ناشناس
| 
۰۹:۲۷ - ۱۳۸۷/۰۹/۲۶
پاسخ
ضمن تشكر از مقاله ارزشمند و به جاي آقاي دكتر غريبي، واقعاً براي بنده به عنوان يك استاد دانشگاه جاي بسي تاسف است كه نماينده اي از مجلس كه مسئوليت كميسيون فرهنگي را نيز به عهده داشته اند چنين سطحي نگرانه به مسئله مقالات ISI پرداخته اند و نقش موثر و اساسي چاپ مقالات علمي را در توسعه كشور و حضور دانشمندان ايران در عرصه علوم جهان ناديده گرفته اند. به طور قطع چاپ مقالات ISI هدف غايي پژوهش در كشور نيست و لازم است كه دانشمندان ايران علاوه بر فعاليت در زمينه هاي مرتبط به دانش روز به حل معضلات علمي كشور (كه غالباً نيازي به علم روز ندارد) نيز بپردازند. ليكن فراموش نكنيم كه كه يكي از رسالتهاي اصلي دانشگاه توليد علم است كه قطعاً يكي از نمادهاي اصلي توليد علم چاپ مقالات علمي، آنهم در نشريات معتبر جهاني است. به نام خدا سال گذشته نیز بر جریان ظاهر گرایانه چاپ مقاله در مجلات isi نقد هایی از سوی دکتر داوری اردکانی وارد شد. سخن بر این است اگر ما ملاک رشد علمی را تعداد مقالات بگیریم از جریان و روح علمی غافل می شویم و این خطر برزگی برای کشور ماست . مانند این که تعداد مدالهای المپیادهای علمی را برابر با رشد کیفی آموزش و پرورش خود بدانیم که این قیاس مع الفارق است . یا این که تعداد مدالهای ورزشی کشور را معادل گسترش فرهنک ورزش و سلامت احاد جامعه بدانیم . باید بدانیم که این شاخصهای کمی افسون گرند و ما نباید شیفته این افسون گریها شویم و از اصل و بنیاد موضوع غافل شویم .
من متاسفم که بزرگان علمی کشور به جای درک سخن سنجیده و عمیق دکتر داوری و دکتر افروغ بی تابانه آن را نقد می کنند.
حسنی
تحلیل کاملا بجا و خردمندانه ای بود. متاسفانه گاها دیده می شود که عزیزانی که به هر دلیل موجه یا نا موجه قادر به چاپ مقاله در مجلات ISI نیستند هجمه های شدیدی به این معیار صحیح بین المللی وارد می کنند. چاپ مقاله در مجلات ISI معتبر واقعا افتخاری است که با مرارت و سختکوشی بسیار حاصل می شود و نباید کم اهمیت جلوه داده شود. آقای افروغ انسان شریف و دانشمندی است که افکار بلندی دارد. من مقالات ایشان را می خوانم و واقعا از مقاله ایشان در مورد ISI تعجب کردم، چون خارج از گردونه مقالات خوب ایشان قرار داشت! 
آقای دکتر مثل همیشه به اینکه دانشجوی شما بوده ام افتخار می کنم.لهراسبی 
کاش این مقاله کمی کوتاه تر بود و به این طولانی نبود. لطفا بخوانید ارزش خوندن دارد. اینکه ژورنالی تاییدیه ISI را داشته باشد شرایط عجیب و غریبی ندارد و هیچ ربطی هم به غرب و غرب زدگی ندارد. نظم در انتشار و فرایند داوری مقالات از شرایطی است که تعیین کننده است. در کشور ما هم چند ژورنال ISI وجود دارد ولی متاسفانه بدلیل برخوردهای تنگ نظرانه و عدم مدیریت صحیح شرایط بگونه ایست که اعلام نظر در مورد یک مقاله گاهی بیش از یکسال طول می کشد. در حالی که برخی ژورنالهای خارجی یکماهه اعلام نظر می کنند.بنابراین ریشه برخی مشکلات در دستان خود ماست و نباید همه مشکلات را به غرب و غربزدگی ارتباط داد. لازم است مثلا وزارت فرهنگ و آموزش عالی در جهت توسعه ژورنالهای ISI داخلی دخالت کند. 
نظر بسیار سنجیده و درستی است. من شخصا مقالات زیادی را در مجله های علمی جهان به چاپ سانده ام و به همین خاطر اکنون داور چند مجله بسیار مشهور هستم. و هیچ کس اصلا کاری نداره که شما ایرانی هستی یا نه ولی چون علم لازم را داری به عنوان داور انتخاب می شوی.ما از لحاظ حضور علمی در مجامع علمی جهان بسیار عقب هستیم و این مقاله به درستی بیان می کند که ما باید سیاستهایی را برای تشویق ایرانی ها جهت چاپ مقالات، شرکت در سمینار های بین المللی و ..به کار ببندیم. در تعامل با دنیا است که مرزهای علمی جلو میروند. برای علم مرزی وجود ندارد.
این حرف کاملا غلط و نادرستی است که خیال کنیم جون داوری مقالات توسط داوران بین المللی انجام می شود پس ما وابسته و سرسپرده هستیم.
من خوشحال هستم که تابناک این بحث را باز کرده و همه میتوانند نطر کارشناسی بدهند
آقاي دكتر مسئله خيلي ساده است احتمالا" مقاله ايشان در ISI پذيرفته نشده است و تنها توانسته است مقاله خود را در برخي از نشريات بي ارزش داخلي منتشر كند كه اينگونه شمشير خود را عليه ISI بكار گرفته است .علم مقدس و ارزشمند بود كه اين را هم قداست زدايي كرده اند و بقول كسي كاغذ پاره اي بيش نيست
با خيلي از مطالب گفته شده موافقم. بنده دانشجوي دكتري هستم در يكي از دانشگاه هاي بزرگ كشور. اينكه به توليد كنندگان علم بهاي كافي داده نمي شود درست است ولي بايد گفت در ايران زحمت علم را دانشجويان مي كشند و كمتر اساتيد در دانشگاه ها و مراكز پژوهشي. فقط تعيين و جهت دهي موضوع با اساتيد است و اگر در اينجا اشكال نيازسنجي كشور وجود دارد، مقصر عوامل مختلف است و نه دانشجوياني كه صرفا كار تحقيقي را بر عهده دارند. ولي نبايد فراموش كرد كه تب ISI به شدت اساتيد كشور را فرا گرفته طوريكه كمتر به نيازهاي كشور توجه ميكنند.