فعلا که در حال باج دادن به همه کشورهاي همسايه بخصوص اعراب هستيم.

یک کشور همسایه را نشان دهید که خیرخواه ما باشد و در مواقع حساس به ما کمک کند.
پاکستان که مامن تروریستهایی چون ریگیست.
افغانستان که کاملا مشخص است و با وجود کمکهای ایران آب هیرمند را چند سال قبل بر روی ما بست.
ترکمنستان که قضیه فروش گاز را پیش آورد.
آذربایجان که شده جولانگاه اسراییل و آمریکا.
ترکیه لاییک که دنبال فرصتی برای ضربه زدن است.
عراق که محل گروه پ ک ک است و نیز اضهار نظر ضد ایرانی بعضی از مسوولانش.
کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس هم که نیازی به گفتن ندارد.

زمانی که یک چالش ملی پیش می آید ما باید از خود بپرسیم علت بوجود آمدن آن چه بوده است؟آیا ما عدالت اجتماعی را اجرا کرده ایم؟آیا در بین ادیان ،مذاهب،اقوام تبعیض قایل شده ایم یا نه؟لذا بهتر از این مسایل را از دید داخلی ببینیم وآنها را تحلیل کنیم و آنها را حل کنیم تا بهانه بدست دشمنان خارجیمان ندهیم.

با عرض سلام به تمام برادران و خواهران ایرانی از هر قوم وزبان. من یک شیعه ایرانی خوزستانی عرب هستم و به تمامی هویت اشاره شده خودم افتخار می کنم . من در اکثر اظهار نظرهای اشاره شده متاسفانه رد پای تاثیر تبلیغات و سیاستهای تفرقه افکنانه دشمنان ایران اسلامی را می بیبنم. و دوستان عزیز بدون توجه به این سیاستهای مزورانه آب به آسیاب دشمنان مشترک ملتهای اسلامی می ریزند. برادران و خواهران عزیز بدانید همین که در کشور ما اخبار تجاوز و تعرض به فرهنگ،نوامیس و دیگر اعتقادات ما در داخل کشور های دیگر منتشر می شود بصورت چند برابر اخبار ضد کشورهای همسایه و با اغراض بدتر در داخل این کشور ها پخش و منتشر می شود و مطمن باشید خوف و ترسی که به دروغ در دل مردم کشورهای همسایه ایران چه شمال چه جنوب و یا هر قسمت دیگر بوجود آمده مراتب بدتر از داخل ایران می باشد و سیاست ایران ترسی و ایران گریزی بصورت بسیار گسترده در این کشورها تبلیغ می شود. بطور مثال در بین تمامی همسایگان ما سیاست ضد سنی و ضد قومی ایران بشدت تبلیغ می شود بطوریکه یکی از دوستان ما که به یکی از کشورهای همسایه سفر کرده بود از اظهار همدردی دوستان خود در آن کشور متعجب بود و آنها فکر می کردند که ایران یک زندان بزرگ برای جمعیت عرب خوزستان می باشد و وقتی دوست ما به آنها می گفت که در دوران جنگ تحمیلی ما اسیر ، آزاده و شهید داده ایم و تمام زندگی ما در طول دوران جنگ تحمیلی توسط دشمنان بعثی از بین رفته و ما آواره شدیم و خانواده های ما توسط دیگر برادران و خواهران هموطن در شهرهای دیگر به گرمی پذیرفته شدند تا ما بتوانیم با خیال آسوده به جنگ دشمنان کافر بپردازیم بسیار متعجب می شدند. اینکه من بگویم چون در کشور آذربایجان به کشور ایران توهین می شود و به همین دلیل به هر چه آذری هست توهین کنم و یا در ارمنستان و یا نخجوان به دختران و نوامیس ایران به بدترین شکل تعرض می کنند پس به هرچی ارمنی و ترک روی زمین توهین کنم و یا از پاکستانی ها ، افاغنه ،عراقی ها ، کویتیها ، و یا دیگر اقوام متنفر باشم این یک سیاست غلط و تقرقه افکنانه می باشد.هنر ایرانی در ایجاد وحدت بین تمامی اقوام و طوایف می باشد ما باید با سیاست صبر و مماشات از بروز اختلاف و تفرقه جلوگیری نمائیم. و الا من عرب و یا برادر آذری و یا برادر کرد، بلوچ و یا دیگر اقوام و مذاهب خود را در این کشور غریبه می دانند. و این خواست و نیت دشمنان ایران اسلامی می باشد .به امید روزی که قومیت ملاک برتری نباشد و ما بمانند گذشتگان خود طلایه دار وحدت ، عدالت و برابری اسلامی باشیم به امید آن روز. برادر کوچک و دردمند شما