من 25 سالمه ولی باور کنید که استرس زندگی و نگرانی از آینده همه چیزه منو داره میگیره.
پارسال کلی کار کردم و پول جمع کردم برای خرید ماشین. بعدش نوبت به خرید من که شد قیمت ها 3 برابر شد.
تمامی پولی که داشتیم توی پول پیش خونه گیر کرده بود که همینطور قیمت دلار و سکه و خونه و بورس و ... کشید بالا و ما عقب موندیم.
اومدیم خونه عوض کنیم دیدیم مردم هم گوشت همدیگه رو میخورن. هرچی پول در آوردیم گذاشتیم روی پول پیش خونه.
همه اینا یه طرف، گرونی ها هم یه طرف و استرس آینده من و برادرم که 2 سال از من بزرگتره و از پدر محرومیم و خرج یک زندگی با مادر رو هم باید بدیم. طوری شده که حتی برای عید 1 کفش هم از دلم نمیاد بخرم از نگرانی آینده.
همه اینها به کنار، این فشار زندگی اصلا به من اجازه کار نمیده اصلا فکرم کار نمیکنه. شماها چقدر دلتون خوشه بخدا خوشبحالتون که میتونید به آینده فکر کنید و برای خودتون هدف تعریف کنید. ما که حتی قید خودمون رو هم زدیم.
این بود عدالت اجتماعی؟ این همه سختی و فشار فقط روی اقشاری مثل ماست نه اون کسی که ماشین داشت شد 3 برابر خونه داشت شد 5 برابر خرج شیکمشم مامان و باباش میدن.
این بود واقعا؟
تو این روزهای پایانی سال فقط کارم شده دعا و امید که شاید سال بعد معجزه ای بشه و از این وضعیت نجات پیدا کنیم. ما دیگه چه امیدی به آینده داشته باشیم؟ بخدا آدمی بودم که 1000 تا فکر و ایده برای این زندگی نفرین شده داشتم ولی دیگه حتی 1 ماه بعدم رو هم نمیتونم پیش بینی کنم. هرچی که در میاد عینا خرج میشه.
ما زن نمیخوایم؟ خونه نمیخوایم؟ زندگی نمیخوایم؟
ما به کنار. مادرم چی؟ چه کسی میتونه قناعت هایی که میکشه رو جبران کنه؟

قصدم اينه كه در سال جديد مهريه ام رو به اجرا بذارم...مهريه من "تامين هزينه ازدواج ٧ زوج نيازمند " هست كه وقتي نظرات رو خوندم متوجه شدم كساني كه اين مهريه كمك شون مي كنه زندگي شون رو راه بندازن زياد هستند...شايد شوهرم نتونه هزينه هر هفت تا رو بده ولي فكر كنم بتونه از عهده يكي اش بر بياد.

در جوابتون یه جمله بسه:
نتونستیم ساله91 درست زندگی بکنیم(باگرونی)

از زندگی کردن عقب افتادم و به دنبال زندگی میدوم ولی دیگه امیدی هم برام نمونده ! هر سال کمی از امیدم را از دست دادم ولی امسال تمام امیدم پرید .

من در سال 91 رو به ورشکستگی رفتم چون یک قرارداد مسکن مهربستم که به علت آماده نبودن زمین و خیلی مشکلات دیگه تورم شامل حالم شده میلگرد 850 تومانی رو خریدم بالی 2000 تومان با تعدیل سیزده درصدی که دادن نابودی شرکت بنده قطعی خواهد بود . همیشه تلاشم این بوده که برای مشکلات جدید راه حلهای جدید پیدا کنم ولی تغییرات اینقدر زیاده که تا راه حل پیدا میکنی شرایط عوض شده. نتیجه اینکه تا دولت برنامه خودش رو مشخص نکنه ما نمیتونیم برنامه ریزی کنیم.

در سال 91 با کمک خدا در آزمون دکتری قبول شدم.
ولی در این سال بنده خوبی برای خدا نبودم

خداروشکر با عنایات خداوند از هیچکدام از کارهای برنامه ریزی شده در سال 91 عقب نماندم و اکثر برنامه ها تحقق پیدا کرده. از صمیم قلبم دعا می کنم همه جوانهای هم سن و سال من در سال آینده موفق باشند.
سال نو مبارک.........

جبران شرمندگی زن و بچه

امسال از همسرم جدا شدم. کار مهاجرتم نیمه تموم موند.
میخوام تو سال جدید: کار مهاجرت را تموم کنم. دوباره با همسرم زندگی جدیدی شروع کنم. یه مغازه بگیرم تا میتونم ملت را سرکیسه کنم....

انشاالله همه افراد موفق باشند