90 درصد موفقيت همت وتلاش ورزشكاران و 40 درصد مربيان ريال به نظرمن ملاك تاثير مديريت كشور درموفقيت در ميدان هاي بزرگي همچون المپيك ورزشهاي تيمي مي باشدپس ...

موفقیت های ورزشی وعلمی در ایران ناشی ازپدیده های فردی واستعدادهای ذاتی افراد میباشد، چرا که هیچگاه برنامه ریزی مدون، پایه ای و سیستماتیک نداشته ایم ،در المپیاد های علمی تعدادی ازدانش آموزان و دانشجویانی که از استعداد خدادی بهره مند بوده اند و با تلاش خودشان درجشنواره ها درخشیده اندرا جدا می کنیم و با یک اردوی شش ماهه نتایج آنها را مال خودمی کنیم واین مساله در ورزش قهرمانی شدیدتر به چشم می خورد. درگوشه ای از ایران افراد مستعد و علاقه مند با تشویق خانواده زیر نظر مربیان محلی گمنام شروع به فعالیت ورزشی می کنند وپس ازموفقیت درمسابقات منطقه ای و استانی و...در مقاطع خاص به سراغشان می رویم و جهت شرک درمسابقات حداکثر یک اردوی چند ماهه برای آنها ترتیب می دهیم ودر این میان تعدادی هم قهرمان می شوند و مسئولان ورزش آن را به حساب برنامه ریزی خود می گذارند!! اگر اینطور نیست کجاست سازمانهای استعداد یاب؟ کجاست مدارس وآکادمی های ورزشی که ازابتداوسنین پایین مثل کشورهای چین، آلمان و... استعداد هارا در مقاطع نونهال، نوجوان و جوان شناسایی و جذب کنند و برای آنها آموزشهای علمی و حرفه ای داشته باشند و هررده سنی پشتوانه ای برای رده بعدی باشد وقس علی هذا،کشور هایی که اینگونه عمل می کنندهمیشه یک ذخیره مطمعا"از افراد تواناو هم سطح را دارا می باشند، تا اگردرزمانی برای یک ورزشکار مشکلی پیش آمد، نفر بعدی با همان توانمندی جای او رابگیرد،بارها شاهد بوده ایم که اگر برای یک قهرمان مشکلی پیش می آمدنگران نفرجایگزین او بوده ایم. اگر می خواهیم درزمینه ورزشی و هر زمینه دیگر موفق باشیم بایدزیر بنایی و از سنین پایین وبابرنامه های علمی و روز دنیا پیش برویم تا بتواتیم مثل کشور های مطرح در همه میادین حرف برای گفتن داشته باشیم به تعبیر دیگر "کار را باید بدست کاردان سپرد"، همانطور که کشتی فرنگی به آقای بنا سپرده شدو موفق شد.انهم در یک پروسه ده ساله. اگر آقای بنا از کشتی فرنگی کنار برود قطعاآینده کشتی فرنگی مثل تکواندو ،فوتبال و... خواهد شد

مدریا .رزش تا اونجا که تونست ضربه زد کدوم مدیریت

این همه حرف و حدیث و تحلیل نیاز نداره.
واقعیت اینه تا زمانی که سیاست با ورزش قاطی شده و مدیریت های ورزشی ما با زد و بندهای سیاسی پست می گیرند گرچه موفقیت هایی مقطعی هم داشته باشیم اما چون ورزش کشور دارای ساختار و الگویی کارشناسی نیست همینه. با یک موفقیت سوت و کف می زنیم و با یک شکست همه رو زیر سوال می بریم.
دوستان! ورزش کشور و اصولا تمام کارها باید دارای برنامه ریزی بلند مدت باشه و روند اون مرتب پایش بشه. همیشه دچار افراط و تفریط می شیم. میران ورزشی باید تحمل و قدرت انتقاد پذیری شونو ببرن بالا و فقط کسانی رو دورو برشون جمع نکنن که براشون سوت و کف بزنن.
بگذریم. اینجا ایران است و تا کمتر از یک ماهه دیگه همه چی فراموش میشه!!!!! میگین نه !!!!!

شما بنا و بهداد سلیمی را از کاروان ایران بگیرید بعد ببینید ما موفق بوده ایم یا خیر
هرچند حدادی هم خودش همت کرد و مدال گرفت

اول به خاطر مربی با دانش مثل بنا و بعد
خود ورزشکار ها سازمان هیچ کاری نکرده و نمیکنه
چون اصلا" کاری بلد نیست بکنه

موفقیتی در کار نبود در دو رشته ای که موفق بودیم آنهایی که عکس یادگاری گرفتند کاره ای نبودند فقط خود قهرمانان

به قول سلطان پروین 40-45 درصد کار شخصی بوده...70-75 درصد باقی هم کار سازمانی

به راستی سوال جالبی کردید
شکی نیست که مربی اجاره نشین آبروی مدیران حراف را خریده
3( طلا کشتی فرنگی)

یه رشته ایی مثل وزنه برداری به خاطر حضور کسی مثل رضازاده که فضا خوبی برا سرمربی و ورزشکارا فراهم کرده بدون شک مدیون به یک فرد نیست.ولی پرتاب دیسک مدیون شخص خود حدادیه کشتی فرنگی مدیون بناست ازاد که اصلا در حد انتظارات نبودیم تک مدال تکواندو هم مدیون خود باقری معتمد هست.یعنی از بین این همه مدال شاید فقط مدالای وزنه برداری مربوط به فدراسیونش بشه...