من در جنگ فرمانده گردان بودم چه به جا گفتی حاج داود -- کسی که از گردان و گروهانش جا بمونه دیگه فرمانده نیست خدایا چه سخت هست انسان بودن و ماندن- خرده گیری به جرم پر از احساس بودن - شنیدن و لب بر نیاوردن
دوستان عزیز متاسفانه ما در مقابل این عزیزان بی مسولیت هستیم چراکه برایمان سخت است که در جمعی عمومی از رزمندگان دوران دفاع مقدس دفاع کنیم در حالی که خیلی از وقت ها می بینیم که چه طور به ارزش کار اونا توهین میشه
بعضی ها انتظار دارند که حتی این جانبازان عزیز با هزینه خودشان درمان شوند و نسبت به درمان درد آنها هم بخیل هستند که من نمونه اینها را زیاد دیدم و شنیدم
ای کاش همه درد های این عزیزان به اون آدمایی که حرف مفید خوب می زنن منتقل شه تا مزه ی درد کشیدن و درمان رایگان را تا جان دادن بکشند.
من واقعا برای اون کسایی متاسفم که وقتی پسر یک شهیدی با سهمیه شهدا وارد دانشگاه می شه زخم زبونش می کنن ولی پسر اساتید دانشگاه را اکرام هم می کنن این در حالی هست که در سهمیه شهدا باید 80 درصد آخرین نمره فرد قبولی با سهمیه آزاد را کسب کرده باشه ولی پسر یک استاد دانشگاه کافی توی رشته دلخواه توی دانشگاه زابل قبولشه بعد منتقلش می کنن دانشگاه بابا مامانش
این نمونه هایی از بی فرهنگی برخی در جوامع ما هست که نسبت به این عزیزان و خانواده هاشان اعمال می شه
نمیدانم چه کار خوبی در این دنیا انجام داده بودم که توفیقی شد که در بیمارستان به عیادت این بزرگ مرد بروم اگر روزی بخواهم لحظات خوب زندگی ام را بشمارم قطعا دیدار آن عزیز با آن چهره گشاده و چشمانی نافذ و قدرتی که نا خود آگاه هنوز وجوداش را در کنار روحم حس می کنم در صدر آنها خواهد بود شاید ما را هم به شفاعتی ... 
ما باید به حالم خودمون گریه کنیم که ماکجاییم وانها کجاخدایا توبه هایم را بپذیر
خدا رو شکر که مردمی چنین بزرگ هنوز هم هستند . گرچه که دیر شناخته می شوند اما نفسشان در جامعه می پیچد و مرامشان همه را تحت الشعاع قرار میدهد . حتما به واسطه وجود چنین بزرگان ناشناسی خداوند ما را از بلاها دور میکند و ما از دعای آنهاست که سالها در آسایشیم . صدام برای همیشه نفرین این ملت را به دنبال خواد داشت . نفرین ابدی بر او باد .
دنیا ذوستان چه اتراقی کردند در این خانه