این سوال ، سوال اشتباهی است. به جای این سوال باید پرسیده شود: "با غم و غصه ها و افسردگی های اجتماعی چه باید کرد؟"این شور و نشاط گذرا ، نتیجه انباشته شدن مشکلات و اندوه های فراوان بر دل مردم است و گرنه شاد بودن که علت نمی خواهد و نتیجه هر موفقیتی است.
من مدتی ایروان بودم .شبها مردم درمیدان جمهوری جمع میشن .بعضی شبها موسیقی پخش میشه مردم دور یک استخر بزرگ میشینند.به موسیقی بتهون وغیره گوش میدن یکم شادی میکنند ازنوع سالم نه عربده ای کشیده میشه نه سر وصدایی بعدهم همه خوشحال میرن خونه هاشون.کشوری که درواقع هیچی نداره از مافقیر تر هست چه اشگالی داره ما هم مردم ماهی یک دفعه دعوت کنیم یک جا یک پارکی جایی همه قرار بذارند بیان شادی کنند بعد هم برن خونه .همه ازنظرروحی وروانی تخلیه میشن خیلی از مردم آزاریهای ومشگلات روانی وتنشهای روحیافراد هم کاسته میشه .اصولا تنهایی افرادوانزوا افسردگیهای اجتماعی افرادبه خلافکاری مصرف موادمخدروغیره سوق میده که نمونه اوون الان درجامعه میبینیم.این شبها که الان میبینم خیلی برای مردم کشورم خوشحالم امیدوارم همیشه شادباشند شادی خوب است، جشن خوب است ولی آیا جشن من باید باعث غم همسایه، همشهری و یا کس دیگری از هموطنان من شود؟ آیا این درست است که من دوست دارم شادی کنم و آمبولانس، ماشینی که در آن بیماری، مادری که بچه اش در خانه منتظر است، پیرمرد و پیرزنی که طاقت ماندن در ماشین و یا خیابان را ندارد ولی به خاطر اینکه من خوشحالم باید این رنج را تحمل کند و دم نزند؟ اگر دم بزند مخالف خوشی و جشن است؟ چرا ما نمی خواهیم حد خود را بدانیم و حق ضعفا را بدهیم؟ خوشی کنیم، شادی کنیم، جشن بگیریم ولی راه بندان چرا؟ اذیت کردن دیگران چرا؟ بی نظمی و بی قانونی چرا؟
دولت محترم حداقل یک برنامه ای برای جشن های ملی و مردمی تهیه کند تا دیگران ناراحتی را تحمل نکنند به خاطر خوشی عده ای دیگر.
بعضی از تندرو ها همه ی اینها را از اقای روحانی میدانند که این طور نیست به نظرم مردم ایران می خوان بگن ما بی جنبه هستیم لطفا مواظب رفتار های خود باشید ولی متاسفانه بازهم نیروهای امنیتی نتوانستند شادی مردم را تحملی کنند! دکتر روحانی تقاضا می کنیم برای حل این مشکل تدبیری بیاندیشید این جشن های خیابانی نشان داد که مردم ما که کسر عظیمی از آن جوان هستند نیاز زیادی به شادی و تخلیه هیجان دارند. سهم لذت های هیجان انگیز برای ما جوانان خیلی کمه و ما جوونا اغلب منفعل و ساکن هستیم. خیلی هامون اصلا بلد نیستیم چطوری باید خوش بگذرونیم و از زندگی و هیجانات درست لذت ببریم. باید فکری برای این موضوع بشه. یکی از راه ها می تونه برگزاری دوره ای همایش های بزرگ و سازمان یافته جوانان با هدف تفریح سالم، تخلیه هیجان و لذت و شادی باشه. برنامه هایی مثل تماشای دسته جمعی مسابقات ورزشی و جشن های مختلف مثل جشن ازدواج دانشجویی هم خوبه. از خداوند متعال مسئلت دارم كه شرايط كشور در مسيري باشد كه شادي و نشاط به وفور براي اين ملت فراهم باشد. چون جامعه بهمراه با سلامت رواني ضامن زندگي سالم و رشد و تعالي است. ساده است1
وقتي ما داشتيم خوش ميگذرونديم بايد راهنمايي و رانندگي به كمك نيروي انتظامي و خود مردم ميومد يه معبر براي ماشين ها باز ميكرد تا مردم برن به كارشون برسن
2
وقتي يه عده زيادي شلوغ كنن بيان رسيدگي كنن "رسيدگي كنن" نه برخورد
3
نقش عزيزان تامين امنيت هم كه ديگه خدا حفظشون كنه بي ترديده
راستش خيلي نگران بودم يه عوضي يه تيري از يه جايي بزنه كسي رو بندازه دوباره اوقات همه تلخ شه
4
راستي ديشب خيلي خوب و به ايني كه گفتم خيلي نزديك بود.
زمانی ادم میتونه شاد باشه مثل شما که شاغلین ، زندگی برای خودتون دارین ، من و هم سن و سال های من هم زندگی داشته باشیم
من به روحانی اعتماد کردم امیدوارم کاری برای ما بکنه