واسه من دوتا هواپیما توش بود که باید حلقه ها رو می انداختی تو دماغه شون

من یکی داشتم توش آدم برفی بود زیرشم مداد تراش بود تکون که میدادی برف میبارید و ذوق مرگ میشدیم

مرسي تابي جون.واقعا اون هيجان و لذتي كه دهه 60 تي ها از اين وسايل ساده ميبردند بچه هاي الان با اين همه تكنولوژي نميبرن

بترکی تابناک.میری چه چیزی رو پیدا می کنی.داغ دلمون تازه شد.یادش بخیر

خوش به حال ما دهه چهل كه به جاي تبلت يك سطل آب داشتيم با يك استكان داخلش و با انداختن يك ريالي و ده شاهي به داخل استكان جايزه مون دو برابر ميشد. البته تشتك بازي و گردو بازي و تيله بازي و ... كه نگو ، چه صفايي داشت.

یادش بخیر اون وقت ها همه چی یه حس خاص داشت .ساعت با این بازی می کردیم و می خندیدم ولی الان چی

درسته زمان ما امکانات خیلی کمتر از الان بود ولی خدایی خاطرات و دورانی که ما داشتیم را دیگه هیچ کس تو هیچ دورانی حس نخواهد کرد. همه چیزای زیبای اون دوره خاطرات شیرینی شده برامون : لوازم التحریر ها ، خوراکی ها ، مجری های برنامه کودک و کارتون ها ، برفک تلویزیون ، اعلام اسامی گمشده ها ، نوشابه های شیشه ای ، توپ پلاستیکی دو لایی . خیلی چیزای دیگه که واقعا خاطرات و حس زیبایی برامون بجا گذاشتن.
یادش بخیر

از اینا همین الان هم هست .

این تبلت همچین دهه سصتی هم نیست ها!

چه حالی می کردیم ما که اون موقع سنی ازمون گذشته بود ولی به بهانه بازی بچه ها یه دوری باهاش میزدیم
الان مگه میشه تبلت کسی رو بگیری باهاش دور بزنی!!!!! همش توش سر بریده هست!!!!!!!!!