سرمایه گذاری خارجی‌ خوب است به شرط اینکه در مسیر تولید باشد. نکته مهم این است که حجم آن چقدر باشد. در صورتی‌ که حجم آن بالا باشد این خطر را دارد که در صورت خروج سرمایه سامانه تولید شده در اطراف این سرمایه از هم خواهد پاشید و مشکلات زیادی را برای دولت و ملت بوجود خواهد آورد. آمریکائی‌ها از این روش برای تنبیه کشورهای شرق آسیا استفاده کردند.

فرش ایرانی به پاکستان ضادر می شود و پاکستان به نام فرش پاکستانی به بازار آمریکا ضادر می کند .