جامعه زمانی شکل می گیرد که اکثریت احساس نمایند خلق و خو و رفتار و کنش و واکنش آنها هم خوانی دارد و به سمت منافع جمعی درحرکت است و با مسائل واقع بینانه و بدور از تعصبات برخورد می نماید، در این صورت افراد احساس تعلق خاطر نموده و سعی می نماینداحساس مسئولیت کنند البته در کشورما اگر افراد دلسوز ، توانمند و متخصصی که در دستگاهها وجود دارند و کم هم نیستند شناسایی و آنها را درتصمیم گیری هاسهیم نمایند قطعا منافع جمعی بهتر تامین خواهد شد و بهتر آنکه قوانین و مقرراتی که به جهت تنظیم روابط اجتماعی ، اداری و سیاسی تصویب شده نهادینه و به دور از تعصبات شخصی و بادید منافع جمعی آن ها را تقویت نمودو حتی آموزش و پرورش ما نیز آن را دربرنامه کارخود قراردهد البته نه درچارچوب درسی خشک و بی روح و مهمتر آنکه دستگاههای نظارتی کشور به افراد متخصص ، توانمند (وآشنایی کامل به کاری که میبایست انجام دهد) و نیک نفس و معتقد به منافع جمعی واگذار .......

من سعی کردم تو زندگی خودم آدم با وجدانی باشم
من فقط اینو می دونم که وقتی بعضی پشیزی برای سلامت این مملکت ارزش قائل نیستند کار کردن من برای حفظ و کمک به مملکت در حوزه کوچکی که مسوولیت دارم هیچ دلیل منطقی بجر خریت ندارد
اگر چه من هیچوقت در کار خودم انگیزه ای بجز خودم نداشته ام ولی امروز واقعا احساس خالی شدن می کنم ، خیلی خیلی خسته ام و خیلی پشیمانم که چرا بی شرف نبوده ام ، منتی سر کسی ندارم چرا که خودم خواستم ولی مغزم دیگر قدرت تحلیل ندارد .
خدایا منو ببخش که از وقت همسر و خانواده ام برای کارم گذشتم منو ببخش که بجای اینکه سر کار به دنبال سکه و ارز و ... باشم به فکر کارم بودم و فکر می کردم که من نباید نفت روی این آتش بریزم

ما مردم خوبی داریم اما به شرطی که در ایران زندگی نکنند چون وقتی در کنار هم ودر وطن خودمان هستیم هیچ اصلی ازاصول زندگی اجتماعی را رعایت نمیکنیم و مقید به رعایت قواعد فقط در چارچوب منزل خود شاید باشیم اما در اجتماع اینگونه نیستیم چون با اصول زندگی اجتماعی ورعایت حق شهروندی برای دیگران اعتقاد عملی نداریم اما اگر همین شهروند بی انضباط در کشوریدیگر زندگی کند بهترین شهروند آن کشور خواهد شد حال چرا اینگونه است وچرا ما قدر همدیگر را نمی دانیم معمای عجیبی است که باید موشکافی شود .شما در هر اداره یا نهاد دولتی چه لشکری وچه کشوری وارد شوید با همه نوع معضل اقتصادی اجتماعی وفرهنگی روبرو میشوید وتنها چیزی که نمی بینید رعایت قانون واحترام به ارباب رجوع است رشوه ودزدی بیداد میکند وگویی قانون جنگل حکمفرماست وهر به فکر خودش است و نه قانون اهمیت دارد نه جامعه ونه محیط زیست تنها سود وحرص و وله مردم است که مهم است وهرگز هم سیری ندارد
چه میدانم شاید ایران وایرانی در حال افول است وما داریم روند قهقرایی خویش ر ا طی میکنیم وهر روز مان بدتر از دیروز است ومقصر اصلی آن هم کسی جز خود ما نیست خداوند ما را به راه راست هدایت مند واز این روند تیشه زدن بر ریشه خود نجات دهد انشاا...

مشکل اینه که متاسفاته هنوزم خیلی از مسئولین حتی اگه رئیس یه اداره کوچک باشن فکر میکنن حاکم مردمند نه خدمتگذار مردم و باید برای مردم تصمیم بگیرند نه اینکه بر اساس نظرات مردم تصمیم بگیرن. (مثلا حتما هر کسی تا حالا کارش به یه اداره دولتی افتاده ببینه چطوری باهش برخورد میشه یا اگه اعتراض کنه چه بلایی سرش میارن)
خوب طبیعیه که مردم تو این شرایط احساس بیگانگی با کشور و مسئولین داشته باشن و فکر کنن خودشون باید به فکر خودشون باشن و کشور براشون مهم نباشه. مثلا فکر کنن چرا باید مالیات بدن در حالی که تو ادارات دولتی بهشون توهین میشه یا ...

نخستین نماد ملی یک کشور پرچم آن است. باید دید چرا مردم ایران به طرح کنونی پرچم کشور گرایش ندارند و برای این نارسایی ملی چاره ای اندیشید.

کشورماایرانه.با محدوده جغرافیایی مشخص.ملیتمون ایرانیه.با یک فرهنگ شاخص.که اقوام مختلف محیط دران این فرهنگرا رنگامیزی میکنن.جامعه با یک هدف همسان هم تعریف خودشو داره.اجماع واجتماع گروهی برای تعمیم وانجام امری....جامعه فرهنگیان.دانشگاهیان .شهری روستایی.....

در مورد نظرات اول دوستان بگم که
1.زمان هخامنشیان ماسرآمد جهان بودیم
2.کوروش بزرگ به درباریان خود گفت یکتا پرست باشیداما دیگران را به یکتا پرستی وادار مکنید که خداوند بندگان خود را آزاد آفریده است آما همه به خوب بودن سفارش میشدند وگرنه بدترین مجازاتها در انتظارشان بود آیا هم اکنون هم همین گونه است؟؟؟
3.خداوند در قرآن میفرماید"بگویید:خدایاببخشا بر ما دردنیا ودیگر سرا(آخرت)
آیا ما تا این جهان را نداشته باشیم میتوانیم در برابر ایزدمان سربلند باشیم
4.انگشتان دست بزرگ ،کوچک،دراز،کوتاه و... هستند ولی به آنها در مجموع دست گفته میشود اما هم اکنون ما ازهم جدا شده ایم که مبادا....
5.ای کاش فهم داشتیم از حقه های اطرافمان آگاه بودیم شاید دیگر ترکها ورشتیها ولرهاو...را به بازی و خنده نمیگرفتیم
6.در پایان زنده باد پدرم کوروش بزرگ همانکه خاور وباختر را هماهنگ و برادر کرد در زیر پرچم پر افتخار""ایران""
باتشکر از برادران تابناکی
همایون هستم از نهاوند

راهکار چیست؟

- مردم باد هم مهربان باشند و اخلاق و انصاف را رعایت کنند.
- آنچه برای خودت نمی پسندی برای دیگری مپسند
-به هر کس رای نده- با احساسات رای نده - با فکر و بررسی رفتار (نه گفتار) کاندیدا ها را بشناس
- برای کشوری تلاش کن که فرزندانت در آینده سربلند باشند
-شجاع باش و از حق گفتن نهراس
- بدنبال عدالت و آزادی و اخلاق و دین باش و اینها با عمل است نه با تظاهر

متشکرم

متاسفانه مشکلات خیلی ریشه ای هستند.
ما خیلی داریم اشتباه میریم.
من فقط به یکی اشاره می کنم.
وقتی از یک ملتی هویتشو بگیری دیگه چی می مونه.
ما تاریخ گذشتمونو داریم نابود می کنیم
همه دوره های تاریخی کشور ما آدمای بد و حکومتهای ظالمی داشتند فقط ما خوبیم
آخه مگه میشه
الان چی رو گذاشتند ما بهش بنازیم؟ ما نه تنها همدیگه رو قبول نداریم بلکه تاریخمونم قبول نداریم
واقعا ملت های دیگه اینجوری به گذشتشون نگاه می کنن
باید به خودمون برگردیم خودمونو با تمام نقاط ضعف و قوت قبول کنیم تاریخمونو قبول کنیم

سلام
نظرات بسیار خوب داده اید. اما باید با یکدیگر تلفیق بشوند!
اصولا چندین سالی که همه چیز را فراموش کرده ایم. تاریخ مان، انسانیت مان، ادیب بودنمان، مسلمان بودنمان، نوع دوست بودنمان و ...
کافی کمی دقت کنیم آیا هنوز آن شعار و عمل گذشتگانمان را که می گفتند دیگران کاشتند و ما خوردیم و ما می کاریم تا دیگران بخورند، قابل مشاهده است. اگر یک وقتی هم می بینیم آیا در پس صحنه آن ریا کاری وجود ندارد. (بگذریم که هنوز انسانهایی پاک دل در جامعه ما وجود دارند، که اگر وجود نداشتند خاطر جمع باشیم که حتما خداوند عذاب عظیمی را بر ما نازل می کرد چرا که ما دم از اسلام می زنیم و عکس آن را در جامعه پیاده می کنیم.)
بدتر از این دقت کنید آیا واقعا فارسی صحبت می کنیم، یا اینکه روز به روز کلمات فارسی جای خود را به کلمات انگلیسی می دهند! نشانه چیست؟ آیا نشانه زندگی با احساس بیگانه در دنیای سرزمین ایران نیست!
کسی که با هویت دینی، ملی، اقلیمی، جغرافیایی، تاریخی، موسیقی، هنز و .... خودش غریبه شده است. نهایت به جایی خواهد رسید که داستان کلاغ و راه رفتن به سب کبک برایش پیش آید. این می شود که در جامعه ای که پشتوانه هزاران ساله فرهنگی، اخلاقی، مذهبی و فراتر از آن انسان دوستی جهانی داشته است، حالا از افرادی تشکیل شده که حتی سر سوزنی از منافع خودشان که نمی گذرد هیچ حقوق هموطنهایشان را هم زیر پا له می کنند!
تنها یک راه داریم برگردیم به اصالت ایرانی اسلامی خود. شاید برخی بگویند چرا کلمه ایرانی را اول آوردم! دنیا بیش از 1 میلیارد مسلمان دارد کدام تاثیر گذارتر از ایرانی در تمدن اسلامی بوده است. پس بدانیم که اگر ایرانی نباشیم مسلمانی مانند مسلمانی گذشتگانمان هم نخواهیم داشت حتی همان شهدا ی عزیز که به لحاظ زمانی خیلی به آنها نزدیکیم. تبدیل می شویم به مسلمانانی که برای فخر فروشی، تجمل، رفاه، خودخواهی و ... حاضرند جان دیگران را هم بگیرد! البته این مسلمانی نیست بلکه یدک کشیدن نام مسلمان بودن است صد البته که منافق بودن است! دقت کنیم آیا ما مسلمانیم یا منافق.
برای نجات ایران و ایرانی باید باید باید باید باید .... باید از خودمان شروع کنیم
اصلاح تفکر و رفتار دنیا طلبانه مان تنها راه نجات است. حتی دنیای سرمایه داری غرب هم در دنیا طلبی اصول و قواعدی دارد که آنها را رعایت می کند، ولی ما هیچ نداریم فقط دنیا دنیا دنیا دنیا ، قدرت قدرت قدرت، ثروت ثروت ثروت، رانت رانت رانت، ربا ربا ربا، و ...
باید باید باید باید و واقعا سعی کنیم یک انسان باشیم به هر آئینی که وابسته هستیم (که بیشینه ما مسلمانیم) ایمان بیاوریم و عمل کنیم. حداقل به قول و فرمایش اما حسین (ع) که به ما و امثال ماها فرمودند: اگر دین ندارید آزاده باشید
این جمله و دیگر جملات این بزرگان اگر با کمی تامل و تفکر مورد بررسی ما، قرار بگیرند باعث نجات دنیا و آخرتمان خواهد. اینقدر اسیر دنیا و ظواهر پوشالی آن نباشیم.

در ابتدا واقعا خیلی سخته برخی اوقات هم غیر ممکن! ولی موفقیت در انجام هر کدام از اینها (راستگو بودن، در رانندگی راهنما زدن و رعایت دیگران، زیرآب نزدن، عصبانی نشدن، هوای دیگران را داشتن، انسان بودن و ... ) خیلی لذت بخش است، امتحانش بکنیم.
بیائید خودمان باشیم.
به امید ایرانی آزاد، مسلمان و سر افراز در تمامی پیشرفتهای آخرتی و دنیایی!