از دشمن جز دشمنی نباید انتظار داشت.
رابطه مناسب وقتی برقرار میشود که منافع متقابل در آن رابطه تامین شود.
عدم رابطه ، هیزم دشمنی است و بر آتش آن می افزاید ، درحالیکه برقراری رابطه فرصت گفتگو را فراهم و یافتن زمینه های مشترک را فراهم کرده و به تدریج ( بله به تدریج و نه به یکباره ) ، دو طرف را به هم نزدیک کرده و از دشمنی ها میکاهد.
رابطه داشتن و گفتگو کردن ، هرگز به معنای زیر سلطه رفتن نیست . می توان رابطه داشت و از مواضع حق طلبانه خود نیز دفاع کرد و زیر بار خواسته های نابجای طرف مقابل هم نرفت. این هنر دیپلماسی است که باید آن را فرا گرفت و بکار بست . تا زمانی که به زبان مشترکی صحبت نکنیم هیچ نتیجه ای عاید نمیشود.
اگر فکر میکنیم که تحریمها و فشارهائی از این قبیل نه که تهدید بلکه یک فرصت است و در بلندمدت باعث خودکفائی و شکوفائی و بروز و ظهور استعدادها و توانائیهایمان میشود ( که البته به نظر من هم همینطور است ) باز باید با کشورهای دیگر مذاکره کرد و رابطه برقرار کرد ولی دم از برداشته شدن تحریمها نزد. اینگونه رفتار در بلند مدت نتایج خیر خود را نشان خواهد داد.

ایراد ما اینه که وقتی اونا ما رو تحریم کردن ما کاملا در برابرشون منفعل عمل کردیم
اگر در برابر تحریم ها منفعل نبودیم اونا الان تصور نمی کردن که تحریم ها اثربخش بوده

ما باید هرچه زودتر مستقیما با اروپا و امریکا دور میز مذاکره بنشینیم و از نظرات هم اگاه شویم تا فرصت سو استفاده از دغل دوستان کنار شیرینی گرفته شود .

به نظر من مهمترين عامل تو ايجاد شرايط مناسب بين المللي داشتن يك ديپلماسي قوي و چند جانبه هست.
تا زماني كه ما خودمون و تافته جدا بافته بدونيم و بخوايييم مناسباتمون رو از دنيا جدا كنيم به جايي كه نميرسيم هيچ به قه قرا هم ميريم.
به نظر آقاي روحاني با يك گفتمان و ديپلماسي جديد كارشون رو شروع كردن كه اين باعث بسي شعف هست.

باسلام دیروز اقای رییس جمهور بادرایت و سیاست توصیف نشدنی بازیرکی بسیار پیام دوستی مردممان را بگوش دنیارساند اکثرمطبوعات مهم دنیا حضور داشتندواقای روحانی بخوبی ازپس سوالات زیرکانه و معنادارشان برامدو هیچجایی بجز مذاکرات درمورد راه دیگری صحبت نکرد زنده باد روحانی زنده باداعتدال

ما هنوز از برگهاي برندمون استفاده نكرديم (تنگه هرمز)

آقا رضا در چند نظر قبل زیبا نوشتن، ولی‌ چند "اما" وجود دارد:
۱) تحریم‌ها میتواند بی‌ اثر باشد به شرطی که هر ایرانی‌ منافع وطن را به منافع خودش ارجح بداند.مثل همون مردانی که ۸ سال جنگیدند (جان بر کف).
۲) صنعت غذا، دارو، کشاورزی و ... بتواند نیاز داخلی را تامین کند.
۳) قوانین بسیار سخت، و مجازات‌های سنگین برا کسانی‌ بگذارند که از قوانین سؤ استفاده و اقتصاد را به هم میریزند.
این شروط با شعار دادن و میز گرد گذاشتن و حرف زدن حل نمی‌شه. و مهم تر از همه این که داشتن صنعت پیشرفته نیاز با تعامل با دنیا و به روز بودن اطلاعات است. با انزوا هیچ چیزی حل نمی‌شه.
پس: دیپلماسی معقول و زیرکانه نیاز امروز است. خود سری، تعصب، فقط به خودمون فکر کردن و سر را زیر برف کردن هم عامل نابودی ایران و ایرانی‌ است.

یه عده فکر میکنن اگه ایران مذاکره کنه دیگه همه چی حله !!....باور کنید اگه تمام سرمایه ها و منابع ایران رو هم به آمریکا تحویل بدیم بازم یه چیزی لزمون طلبکاره !....نمونشم لیبی بود که وقتی قذافی از مواضعش کوتاه اومد هیچ تغییری در مواضع آمریکا در قبال لیبی به وجود نیومد....امیدوارم که اوضاع بهتر بشه ولی من یکی که خوشبین نیستم....از اول نباید کار به اینجا میرسید !

دوستان امریکا به تعبیرمقام معظم رهبری دست چدنی زیر دستکش مخملی دراز میکنه .حواسمان باشه فریب نخوریم.