بنده مدرس دانشگاه علمی کاربردی هستم.ما فقط به اندازه ساعات حضورمان در دانشگاه حق التدریس دریافت می کنیم .یعنی اگر روز کلاس با تعطیل عمومی مصادف شود یک ریال هم دریافت نمی کنیم. در تعطیلات نوروز و تعطیلات بین دو ترم و تابستان هم کلا درآمدی نداریم و از دانشکاه مبلغی دریافت نمی کنیم . بیمه هم نیستیم. ما حتی اگر هفته ای 44 ساعت (معادل یک کارمند تمام وقت) هم درس بدهیم در آمدمان خدودا معادل بک کارمند عادی تمام وقت با تحصیلات کارشناسی ارشد است با این تفاوت که متاسفانه علاوه بر اینکه برای روزهای تعطیل مبلغی دریافت نمی کنیم , 10 درصد مالیات هم از این حق التدریس ناچیز کم می شود. هر دو یا سه سال یکبار هم مبلغ بسیار ناچیزی افزایش حق التدریس داریم ( کمتر از افزایش سالیانه کارمندان ) . لطفا پیگیری نمایید.

انتظارات اطرافیان از دانشجویان دکتری اصلا با شرایط واقعی اونها در جامعه همخوانی نداره و این به نوعی برای دانشجویان دکتری بیکار خرد کننده است و از ادامه کار علمی اونها تا حد زیادی جلوگیری میکنه. توسعه علمی به افزایش ظرفیت بی حساب و کتاب دانشگاهها نیست آقایون. به وضع دانشجوهای حاضر رسیدگی کنید.

آموزش عالی در این زمینه نظارتی بر دانشگاه ها ندارد و برایشان مهم نیست که حق التدریس مدرسان ناچیز و پرداخت آن بسیار دیر هنگام است .بعضی دانشگاه ها هم با اساتید مثل کارگران روزمزد برخورد میکنند به این معنی که در هنگام نیاز از آنها درخواست تدریس میکنند و بدلخواه این دعوت را متوقف میکنند . مثلا دو ترم دعوت به تدریس میکنند یک ترم دعوت نمیکنند. استادان هم برای از دست ندادن شغلشان مجبورند بسوزند و بسازند.

بنظرم استادان مدعو باید حتما بیمه شوند و چنانچه جایی هم رسمی نشدنداز بیمه شان و سابقه استفاده کنند.من خودم در دانشگاه با اینگونه افراد خیلی سروکار دارم. خواهش می کنم به این گونه افراد به دیده انسانی بنگرید منظورم بیمه شان را دانشگاهها بصورت اجبار انجام دهند. الان با یکی از این آقایان دوست هستم و بدنش مشکل دارد و حدود ده سال است تدریس دارد و خدای ناکرده مریض شده و از کار افتاده شود کسی به دادش نمی رسد. سید اکبر رضوی

با توجه به مواردی که اساتید حق التدریسی در قسمت نظرات ذکر کرده اند, از سایت تابناک تقاضا می کنم در مورد این مشکلات یک پیگیری رسمی از وزارت علوم و دیگر مسئولین مربوط داشته باشد و نتیجه را در خبرها اعلام نماید.

مشکل 1 : میزان حق التدریس بسیار کم است و بصورت ساعتی پرداخت می شود.
خواسته 1-1 : افزایش معقول حق التدریس باندازه نرخ تورم واقعی و جبران تاخیر در افزایش حق التدریس چند سال اخیر
خواسته 2-1 : روزهای تعطیل رسمی بین هفته از مجموع تعداد ساعات کلاس (هنگام محاسبه حق التدریس) کم نشود چون شهریه آن توسط دانشجویان پرداخت شده است.

مشکل 2 : 10 درصد مالیات از درآمد که حداکثر در حدود ماهی 300-400 هزار تومان است کم می شود.
خواسته 2 : حذف کامل کسر مالیات از حق التدریس ساعتی

مشکل 3 : پرداخت دیر هنگام حق التدریس
خواسته 3 : الزام قانونی دانشگاه ها به پرداخت ماهیانه حق التدریس

کاملا درست است و همه افراد حق التدریس این مشکل و دارند کسی هم فریاد رس نیست. تدریس در دانشگاه به قول معروف در بیرون مردم و میسوزون و در داخل خود آدمو.

دقیقا به همین صورت است-الان در دانشگاه ..... تدریس میکنم و اگر بتوان 20 واحد در هفته داشت مجموعا میشود:20*6500= 130000 تومان که در ماه میشود:520000
به نظر شما این حقوق برای مدرس دانشگاه چه معنی میدهد....حتی ناکسی هم 30%افزایش داشته....ولی یک مدرس دانشگاه؟؟؟

مطلب کاملا حقی است و ظلمی فاحش که نسبت به مدرسان و همچنین پژوهشگران ساعتی انجام می شود.

نیازمندیها رو که نگاه میکنی . ابدارچی ومنشی وسرایدار ونگهبان و....بیشتر استخدام می کنند تا مهندس وحقوق بیشتر هم میدن . نمی دونم چه کسی باید خجالت به کشه .

من استاد دانشگاه هستم و در یکی از دانشگاههای معتبر تدریس و پژوهش می کنم از سال 89 هنوز حق التدریس طلب داریم و امسال قسمت قابل توجهی از پژوهانه (گرانت) نیز تحقق پیدا نکرده است. ضمن همدردی با کلیه دوستان و همکارانی که بخشی از وقایع را بازگو کردند فقط باید گفت: ما کوتاهترین دیوار در بحرانها هستیم!