فقط وفقط وفقط تک ستارهاوبس والا از این مفت خورها انتظاری نیست

به نظرم در یکی دوتا از رشته ها کار تیمی و در بقیه کار انفرادی و استعداد ورزشکاران در کسب مدال نقش داشته است

فقط رویکرد انفرادی.
ما ایرانیها در ورزشها جمعی هیچ موفقیتی نداریم.
هرکجا تکروی باشد اول میشیم.
خصوصا ورزشهایی که شبیه دعوا هستد مثل تکواندو کشتی کاراته و...
تازه کیا اول میشن ؟بچه های جنوب شهر سمت شاه عبدلظیم باقرشهر محله 13 آبان نازی آباد میدونید چرا چون بیشتر دعوا کردن.
کرجی ها هم جزو قویترین مردان میشن چون جو آب وهوای کرج وفرهنگش اینجوریه.
هر کجا که احتیاج به خرد جمعی همکاری و همفکری باشد ما آخر میشیم مثل فوتبال اگر هم گل زدیم تکروی کردیم .
در سطح جامعه هم همیطور است .هیچ کس دیگری را قبول ندارد.از بالا تا پایین به خودمون فکر میکنیم.

هر چند که کامنت های من هیچگاه منظور نشد ولی حسب وظیفه عمل می کنم. رویکرد ورزش ما به سوی سیاست است هر چند در شعار سیاست را از ورزش جدا می کنیم. تا پای سیاست از بستر ورزش کوتاه نشود هر چند گاهی با معرفی یک عنوان سیاسی در پست ورزشی روبرو خواهیم بود و نتیجه اش می شود تلاش فردی، دلالی و هرکه پول بیشتری رشوه داد و از این دست. واقعاً بی مورد است که فکر کنیم مسئولین ورزش موجب رشد و ارتقای سطح ورزش در کشور شده اند.

کاملا بدیهی است که پیشرفت سیستماتیک و برنامه ریزی شده ای در کار نیست. هرچی بوده درخشش فردی و تلاش ورزشکار یا مربی بوده. فقط حیف که چه سوء استفاده ای از این می کنند و خواهند کرد بخصوص آنهایی که در پرونده هایشان هیچ چیز وزینی نیست!!

قطعا رويكردي بر اساس توانايي افراد بوده، اگر بر اساس سازماني و سيستم بود كشتي آزاد و ساير رشته ها ميبايستي مدال هاي بهتري ميگرفتن، ولي نبايد از تلاش مسولان چشم پوشي كرد،

با سلام
توفیق در ورزش های انفرادی و کسب مدال تنها در یک رشته جدید ان هم با هزینه شخصی نشان از ان دارد که مدیریت ورزش نقش چندانی در این پیروزی نداشته و
یادمان نرود سالهاست در برخی رشته ها سهمیه ای کسب نکرده ایم

موفقیت های فردی ورزشکاران اعزامی به المپیک را نمی توان موفقیتی سازمان یافته و متشکل قلمداد کرد، متاسفانه در کشوری که کوچکترین اهمیتی به زیرساخت های ورزش و به ویژه ورزش مدارس و عمومی داده نمی شود چگونه می توان کسب چند مدال را نتیجه موفقیت سازمان های دولتی دانست؟ کشوری مانند کانادا و یا سوئیس که در زمینه امکانات ورزش عمومی به مراتب جلوتر از کشور ما هستند در رده هایی پایین تر قرار گرفته اند، بنابراین نمی توان این موفقیت را موفقیتی برای سازمان ورزش و سیاست های ورزشی کشور دانست. من به شخصه بسیار خوشحال تر خواهم شد اگر تمامی کودکان کشور در مدرسه امکان فراگیری شنا و یا دیگر ورزش ها را داشته باشند تا این که با قهرمان سازی های مصنوعی چند مدال که به هیچ عنوان تداوم هم نخواهند داشت کسب شود.

مسئولين ما نبايد با مثلا" زيركي ؛ اين توفيق رو در المپيك به حساب خودشون مصادره كنند .
تابلوعه كه اين پيروزي ها صرفا" نتيجه كار شخصي ورزشكاران بوده است .

دست همه ورزشکارانی که تلاش کردند تا برای کشور افتخار افرینی کنند درد نکنه
چه مدال گرفته باشند چه نه .مهم این است که کم فروشی نکرده باشند
ولی همانطور که برای ورزشکاران پر تلاش و مدال اور پاداش در نظر گرفته میشود برای ورزشکاران بی روحیه و ضعیف هم باید تنبیه در نظر بگیرند
باید قبول کنیم که عملکرد ورزشکاران ما در رشته های قایقرانی و دوچرخه سواری و دوومیدانی (به غیر از احسان حدادی که سنگ تمام گذاشت)و تیراندازی با کمان و دو تکواندو کار که بدون پیروزی حذف شدند اصلا قابل توجیه نیست
انها همانند توریست به لندن رفتند و....
به نظر من باید در المپیک بعدی با مقایسه رکورد ها بدست امده شانس مدال را تخمین زده و از اعزام ورزشکاران ضعبف خودداری کنیم