ما که مشکلی نداشتیم چون هیچی با خود نداشتیم که ببریم ولی اونایی که داشتن باید می ترسیدن ما همیشه به یاد مرگیم

من بعنوان يك مسلمان اهل سنت و جماعت هميشه اين حديث رسول خدا (ص)به يادمه كه مي فرمايد براي دنيا چنان زندگي كن كه انگار هزار سال عمر مي كني و براي آخرتت چنان تلاش كن كه انگار هميشه يه پات لب گوره

مثل روال عادي
شايد كمي واقع بين تر ميشدم نسبت به گناهان خودم

فقط خوردن و خوابیدن و تفریح کردن

دعا می کردم خدایا اگر بعد از ما قرار شد انسانهای دیگه ای بیافرینی برای اونها مسئولانی قرار بده که با مردمشون رو راست باشند فکر نکنند که مردمشون .... !؟!؟؟!؟!؟

به طبيعت ميرفتم و از طبيعت ميرفتم .

از ایران می رفتم

چون تنها گناهی که منوط به بخشیدن بنده خدا است "حق الناس" است (مثل پول کسی رو خوردن، غیبت کردن، تهمت زدن و ...) در آخرین لحظات عمرم فقط به فکر رضایت گرفتن از کسانی می بودم که خدای نکرده مثلا غیبتشون رو کردم یا جایی که غیبتشون میشده حضور داشتم.

عشق و حال ...

دعا برای ظهور منجی