ايكاش راجع به حقوق - زندگي- گذشته - حال و آينده قشر وسيع جامعه يعني كارگران هم مطالب تحليلي بنويسيد تا مسئولين درك بهتر از حقايق داشته باشند زيرا مشكلات گراني وتورم فراوان اكمرشان را خميده كرده است .

متاسفانه دیگر توان خرید نداریم

نظرات گذاشته شده فرق فرهنگ ايران و ژاپن هست. مردم ژاپن پس از جنگ جهاني دوم محصولات داخليشون رو با قيمت بيشتر و كيفيت پايين تر مي خريدن تا اقتصاد كشورشون از اون شرايط نجات پيدا بكنه

کارگراندر اکثر کارخانه های تولید مواد غذایی (آنچه که من از نزدیک شاهدم) با حداقل مزد ماهی 390هزر تومان کار می کنند. هر چی هم کالا های غذایی گران شده به غیراز تامین بخشی از مواد اولیه که گران شده، فقط تو چیب کارخانه دار رفته و روز بروز پول بیشتری بدست مآورد. پس کارگرانم همیشه گریه می کرده اند.

خیلی قشنگ بود دستش درد نکنه.

اگه کیفیت تولید ایرانی بالا باشه چرا ایرانی نخریم؟ ولی کیفیت اکثر اجناس ایرانی خیلی پایینه. من خودم چندین میلیون تومن بخاطر همین موضوع تا حالا ضرر کردم. تصمیم گرفته بودم امسال تا جای ممکن جنس ایرانی بخرم. ولی فقط دارم ضرر می کنم.

یک تصویر میذاشتید هم از مصرف کنندگان می ذاشتید بد نبود

با هم گریه می کنیم

برای لحظه ای خوشحال شدم که یکی یاد ما هم کرد , توی این وانفسای تورم و گرانی همه چیز , زندگی کردن با حقوق ثابت از خیلی سخت گذشته کاش مسئولین یه فکری به حال درآمد ثابتها میکردند بعد طرحهایشان را ادامه می دادند . دیگه انگیزه ای نمانده که کالای باکیفیت تولید بشه با کدوم دلگرمی به چه چیز آینده میشه دل خوش کرد ؟!

البته درستش اینه
workers crying