نظرفرستادم بچاپی نه سرکار بذاری تابی بچاپ

زمانی می توانیم اهالی یک کشور باشیم که افراد جامعه را همانند خانواده خویش پنداشته و حقوق انها رامثل حقوق خانواده امان محترم بشماریم تابتوانیم به رویای مشترکمان دست یافته وبا هدفی مشخص ،مثلا رسیدن به رفاه عمومی با اتکا به علمی که ازدرون می تراود جهت گیریهای مشترک ایرانی را پایه گذاری کنیم در طول زندگی شخص ام سعی کرده ام مفید بودن را به مهم بودن ترجیح دهم درکشور ی که ، حسن ظاهر اماره از حسن باطن شده وبدعتی دردین خدا نهاده شده باشد تعهد ظاهری جای تخصص را بگیرد اصل از فرع قابل تمییز نبوده وکار به کاردان سپرده نخواهد شد ،ضعفا ازکارهای بزرگ عاجز وتوانا ازانجام کارهای کوچک شرم خواهند کرد وعاقبت کسی خویش رامتعلق به کشور ندانسته فقط در فکر چپاول خواهد بود دین مقدس اسلام ،با توجه به مقتضیات زمان ومکانهای جغرافیایی، قوانین ومقرراتی را وضع نموده ودر لوح فشرده (قران کریم )تکلیف انسان را مشخص نموده است .متاسفانه همانطوریکه سایر ملل مواد اولیه مارا برده وبه احسن تبدیل می نمایند با استنباط از قران کریم نیز بزایمان مقرراتی چون حقوق بشر وضع نموده و به ما نیز توصیه می کنند قران خواندن درمزارها موجب بخشش گناهان (جنایات پدرانتان) خواهد شد مشکل پایه ما این است که ما از اصل خویش ( خدا و مسئولیت انسانی) روز به روز دورتر می شویم وکمتر کسی است که مسئولیت خویش را بادر نظر گرفتن وجدان وخداوند سبحان ،انجام دهد چیزی که بر مسئولیت امروزی حاکم است ضوابط و مقررات یقینی وقطعی ودارای ضمانت اجرای حتمی ناشی از تخلف است خداوند حکیم ،بنای جهان را بر نظم قرار داده وهدف از رسالت انبیاءنیز تداوم این نظام با احترام وستایش ناظم است نتیجه اینکه فقط حاکمیت قانون با ضمانت اجرایی حتمی ناشی از تخلف ،ووضع قانون بر بعضی از مسئولیتهای وجدانی(به من چه؟)بامرورزمان ممکن است رویای مشترک انسانی را درشان انسان فراهم اورد

مهم اینه که مسئولان ایرانی باشند ایرانی فکر کنند و به قولی وطن پرست باشند بقیه اش حله والسلام.

از اینکه فرهنگ سازی می کنید سپاسگذارم.

سلام.
اتحاد يعني همدلي مردم يک کشور
اما اين همدلي وقتي به وجود مياد که همه به هم احترام بذاريم حقوق همديگرو در نظر بگيريم همه به يه اندازه سهم داشته باشيم.
تو کشو ما در حال حاضر ايا يک کارگر ساده به اندازه يک کارمند احترام يا تهسيلات داره؟؟؟ايا همه ي ما يک جامعه نيستيم؟؟؟همه ي ما جزو يک خانواده نيستيم؟؟؟ميدونيد چرا از اتحاد دور شديم؟؟؟
خيلي سادست چون تو کشور ما همه به يه اندازه سهم ندارن همه به يه اندازه احترام ندارن يه لحظه خودتونو بذاريد جاي اون کارگري که هيچکسي تو جامعه ما موقع گرفتاريش بهش گوش نميده حالا چطور توقع داريد دلش و قلبش واسه کشورش بتپه؟؟؟
شما نگاه کنيد چطور سرمايه هاي کشورمونو دارن ميدن به باد اونوقت همون کارگر براي پونصد هزار تومان وام بايد سه تا ضامن ببره
بخدا قسم من بارها شده به وضعيت کنوني کشورم گريه کردم ما ايراني ها جايگاهمون تو دنيا ايني که الان هست نيست جامون اوله
تو اقتصاد تو علم تو ورزش اما.....
اما وقتي که همه چيز با برنامه پيش بره طبق يه قانون صحيح و اصولي و منظم .هر کسي تو هر اداره اي يا هر مکاني سر جاي خودش باشه
الان مهندس کشاورزي تو بانکه مهندس حسابداري رفته پروانه کشاورزي گرفته طرف ديپلم داره ميبرنش سرکار فوق ليسانسها بايد بيکار باشن
ساليانه يک ميليون نفر دانشجو داريم ميبريم دانشگاه ها اما ايا سالينه نميگم يک ميليون ولي صدهزار اشتغال زايي داريم؟؟؟
اتحاد وقتي به وجود مياد که همه به فکر پيشرفت کشور باشن نه اينکه الان همه به فکر سير کردن خانواده هاشون باشن
موفق باشيد همه دوستان

ایران هنوز فرایند دولت -کشور را طی نکرده وهنوز منافع شخصی وباندی وقومی ارجحیت دارد بر منافع ملی.هنوز باند بازی وهمشهری بازی در ادارات حرف اول را میزند.متاسفانه این احساس که فکر کنی غیر خودی هستی این روند را تشدید میکنه.وقتی احساس کنی که تبعیض وجود داره وکسانی مصونیت اهنین دارند....دینداری ووطن پرستی هم اگر از نوع افراطی ان باشد مورد سو استفاده قرار گرفته و به روند دولت ملت شدن لطمه میزند.ما نیاز به تحکیم سرمایه اجتماعی داریم که همان اعتماد بین روابط افراد با هم و افرا با دولت است.بیایید اعتماد را حاکم کنیم تا همه ایران را خانه خود بدانند بیایید .نیاز های اساسی انسان را در اولویت قرار دهیم مثل غذا- مسکن -امنیت- ازادی- اونوقت میبینیم که خود بخود مردم خودشون دیندار و وطن دوست هم میشوند .

وقتی چهارشنبه سوری میشود ایین کافران وقتی ایینهای باستانی اجرا نمیشه تا مبادا ایینهای مذهبی کمرنگ بشه وقتی جای اینکه در جایی از مفاخر قبل اسلام هم سخن بگویند دائم بد و بیراه نثار قبل اسلام میکنند و تمدن را از اسلام به بعد برای بچه ها میگویند در صورتی که ما قبل از اسلام هم متمدن ترین ملت بودیم حالا شما بگید ایا کسی دلش به حال کشور خواهد سوخت؟؟ ما قبل از اسلام ایرانی بودیم و با امدن اسلام شدیم ایرانی مسلمان

باید رودربایستی با خودمان را کنار بگذاریم و خودمان را اصلاح کنیم اکثریت ما ایرانیها1- فقط به خودمان اهمیت میدهیم نمونه اش را در رانندگی ببینید2- پنهان کار و اهل تظاهر هستیم 3- هیچوقت اشتباهاتمان را قبول نداریم و همیشه دیگران را مقصر میدانیم4- مسئولیت کارهایمان را قبول نمی کنیم و اشتباهات را همیشه گردن دیگران می اندازیم5-احساس زرنگی میکنیم وقتی قانون را نادیده میگیریم البته دلائل خودمان را داریم 6- حسود هستیم از پیشرفت دیگران ناراحت میشویم بیائید از خودمان شروع کنیم حتی اگر از قافله عقب بمانیم حداقل سعی کنیم تا جائی که میتوانیم به اصلاح خودمان بپردازیم

اگر همه دلسوز باشیم ، به منافع مملکت فکر کنیم ،قانون را رعایت کنیم،کارهایمان صادقانه باشد و به بچه های خود یاد دهیم مشکلات حل خواهد شد.ولی مسئله اینجاست که اکثریت افراد جامعه ما اینگونه نیستند و افراد دلسوز گمنامند

با عرض سلام به همه همیهنان

اگر با دید جامعه شناسانه و قدرت کسب شده و صنعت بدست آمده به تاریخ نگاه کنیم، در می یابیم که ایرانیان بعد از حمله عرب ها و به خصوص حمه مغولان و تاتارها از دایره کسب معرفت و قدرت جهانی دور افتاده اند. در همین دوران واژه ای به نام سرزمین ایران ( که از زمان امپراتوری ساسانیان ایجاد شده بود) معنای خود را از دست می دهد و هر قوم متجاوزی برای خود سلسله ای ایجاد می نماید و در محدوده سیاسی خود به اعمال قدرت می پردازد بدون ابنکه هویت تاریخی انسانهای تحت نفوذ خود را دریافته باشد و به آن احترام بگذارد. تنها از مشروطه به بعد از که یک آگاهی ملی مجدد نسبت به خود و طبیعتا نقد گذشته و حال آغاز می شود که خود ناشی از کسب هویت ملی بوده است.
به عنوان فردی که در اروپا نیز زندگی کرده است، می توانم بگویم که هویت ملی و نه هویت قومی و اینکه حداقل فرد فرد انسان هایی که در یک محدوده جغرافیایی زندگی می کنند به خاکی که در آن رشد و نمو یافته اند، احترام گذارند و در آبادانی آن بکوشند از مهمترین ویژگی های ملل اروپایی است.
اگر می خواهیم دوباره عظمت ملی ما ایرانیان احیا شود باید بگونه باشیم که به قول آن مورخ رومی ایرانیان تنها قومی هستند که حتی به پرچم خود در ازای حفظ زندگی خود توهین نمی کنند.

ملتی که کوروش، داریوش، اشک، اردشیر بابکان، انوشیروان، فردوسی، مولانا، سهروردی، حافظ، سعدی و ملاصدرا و اسلام واقعی را دارد برای بازیابی عظمت خود نیاز به رفتن به راه دوری ندارد.

پاینده ایران