به نظر من همه جوانان بیکار تا زمانی که بخواهند برای دیگران کار کنند ( چه برای دولت چه اقراد و شرکتهای خصوصی) وضعیتشون همینه / توصیه من اینه که جوانان کارآفرینی بکنند و برای خودشون کار کنند / من کارمو با فروختن آش در فورغون جلوی نانوایی شروع کردم و بخاطر تلاش و کیفیت کارم الان یه مغازه آش فروشی دارم که هر شب حدود 300 هزار تومان سود خالص ختلص برام داره یعنی دخلم حدود 1 میلیون هست هر شب / پس جوانان عزیز بروید کارآفرینی کنید و فقط برای خود کار کنید نه اینکه منت دولت یا دیگران را بکشید /

والا راست میگه درد نسل ما اینه بیکاری
حالا بیکاری رو بیخیال وقتی هم آزمون هست با سابقه کار بالا میخوان آخه کلاه خودتو قاضی کن منی که درسمو تموم کردم سابقه کار از کجا بیاریم باز میگیم سابقه کارو بیخیال
کسی که دانشگاه دولتی درس خونده با کلی بار علمی بالا میره واسه مصاحبه خودشو نمیبازه کسی که هیچ سرش نمیشه نمیفهمه قبول بشه خودش رد بشه به نظر خودت نونت حلاله دلت خوش.ما پارتی نداریم چکار کنیم .درد دل این آقا درد دل نسلش مسولین درک کنین واقع گرا باشید
اول اینایی که رفتن دانشگاه مسأله کارشونو حل کنین بعد بدون کنکور دانشجو بپذیرین وشرایط دانشگاه رو آسون کنین.سطح سواد بالای کشور مهمه اما در کنارش کارکردن و رضایت مردم اون کشورمهمتره

من هم الان 31 سالمه و فارغ التحصیل عمران هستم و دربدر دنبال کار هر جا رفتم 400 یا 500 بیشتر نمیدن البته اونم باید برم شهر و هزینه اجاره و غذا و رفت و امد هم دارم آزمونهای استخدامی هم زیاد شرکت کردم ولی همش پارتی بازی است الان به وضعی رسیدم که دنبال هر کاری میرم حتی با مدرک دیپلم هم بخوان.

دوستان توجه کنید که ما الآن داریم چوب افزایش بی رویه سهمیه ی ورود به دانشگاه ها مخصوصا مخصوصا در کارشناسی ارشد رو میخوریم
یعنی این که طرف لیسانسشو گرفته میبینه کار وجود نداره میشینه دوباره برای ارشد میخونه بعد از دو سال میبینه بد از بدتر هم دو سه سال از عمرش رفته هم بازم بیکاره
اینم برای اینه که برای کاهش نرخ بیکاری میخوان دانشجو ها رو زیاد کنن تا آمار فجیع نرخ بیکاری را یکمی کمتر نشون بدن

ارشد عمران ، رتبه اول دانشگاه ، کلی مقاله و زبان انگلیسی و فرانسوی عالی ... چند سال سابقه مشاور و پیمانکار ، الان نشستم خونه بابای بازنشسته ام زور می زنم برای ایجاد تغییر ... اما نمیشه .
خدای ما جوونای ایرانی هم بزرگه .....

پدر بنده با سال ها تجربه در حرفه ی مرغداری حالا ورشکسته شده درحالی که همه فکر میکنن پول گرانی مرغ توی جیب مرغدارها میره اما ما ورشکسته شدیم، که بعد از سی سال دو واحد شش دانگ مرغ داری را فروختیم تا بدهی بدیم.فقط حرف حمایت از تولید رو میزنن

من تو یه شرکت خصوصی کار می کنم از صبح زود تا6عصر.فقط جمعه ها تعطیل هستیم حتی تعطیلات رسمی هم من سر کار هستم.بدون بیمه،ناهار را هم خودم از منزل سرکار میبرم. حقوقمون هم که هنوز به سیصد هزار تومان نرسیده.اما خیلی ها تو رشته من که حسابداری خوندم با پارتی بازی توی سازمانهای دولتی مشغول هستند، الان خونه و ماشین و...دارند.
قسم می خورم یک دهم استعداد من را هم ندارند.

تو یکی گفتی و ما هزاران امضا می کنیم. واقعا منم سه ساله فارغ التحصیل شدم وکل ایران رو مدارک فرستادم حضوری رفتم فرم پر کردم ولی....الانم دیگه شرایط سنیمون ایجاد نمیکنه که دنبالش باشیم. برای استخدامی می زنن متولد66 آقا آخه اونیکه تازه ارشد گرفته میتونه دیگه اونایی که سالهای قبل فارغ التحصیل شدن پس بای بای. عدالت همینه

موافقم و خيلي احساس دين مي كنم بااينكه خودم سوابق علمي خوبي دارم و در شرايط عادلانه و بدون پارتي استخدام شدم اما حقوق شركتهاي خصوصي رو مي بينم دريافتيم از گلوم پايين نميره.بعضي مزايا رو كه ميدن همكارام خوشحال ميشن من واااااقعا از گلوم پايين نميره.
اما اينم در نظرداشته باشيد كار در دستگاههاي دولتي يه سختي بزرگ داره.عزت نفس داشته باشي روزبروز افسرده و افسرده تر ميشي با ديدن چاپلوسي.بعضي همكارام رو كه مي بينم متاسف ميشم از خودم كه با همچين آدمهايي تو يه رده ام.كاش همون سال كه فارغ التحصيل شدم يه بقالي باز مي كردم نمي اومدم اينجا.باور كنيد اينجا فقط پول داره.روح و روانت به هم ميريزه مگراينكه چاپلوس باشي.

گذشت آن زمان که معلم سر کلاس درس میگفت علم بهتر است یا ثروت و همه میگفتن علم. امروزه ثروت بهتر است و صد البته که پارتی از ثروت هم بهتر است. بنده تو آزمون ... نفر دوم قبول شدم ولی متاسفانه پسر یکی از کارکنان رو که حتی نمره حد نصاب قبولی رو هم نیاورد تو شرکت استخدام کردن و بنده رد شدم ...