نخريدن آجيل امسال نه تنها ضد ارزش نيست بلكه يك كار ارزشي و روشن فكرانه هست...تا ببينيم چقدر جامعه روشن فكري داريم. ما امثال خریدن و خوردن آجیل را تحریم می کنیم.امید وارم این فتح بابی بشود که ملت بیش از پیش در مقابل سودجویان متحدتر و یکدل شوند.و از این به بعد هرچیزی که گران شد ، از مرغ و تخم مرغ گرفته تا ماشین و خانه ، آقا جان نخریم ! نخریییم ! نخریم ! بگذار هر محتکر و سودجویی تیرشان به سنگ بخورد.
هر روز که می گذرد بیشتر مطمئن می شوم که مقصر خودمان هستیم. مقصر این بدبختی های اقتصادی. سطح آگاهیمان کم است و ادعاهایمان زیاد. همه مان. سطح آگاهی من کم است در سطح خودم و سطح آگاهی سیاستگزار پولی کشور کم است برای جایگاهش. جنبشی راه افتاده که نخریدن و مصرف نکردن را تبلیغ می کند. مهم نیست کالا چیست. دو ماه پیش مرغ بود، دو هفته پیش خودرو بود، این هفته برنج، امروز پسته و فردا هم یک چیز دیگر. مهم نیست کالا چیست. برای کاهش قیمت ها و حتما در نهایت برای بازگشت رفاه چند سال گذشته تلاش می کنند. جنبشی که حتی مجری صدا و سیما هم مبلغ آن بود و رئیس دولت نیز به تایید آن سخن راند. در بالا و پایین صفحات اینترنت هم به سختی می توان ندیده گرفت مردمی را که تمام قد دفاع می کنند و مثال قیمت شیر در آلمان را تاییدی بر حرف های خود می دانند. افرادی که اگر از قشر تحصیل کرده و فرهیخته نبودند تا این حد حس نا امیدی در وجود انسان سنگینی نمی کرد.در پس این مقایسه فرضی است که اغلب بی تفاوت از آن گذشته اند. فرض شده کنشی که در کشوری مثل آلمان با اقتصاد سالم و پویا منجر به واکنشی خاص شده در ایران و اقتصادِ بیمارش نیز منجر به همین واکنش می شود. کسی به این نکته دقت نمی کند که گران کردن کالا با گران شدن کالا یا همان بالا رفتن سطح عمومی قیمت ها تفاوت دارد. چطور انتظار دارند در اقتصادی که تورم آن به گفته تنها منبع رسمی موجود(!) بالای 30% و به گفته بقیه کارشناسان بسیار بالاتر از این حرف هاست، پسته گران نشود؟ در اینجا اگر مصرف هم کم شود در رکودی عمیق تر از این چیزی که هستیم می افتیم و سرعت اضمحلال اقتصاد به مراتب بالاتر می رود. بله کاهش تقاضا منجر به کاهش قیمت می شود اما در چه شرایطی؟ در شرایطی که قیمت بصورت معناداری بالاتر از هزینه تولید باشد و در آن صورت کاهش تقاضا باعث تعادل عرضه و تقاضا در قیمتی پایین تر می شود. نه در شرایطی که از آب و برق بگیر تا کود! بله همین کود چندین برابر شده است طی چند ماه و ما انتظار داریم که محصولِ نهایی همان بماند.
و اما بزرگ ترین اشتباه ما این است که مشکل را تورم می دانیم. تورم مشکل نیست. تورم نشانه مشکل است. وقتی نقدینگی از 70 هزار میلیارد تومان به 430 هزار میلیارد تومان می رسد در حالی که رشد اقتصادی ما به گفته اکونومیست منفی است چه انتظاری داریم؟ انتظار داریم این پول اضافه تبخیر شود؟ نخیر، تا به حال هیچ نمونه ای از تبخیرِ پول در دنیا گزارش نشده است و ما هم مورد اول نخواهیم بود. این پول در اقتصاد می ماند و نتبجه غیر قابل انکار آن بالارفتن قیمت هاست.
و متعجبم از کسانی که جوری از کنترل قیمت ها سخن می گویند که انگار تا به حال نتایج این عمل شکست خورده و غیر قابل پیاده سازی را در کتابها که هیچ، جلوی چشم خودشان هم ندیده اند در این چند سال....
ممنونم از نوشته زیبات ...با آجیل یا بدون آجیل عید میگذره ...
اما زندگیمون به کجا میرسه ؟
بیاین یه بار بدون اینکه از زمین و زمان و دولت گلگی کنیم ، یه بار به جای زخم زبون زدن به همدیگه ، به جای دهن کجی به همدیگه ، به جای تیکه انداختن به هم ، به جای رخ نمایی و منم منم کردن ، با هم برابر باشیم ، با هم همدل باشیم ...
بیاین به خودمون احترام بذاریم
بیاین با هم زندگی کنیم ، برای هم !
بیاین ایرونی باشیم .
من خودم اجیل فروشم. اما در مغازه هر کس سراغ اجیل عید می گیرد، می گویم امسال تحریم است. کسی نباید اجیل بخرد. خودم هم برای عید نمی برم خانه. باید به فکر هموطنانمان باشیم. در این شرایط سخت خودمان باید به فکر هموطنمان باشیم. 
به تو و امثال تو می گن ایرانی