نمی دانم چه بگویم. کسی نیستم، ولی به سهم ناچیز خود شرمنده ام. شما را به خدا این نامه را نه فقط به رییس حمهور بدهید، بلکه تکثیر کنید و به همه ی سازمان ها ، ارگان ها، و ادراتی که بیت المال را بی رویه خرج امور بیهوده می کنند بفرستید. خواهرم، برادرم، شرمنده ام.
محمد
|
|
۱۵:۲۱ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۸
0
42
پاسخ
لاحول ولا قوه الا بالله .این تذهبون؟.....
ناشناس
|
|
۱۵:۳۶ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۸
1
65
پاسخ
اشک مارا در آوردی ای حماسه ساز واقعی ودرود به همسر فداکارت وبچه های صبورت نارحت نباش چیزی را که تو از خدا گرفتی نمی توان برایش ارزش قایل شد.
ناشناس
|
|
۱۸:۲۵ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۸
0
8
پاسخ
ای کاش ماهم انروزها میرفتیم و گمنام میشدیم واین روزهه را نمیدیدیم
ناشناس
|
|
۱۹:۵۹ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۸
0
13
پاسخ
میتوانند ما را دریك هواپیمای C130 بریزند و ببرند در دریاچه نمك خالی كنند و ما هم راحت میشویم.
نمی دانم چه کسانی باید از این حرف خجالت بکشد؟؟؟؟؟
عليرضا
|
|
۲۰:۳۷ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۸
0
10
پاسخ
چه زيبا نوشته اي:
"اجر تو در گمنامی است و اجر من در افشا..."
سعید سرابی
|
|
۲۱:۰۰ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۸
0
9
پاسخ
درود بر صبر و استقامتت درود بر همسر و فرزندانت درود مادر مهربانت عشق را برایم معنی کردی این نوشته ات را همیشه مقابل چشمانم خواهم داشت برای تان آرزوی روزهای خوب دارم