دوگانگی...

مردم فارس و ترک و کرد و بلوچ و ... در این کشور کنار هم در قرون متمادی بدون هیچ مشکلی زندگی کرده اند ولی در این سده اخیر شاه با شعار یک ملت یک دولت، سعی در یکی نمودن این ملت های مختلف کرد و از همان زمان تبعیض و مشکلات شروع شد. تغییر هویت با زور نتیجه ای جز بی هویتی و سرخوردگی ندارد. نتیجه آنکه از اصل خود بریدیم و چون به هویت اجباری نیز بصورت ناقص قدم گذاشتیم آن شد که ایرانی داریم از آنجا مانده و از اینجا رانده و هرکسی به فکر خود و احتمالا به فکر قبیله خود است.

بررسی تاریخ ایران در چند قرن اخیر کافی است تا نشان دهد ما چقدر وطن پرست و متحدیم !!.شاهان قاجار که هر وقت پول برای خوش گذرانی های فرنگ کم می آوردند قسمتی از خاک ایران را آنهم از نوع مرغوبش را به روس ها میفروختند و وزراء هم که اکثراجیره خور انگلیس بودند. رعیت بی سواد نگه داشته شده بودو فقط گاهی این تعصب مذهبی بود که تکانی به غیرتش میداد ولی وسط راه ازترس گرسنگی حمایتش را هم آسان میفروخت.کمی که مدرن تر شدیم آمدند اصلاحاتی کنند خرجش زیاد بود و مدرسه و معلم وصبر و زمان میخواست ،بجایش بسته بندی رعیت را عوض کردند ولی بینش و سوادش همچنان نابالغ و هیجانی ماند و ازطرفی لباس جدید را هم کفر میدانست نپذیرفت و انقلاب کرد وبرای مدت کوتاهی ظاهرا همه مثل هم شدند و لی همان خلاء آگاهی وتربیتی وآموزشی باعث شد دوباره جاده به انحراف برود و جامعه به وحدت وثروت و سازندگی نرسد چون هرگز جامعه ایران مدیریت سالم ،آموزش و کار فرهنگی وتربیتی کافی بخود ندیده است وتا زمانی که ما ملت بطور شخصی و عمومی مطالعه ،آموزش و مدیریت سالم و قوی را در جامعه نهادینه نکنیم ایران وایرانی به سرانجام و حدت نخواهد رسید.

lمشکل بزرگ این است که به عنوان اینکه مسلمان کشور دارای مرز ندارد از گسترش روح کشور دوستی و ملی گرایی توسط مسدولان ارشد کشور جلوگیری شد و اکنون با مردمی روبرو هستیم که کشور خود را به اندازه خانواده خود می بیند

از وقتی که مفهوم دولت به معنی واقعی بوجود آمده است .دولت ها با اعمال تدابیری که در یک کلام /تامین اجتماعی /نامیده میشوند آینده ملت خود راتامین وتضمین میکنند .وبااینکار دغدغه مردم تا حد زیادی کاهش یافته و به سطوح نیازهای بالاتر از جمله موقعیت اجتماعی.مسایل فرهنگی .مسایل معنوی .مسایل انسانی و.....می ÷ردازند.

بیماری فرهنگی جامعه ما از دهها سال پیش به این سو وجود داشته و اکنون نیز بر شدت آن افزوده شده است. منافع شخصی همواره در جامعه ایران بر منافع ملی و کلان ترجیح داده شده است چه در سطح مدیران ارشد و چه در سطح عوام. از رفتار ترافیکی گرفته تا خرید و احتکار خانگی و غیر خانگی مواد غذایی و نیازهای روزمره تا اختلاسهای پی در پی و رانت خواریها و رشوه و .......

اگر در كشوري كه بعد از ايراني بودن اسلامي هم هست و سنگ اسلام را به سينه ميزنيم و قانون اساسي كه براساس مباني اسلامي تعيين شده و همه را در برابر قانون مساوي مي داند بدون بهانه تراشي هاي امروزي و دستاويز قرار دادن امنيت ملي و سوء استفاده هاي دشمن از برخورد با مسئولين متخلف ، كليه مسئولين رده بالا و پايين را كه به هر شكل اقدام به رشوه ، رانت ، اختلاس و دست اندازي به بيت المال مي نمايند در دادگاههاي علني محاكمه مي كردند و بدون اغماض با آنها برخورد شديد مي شد اكنون كشور ما اينگونه در ورطه جنگ قدرت و جاه طلبي براي دست يافتن به ثروتهاي بادآورده نبودند اگر چندسالي دست از بهانه هاي عوام فريبانه (البته ديگر مردم فريب اين بهانه ها را نمي خورند)برداشته شود و قانون را به جاي اعمال در خصوص مردم عام در خصوص مسئولين اجرا شود مردم عام هم حساب كار دستشان مي آيد و هرگز ناخنك هم به اموال شخصي و عمومي جامعه نمي زدند

اگر تمام اقوام ايراني بخواهند فكري غير از ايران در سر داشته باشند و ادعاي استقلال داشته باشند كه من قبول ندارم ما لرهاي جان بر كف ايران زمين اجازه جدا شدن يك زره از اين خاك را به هيچ كسي نخواهيم داد. زنده باد ايران. زنده باد غيرت ايراني.
زنده باد كريم خان زند پادشاهي كه تاج بر سرش نگذاشت.زنده باد رئيس علي دلواري ستارخان و باقرخان سردار اسعد و ...

برخلاف باور بسیاری مهمترین مشکل جامعه ایران مشکل فرهنگی است اگر این مشکل حل شود همه مشکلات قابل حل است.این مشکل فرهنگی است که در اعتقادات مذهبی ،در سیاست،روابط اجتماعی و... نمود پیدا کرده است با تحصیلات(مدرک گرایی) هم این مشکل حل شدنی نیست باید مردم (بیشترین آنها) به درک درستی از حقیقت نایل گردندچیزی که خارجی ها به آن wisdemمی گویند.

ملت آلمان اگر بی نظیر نباشد حداقل کم نظیر است. ما در مقایسه با بعضی از دور وبریهایمان هم وضع جالبی نداریم. می گویند تیراژ60000 نسخه برای کتاب در ترکیه عادی است .آن را با تیراژ ی1000 نسخه خودمان مقایسه کنید. هر کدام از ما به سهم خودمان در این وضعیت مقصریم ولی ترجیح می دهیم عقل کل باشیم وهمه را غیر از خودمان مقصر بدانیم. فردگرایی افراطی و علاقه مفرط به مفت خوری آفت بزرگ جامعه ما هست وهمیشه بوده است.