هر دوتاشون سر و ته يك كرباسن پا روي ملت مي كنن كه خودشون به جايي برسن ملت رو مي چاپن

اصولگرایی بعنی جلب نظر مراکز قدرت برای پیروزی بر خواست مردم. یعنی بهانه قرار دادن خدا برای رد رقبا.

در کل هیچ فرقی ندارند تنها تفاوت دراین است که وقتی این ها پیاده اند ،اون ها سواره اند و برعکس

به نظر مردم از اصولگرایی و اصلاح طلبی عبور کرده اند

آیا ایران از دوره تقسیم مردم به دو گروه اصلاح‌طلب و اصولگرا عبور کرده است؟
این پرسش از طرف اصولگرایان مطرح شده چون وزن خود رو تو جامعه میدونن و دنبال عوض گردن اسم هستن تا یکم بلکه مردم رو بتونن فریب دهند. ولی در جناح مقابل اصلاح طلبان خیالشون از نطر حمایت مردمی راحته و هرجا پرچم اصلاحات باشه مردم حول اون پرچم جمع خواهند شد. شاید اصولگرایی فراموش بشه ولی اصلاح طلبی برای همیشه بوده و خواهد بود.

من که فرقی بین اصلاح طلبی واقعی و اصول گرایی واقعی نمی بینم. تفاوت از آنجا ناشی می شود که یک اصلاح طلب اصول را فراموش کند یا یک اصولگرا نیاز به اصلاحات را انکار کند.

اصولگرائی : پایبند نبودن به هیچ اصلی به جز اصل قدرت طلبی و چسباندن خود به طرف پیروز به هر شیوه !
اصلاح طلبی : پایبندی به اصل نظام و انقلاب و فداکاری در راه اعتلای میهن و بهبود معیشت مردم .

اصولگرا ها مملكت را مال خود ميدونن و ديگران را غير خودي ميدانند

یک تفاوت اصلاح طلب و اصولگرا در این است که اصلاح طلب برای رسیدن به قدرت چشمش فقط به صندوق رای است و اصولگرا چشمش به شورای نگهبان است تا با حذف رقیب ، به قدرت برسد

اصول گرایی در مفهوم بین المللی آن سوسیالیسم و دخالت گسترده نهادهای دولتی (حکومتی ) در تمامی شوون از جمله اقتصاد ، مسایل اجتماعی و .. است و اصلاح طلب ها در حقیقت پیرو مکتب سرمایه داری اند و معتقدند دولت باید حضور حداقلی در مسائل داشته باشد و بگذارد به مرور همه چیز به دست مردم و مرور زمان اصلاح شود.