن زمانی که امضای خودش را پای قرارداد گذاشت، قرارداد رسمیت می‌یابد. لیگ ایران 20شهریور تمام شده و خلعتبری بلافاصله با عجمان قرارداد بسته و منتظر باز شدن T.M.S شده است و به همین دلیل باید به تاریخ T.M.S استناد کرد و من به این‌گونه که آقای براتی از قولم استناد کرده‌اند صحبت نکرده‌ام.»

دو ماه پس از آغاز یک جنجال بسیار بزرگ خبری در فوتبال ایران، سرانجام عادل فردوسی‌پور بر خلاف میل باطنی‌اش به این پرونده ورود کرد و داستان تغییر نام لیگ امارات و بازگرداندن محمدرضا خلعتبری به ایران را مورد بررسی قرار داد. رویکرد او در این زمینه اما، مثل بقیه برنامه‌های تلویزیون کشورمان مبتنی بر به چالش کشیدن تلاش‌‌های صورت پذیرفته از سوی باشگاه پرسپولیس بود. چند ماه بعد از آنکه در میان سکوت سنگین اهالی رسانه و از جمله برنامه نود، دولت ایران مبلغ یک میلیون دلار را به احداث ورزشگاهی در افغانستان اختصاص داد، حالا عادل فردوسی‌پور همسو با بخش خبری بیست و سی یاد بیمارستان‌هایی می‌کند که می‌شد با 800 هزار دلار پول فسخ قرارداد خلعت، آنها را در جای جای این مرز پرگهر تاسیس کرد! غافل از اینکه اگر یاری به افغان‌ها برای بهبود وجهه منطقه‌ای ایران «مستحب» تشخیص داده می‌شود، جلوگیری از مشارکت یک ایرانی در جعل عنوان خلیج فارس، قطعا «واجب عینی» است و باز غافل از اینکه اگر پول ورزشگاه مزارشریف از بیت‌المال برداشت شده، هزینه فسخ با اعراب را بخش خصوصی تقبل کرده است. عادل اما بی‌اعتنا به همه این مسایل، همچنان به نواختن ساز ناکوکش مشغول بود و دست بر قضا در این مسیر تا آنجا پیش رفت که صدور کارت بازی برای خلعتبری را غیرقانونی تلقی کرد. او برای توصیف این اتفاق بارها از عبارت «دور زدن قانون» سود برد؛ تعبیری که مورد علاقه عادل است و گاه و بیگاه برای تقبیح رفتار سوژه‌هایش به آن متوسل می‌شود. راستی اما، هیچ پیش آمده خود مهندس فردوسی‌پور هم قانون را دور بزند و راه را برای رسیدن به اهدافش باز کند؟ شاید هم باید چند نمونه را برایش یادآوری کرد تا از جلد بهشتی‌اش بیرون بیاید و دوزخیان بی‌نوا را چنین یکطرفه به باد ملامت نگیرد.

***

- چقدر خوب می‌شود اگر عادل توضیح بدهد چرا دوربین برنامه او در بیشتر استادیوم‌های ایران بعد از کنفرانس مطبوعاتی سراغ مربیان دو تیم می‌رود و از آنها مصاحبه اختصاصی می‌گیرد؟ به طور طبیعی اسپانسرها هزینه می‌کنند تا برند تجاری‌شان در اتاق کنفرانس دیده شود. اگر بنا باشد نود مثل تافته جدا بافته مصاحبه‌اش را در تونل بگیرد، در واقع به این گروه از حامیان مالی ظلم شده است. در حال حاضر امیر قلعه‌نویی دقیقا به خاطر همین رفتار غیرحرفه‌ای و مصاحبه جداگانه با یک دوربین تلویزیونی در پایان بازی با بوریرام در آستانه مجازات مالی قرار گرفته است. آیا این عادت همیشگی فردوسی‌پور، اسمش دور زدن قانون نیست؟

- چقدر خوب می‌شود اگر عادل توضیح بدهد ماجرای ترجمه بدون اجازه کتاب سایمون کوپر به دست او چه بود؟ همانی که از سوی این نویسنده، از آن به عنوان «کلاهبرداری» یاد شد. فوتبال علیه دشمن به یمن تبلیغات مجانی دوستان عادل حسابی در ایران فروخت، اما نویسنده‌اش در آن سوی آب‌ها هرگز از این رخداد راضی نبود. آیا خاموشی مطلق فردوسی‌پور در برابر این ادعای کوپر و احاله پاسخگویی به ناشر کار درستی بود؟ آیا ارتکاب به چنین رفتاری با توضیح «ما که کپی‌رایت نداریم» اسمش دور زدن قانون نیست؟

- چقدر خوب می‌شود اگر عادل توضیح بدهد داستان مصاحبه اختصاصی برنامه او با فرانکو باره‌سی چه بود؟ خود این مجری بهتر از هر کس دیگری می‌داند گفتگو با چنین چهره‌هایی مستلزم پرداخت پول است. در حالی که هزینه قابل توجه حضور ستاره سابق میلان در تهران را باشگاه پرسپولیس تامین کرده بود، چطور فردوسی‌پور توانست بدون دادن حتی یک ریال به سرخپوشان، باره‌سی را مقابل دوربین برنامه‌اش بنشاند و از او مصاحبه اختصاصی بگیرد. این آیا اسمش دور زدن قانون نیست؟

- چقدر خوب می‌شود اگر عادل توضیح بدهد داستان پخش زنده تصاویر بازی منچستر یونایتد و چلسی در خلال برنامه اخیر او چه بود؟ در شرایطی که به تازگی شبکه قطری الجزیره اسپورت حق پخش لیگ برتر انگلستان را با قیمت سرسام آور 900 میلیارد تومان خریداری کرده، چگونه ممکن است شبکه ورزش ایران به همین راحتی با پنهان کردن لوگوی این کانال مسابقات لیگ جزیره را روی آنتن ببرد و بعد فردوسی‌پور برای نگه داشتن علاقه‌مندان به فوتبال اروپا پای برنامه‌اش، هر چند دقیقه یک بار همان تصاویر سرقتی(!) را به خورد مخاطبانش بدهد؟ حتی در مورد پخش فوری صحنه‌های مربوط به عملکرد لژیونرهای ایرانی در لیگ‌های اروپایی هم که بارها در نود تکرار شده، همین شبهه وجود دارد. بعید است فردوسی‌پور نداند بدون پرداخت حق پخش تلویزیونی امکان انجام چنین کارهایی وجود ندارد. این آیا اسمش دور زدن قانون نیست؟

- چقدر خوب می‌شود اگر فردوسی‌پور توضیح بدهد در دقایق پایانی همین نود دوشنبه شب، برند «نهنگی» از کجا پیدا شد و چطور در قامت قهرمان قلب‌ها درآمد؟ هر اسپانسر برای اینکه اهدای جوایز این برنامه را برعهده بگیرد و نام و عنوانش چند بار توسط فردوسی‌پور روی آنتن زنده تکرار شود علاوه بر تقبل هزینه‌های 9 هدیه 500 هزار تومانی، باید مبلغی چند ده میلیونی را هم به صورت جداگانه به حساب تلویزیون تمام تبلیغاتی ضرغامی واریز کند. در این شرایط چطور تولیدی نهنگی، کارخانه‌جات سایپا و مدرسه فوتبال چرخابی به همین راحتی با اهدای چند دست لباس می‌توانند از امتیازی مشابه برخوردار شوند و حتی ستایش‌های سودآور مجری نود را هم به خودشان اختصاص بدهند؟ آیا غیر از این است که عادل با این اقدام خلاف مقررات صرفا قصد داشته اثرگذاری قسمت قبلی نود و پخش آیتمی در مورد ابوموسی را به رخ بیننده‌هایش بکشد؟ آیا این دور زدن قانون نیست؟

***

حقیقت آن است که لاک غلط‌گیر این فوتبال، خودش هم کم اشتباه ندارد، اما اگر خیلی‌ها نود و مجری‌اش را با همه این کم و کاست‌ها همچنان می‌پذیرند، دلیلش این است که او را انسانی دلسوز و مفید برای فوتبال ایران می‌دانند. ماجرای خلعتبری هم همین است؛ قبول انعطافی کوچک به نفع مصلحتی بسیار بزرگتر. قانون واقعی، امروز در امارات و با تعرض شیوخ به عنوان «خلیج‌فارس» دور زده می‌شود؛ جایی که اگر دیر جنبیده بودیم، بازیکن ما را هم بازیگر تاریخ دزدی‌شان می‌کردند و چوب حراج به حیثیت‌مان می‌زدند.

اگر داورا نبودن پرسپولیس الان دوازدهم بود