به هر ترتیبی باشد این نظر و رای مردم می باشد و قابل احترام است

با سلام/ توفیق شد توانستم مطلب اصلی و تمامی نظرات را مطالعه کنم، و همه آنها را محترم میدانم، (جهت حفظ شئونات فضای مجازی) میخواهم مطلبی را مطرح کنم آیا جامعه رای دهنده نباید ابزاری قدرتمند در اختیار داشته باشد تا از رای خود مراقبت و پاسخگوئی بطلبد؟!؟ به نظر شما تا زمانی که منتخب جامعه خود را از پاسخ دادن عملکرد بی نیاز بداند!؟ در روند گزینش تفاوتی حاصل خواهدشد؟؟ خاطرتان هست از حلقه بسته و غیرقابل نفوذ در مشاغل حکومتی و مدیریت کلان کشور چه صحبتهائی میفرمودند؟!
قرار بود پول نفت سرسفره های مان بیاید!!
قراربود نماینده مجلس نشاندهنده خرد جمعی باشد!
توان پرسش از کدام عملکرد را داریم؟!
انسان تغییر پذیر است. و فقط قدرت پرسشگری ملت میتواند جلوی کجرویها را بگیرد. بیائیم این قدرت(پرسشگری از مسئولین) را در کشور افزایش دهیم

واقعيت اين است كه در طي رشد و بلوغ سياسي و اجتماعي اين گونه حركات غير قابل اجتناب است و اينها مراحل گذار است.

فرد و جامعه از یکدیگر جدا نیستند و هر کدام در شکل گیری دیگری نقش دارند با این تفاوت که فرد در یک جامعه از قبل موجود قدم می گذارد و اولین درک از خودش را در پی تعامل با کلیت فرهنگی و اجتماعی و افراد پیرامون خود بدست می آورد. البته نقش رسانه ها و فضای مجازی را نیز نباید در دنیای امروز از یاد برد. افراد در خلاء خودیابی نخواهند داشت و وجود اجتماعی آنها وابسته به آینه ای است که در بدو ورود به جامعه نخستین تجسم شخصیتی و نخستین تجلیات خود را در آن می بینند. از این گفته نمی خواهم اینگونه نتیجه گیری کنم که افراد در میانه جبر اجتماعی، کاملا غیر عامل هستند و امکان هیچ اثر گذاری ندارند و یا اینکه بخواهم راه حل فرد گرایانه استاد سریع القلم را رد کنم. اما یک نکته را می خواهم بر آن تاکید کنم که قبل از تاکید بر فرد باید بر محیط اخلاقی و اجتماعی او تاکید گذاشت تا امکان شکل گیری شخصیتهای قوی را در آینده هم فراهم کرد و هزینه های شخصیت قوی و مستقل داشتن را برای افراد کاهش داد. را ه حل ها و توصیه ها نباید فقط برای آدم های موجود باشند نسل های آینده هم باید مورد توجه باشند. انسانها فرصت ندارند که به همه چیز بیندیشند و آنها را با تکیه بر تلاش خود تاسیس کنند باید برای آنها محیطی فراهم کرد که بدون دغدغه خود را با آهنگ آن کوک کنند و از زندگی در آن احساس شادمانی، رضایت و تعالی داشته باشند. در آن صورت است که فرد و جامعه با هم رشد و پیشرفت خواهند کرد و دیگر نیازی نیست که افراد آگاه خود را قربانی جامعه کنند.

هیچ قومی تا خود عوض نشود سرنوشتش عوض نخواهد شد.
هروقت راننده تاکسی به اندازه کرایه گرفت...
هروقت دیدیم اتومبیلمان خالی است و کسی منتظر است و به جای گاز ترمز گردیم...
هروقت دیدم دستی به سویمان دراز است و رویمان را بر نگرداندیم....
هر وقت صبح به امید گشودن گره ای از امور پا به بیرون گذاشتیم....
هر وقت .....

رای دادن از روی احساس رای دادن به نابودی است امیدوارم یک بار هم که شده از روی عقل و تحلیلهای درست انتخاب کنیم