سعدی یامردنکونام نمیردهرگزمرده آنست که به نکویی نبرندنامش

هر کس به تماشایی رفتند به صحرایی...ما را که تو مقصودی.. خاطر نرود جایی..

هر حرف و سخن جایگاه خاص خود را دارد. قرار نیست اشعار طنز سعدی و اشعار و سخنان نغز در یک جایگاه مورد بحث و استفاده قرار گیرد. شما هیچ گاه در یک مراسم رسمی به بیان طنز حتی غیررکیک نمی پردازید و در جمع های خودمانی این کار را میکنید و کسی هم به شما ایرادی نخواهد گرفت که بماند، استقبال هم خواهد نمود.
به نظر بنده معیار ها و محکهای متفاوت و متمایزی برای هر کدام از این اثرها باید اتخاذ نمود.

سلام به همه فرهیختگان ;
اینکه سعدی هزل هم گفته است یا نه ؟
نیاز به تحقیق دارد .نمی توان بدون بررسی و پژوهش با یک متن چند خطی ان را تایید یا رد نمود.اما آنچه که برای ما زشت می نماید پذیرش انسانی با این ویژگیها و بیان هزل است که این ریشه در مسایل اجتماعی دارد.
در دوره ای که ما زندگی می کنیم افراد اغلب چون به خلوت می روند کارها و حرفهای دیگری میزنند. شاید در گذشته مثلا عصر سعدی مردم یا افراد ی مثل او از نمایش افکار خود در خلوت و جلوت هراسی نداشته اند آنچنان که ما پنهان کاریهای زیادی داریم کافی است به عنوان مثال مخابرات تصمصم بگیرد پیامکهای افراد را با مشخصات و شماره به نحوی منتشر کند می بینید شخصیت پنهان هر یک از ما در فضای صمیمی یا دوستانه مان چگونه رخ می نماید .یا در آن دوره معیارها مانند اکنون سبب ظاهر نمایی و تزویر نمی شده است .
یا کسی از بیان عقاید و افکارش واهمه نداشته است که اینک ما از خواندن آن داریم .

بالاخره سعدی معصوم که نبوده... ممکنه یه حرفهایی هم زده باشه

مثل اینکه اشعار سعدی به گوش شما دوستان خوش نیامده که بحث هرزه بودن اشعارش را به میان کشیدین .هرچند ساده است برای شما تحریف

ملاک تشخیص اینکه فارسی فاخر چیست شما نیستید.خود سعدی است

دوستان بهتر است این مباحث تخصصی رو به اهلش واگذار کنند و همه چیز رو سیاسی نبینند و ندانند.
این هزلیات چیزی نیست که امروز و دیروز در دیوان سعدی آمده باشه و بزرگان ادب که این دیوان رو تصحیح کرده اند این اشعار رو هم گنجانده اند.
البته باید توجه کرد که بیان هزلیات غیر از سعدی در کلام دیگر بزرگان علم و ادب چون مولانا، سنایی و .... نیز به وفور یافت میشود. و البته علت بیان آنها هم توسط هر کدم متفاوت است که جای بحث آن در این جا نیست.

سعدی هم انسان بوده و بس. آن هم مثل همه انسانها عقل و احساس و شهوت داشته. همانگونه که نمی توان با قاطعیت شعری را به او منسوب کرد ، نمی توان بر حسب سلیقه یا خوش آیند شخصی شعری را از او سلب کرد.

الهزل فی الکلام، کالملح فی الطعام