پدر
| 
۲۱:۵۷ - ۱۳۹۱/۱۰/۰۱
پاسخ
وقتی برای جوانان کار نباشد و پارتی بازی باشد چه انتظار درارید مرد مومن برادر من كارش تخصصييه بيچاره يك مغازه كوچك اجاره كرده بود هر روز نميدانم از دارايي و شهرداري و بيمه و پروانه كسب و غيره و غيره ميامدن ميگفتن نميدانم جواز نداري و پروانه كسب نداري با اينكه برادرم اقدام كرده بود براي پروانه كسب حالا شما بيا بگو جوانان ایرانی رکوردار خیابان گردی هستند ميخواي كار كني نميزارند ولگردي كني ميگن ولگرده بيكاره اخه خدا رو خوش مياد معلومه كه اگر جوان كار نداشته باشه راههاي جنايت رو در پيش ميگيره دزدي و ادم ربايي اون عده ی دیگه امثال من هم پشت کامپیوتر ول میگردیم. خیلی هایمان نمی دانیم برای چه زندگی میکنیم و آخر سر این همه سختی کشیدن ها در مسیر زندگی ما را به کدامین سو خواهد برد. هر چی بزرگتر شدیم زندگی ها سخت تر و بی معنی تر شد و باعث شد دیگر امیدی به آینده نداشته باشیم چون دائم اوضاع در حال بدتر شدن و بیماری ها در حال افزایش میباشد و سن ازدواج ها نیز بالاتر و گناه ها به سنین پایین تر شایع میشود . دیگر خیلی وقت ها فرزندان جدا از پدر و مادر غذا میخورند و شکاف بین افراد روز به روز بیشتر میشود می شه بگید برای تفریح چی کار کنند؟ هرکاری غیر این بخوان بکنن باید کلی پول خرج کنن. بسیاری از فعالیت های اجتماعی که جوانان انجام میدهندتوسط دولت ها و شهرداری ها سازمان دهی میشود. ولی این هدایت در جامعه ما بسیار ضعیف است. اجازه بدهید یک مثال برای شما بزنم. در کشور سويد فعالیتهای اجتماعی بسیار متنوعی از قبیل کوهنوردی؛ دوچرخه سواری؛ راهپیمایی؛ جنگل پیمایی ؛ موتورسواری به دور کشور و غیره سازماندهی میشود.یکی از این سازمانده هی ها توسط شهرداری شهری بنام موتالا انجام میشود سه مسابقه دوچرخه سواری به مسافت 100؛ 150 و 300 کیلومتر در ماه جون (خرداد) و در سه هفته پیاپی که ده ها هزار شرکت کننده از سراسر دنیا در آن شرکت میکنند. ثبت نام برای این مسابقات از یک ماه پیش شروع شده یعنی 6 ماه قبل زا مسابقه این باعث میشود شرکت کنندگان تا زمان برگزاری مسابقه خود را آماده کنند یعنی برای مشارکت در یک برنامه اجتماعی یک برنامه بلند مدت وجود دارد. خیابانگردی فقط نتیجه مستقیم نبود امکانات و مکانهای تفریحی و نیز بالا بودن هزینه آن می باشد