خیلی از وزرا در عمل هیچ کاره اند! و وزارت خانه شان هم فقط نمایشی و تشریفاتی.

به نظر من مشكل وزارت خارجه يكي همين ديدگاه ماست وديگري عدم استقلال وبازيچه دست ديگران شدن مثل همون چيزي كه تو وزارتخانه هاي ديگه هم در جريانه همه وزارت خانه ها رو يكي اداره ميكنه اين ميشه كه اوضاع از دست اون يه نفر خارج ميشه و اون وقت همه رو ميارند براي توجيه عملكرد بدشون كه مثلا ما تحت تحريم هستيم يا در داخل خرابكاري ميكنند ونميگذارند كارمون رو انجام بديم تاوقتي يهنفر هم رياست ميكنه هم مديريت آش همينه وكاسه همين مابايد بين رياست ومديريت تفكيك قائل بشيم .

اين همه نقطه نظرات ارائه شد هيچكدام اسم و رسم درست و حسابي نداشت تقريبا همه اش ناشناس بود اين رو ميگن آزادي بيان!!! يكي هم خودم

با سلام
این اولین مقاله درباره اوضاع اسف بار وزارت خارجه نیست وآخرین آن هم نخواهد بود. ولی فرصت مغتنمی است تا اطلاع رسانی از داخل این وزارتخانه صورت گیرد:
وزارت خارجه ایران از ابتدای انقلاب با نیروهای بی کیفیت (دارای تخصص در روابط بین الملل نبوده و با سفارش و درخواست این آشنا و آن فامیل به وزارت خارجه ملحق شده اند) و صرفا دارای روحیه انقلابی پر شده است. در دوران ولایتی به تعبیر بعضی از همکاران سفره ای (ماموریت خارج از کشور و درآمد دلاری منظور است) پهن بود و تقریبا همه از آن بقدر توانایی منتفع می شدند. یک گروه نسبتا با سواد و متعهد که در سال 56 استخدام شده بودند و از بد حادثه مواجه با وقوع انقلاب اسلامی و تصفیه نیروهای وزرات خارجه از پرستل قدیمی شدند توسط مقامات آن زمان در وزارت خارجه نگه داری شدند ولی تا پایان خدمت 30 ساله شان از حقوق و امتیازات فراوانی (بدلیل عدم اعتماد به این گروه) محروم شدند.
با تاسیس دانشکده روابط بین الملل در اوایل دهه شصت تا حدودی روحیه عمل گرایی و علمی به بدنه کارشناسی دمیده شد ولی گذر زمان ثابت کرد که روحیه ناشایست تملق و اطاعت بدون قید از دستورات و تصمیمات سازمانی (از بالا) این دسته از همکاران را به نحو فجیعی سقوط شخصیتی داد.
داستان مدیران (روسای ادارات و مدیران کل و سفرا و کارداران) شنیدنی تر است. از زمان دوم خرداد سال 76 به اینطرف یک انقلاب در انتصابات در همه ارکان مملکت صورت گرفت ولی در وزارت خارجه فقط یک گروه معدود از دسته اصلاح طلبان به جرگه مدیران راه یافتند و الی آخر زمان ترکیب مدیران در وزارت خارجه بدون تغییر بوده و حتی برخی مدیران پس از عبور از 35 سال خدمت و بازنشستگی به دلایل و بهانه های فراوان به سمت های مهم و یا بخش های درآمد زا (مانند تشکیل و اعزام گروههای تجاری به بهانه توسعه صادرات به کشورهای گوناگون) منتقل میشوند.
در دوران وزارت خرازی بحث شایسته سالاری مطرح شد که البته گذر زمان ثابت کرد این ترفندی برای تثبیت موقعیت گروه مدیران و دادن امتیاز به آنان برای از بین بردن حقوق برخی کرمندان بدنه این وزارت خانه بوده است. در دوران دولت های نهم و دهم البته همه قواعد گذشته زیرپا گذاشته شد و بی محابا کارمندان بدنه این وزارت خانه به حداقل انتفاع رضایت دادند و از تصمیم های سرنوشت ساز و عقلایی و بحث های کارشناسی در میان کارشناسان سیاسی دیگر خبری نیست.
گفته می شود که تعداد مراجعات کارمندان وزارت امور خارجه به دیوان عدالت اداری 5 برابر سایر دستگاههای دولتی است و این نشان از عمق تسلط مدیران بر حقوق کارمندان بدنه و تضییع حقوق در این وزارت خانه است.
استیلای بی چون و چرای مدیرکل حراست وزارت خارجه بر شونات خانوادگی سیاسی حیثیتی و حقوق اداری کارمندان بدنه این وزارت خانه شنیدنی تر است. این فرد به قدری با رعب و زورگویی بر ابواب گوناگون اداری و شونات انسانی کارمندان مظلوم تسلط دارد که صراحتا در جواب هر واسطه و یا میانجی برای رفع مشکل همکاران یا رفع موانع اعزام به ماموریت برخی کارمندان این کارمندان گرفتار را متهم به برچسب هایی مانند جاسوسی و یا ضدیت با رهبری و یا عدم اعتقاد انقلابی می کند و یا با بهانه هایی مانند اینکه وزارت اطلاعات به استعلام ها جواب نداده است یا نعوذ بالله حتی گفته است که به آخرت اقدامات و کارهای من کاری نداشته باشید مواجه می شوند.
البته اگر نگاهی به تارنمای داخلی (سایت داخلی) وزارت خارجه بیندازید و در بخش سوال و جواب همکاران با معاونت اداری و مالی این وزارت خانه به مواردی مانند ذلت و خواری کارمندان و استدعای عاجزانه این مخلوقات از یک مخلوق دیگر برای رفع مشکلات متعارف مواجه خواهید شد.
بهر حال برون داد این وزارت خانه لاجرم باید منطبق بر معادلات و قواعد حاکم بر این سازمان باشد بنابراین امیدواریم که یک نفری در یک جای ارشد در این مملکت یک گروه حقیقت یاب برای یافتن راه حل برای حل و فصل معضلات این وزارت خانه تشکیل دهد تا انشالله این وزارت خانه بتواند با استفاده از نیروهای کارامد و خوب در خدمت منافع ملی کشور عزیزمان ایران قرار گیرد.

عالی است تابناک جان ازتمام دستگاها بنویسید همه ادارات درسالهای اخیر وضعیت این چنینی دار ند کارازدست کاردان ها خارج شده جناح بازی باند بازی بی داد میکند

اگر پیامبر اسلام ساستش مثل مسئولین ما بود دینی یه نام اسلام وجود نداشت

"ما به طور کلی از دنیای پیرامون خودمان آگاهی چندانی نداریم"!!

تا وقتی برایمان تعیین تکلیف میکنند که چه بپوشیم، چه ببینیم و چه بشنویم انتظار بیشتری دارید!؟!؟

در آخر هم:
بیچاره من و همسان من! منافع ملی که مال ما نیست!

سلام
من هم از كارمندان وزارت متبوع مي باشم مقاله خوبي بود كامنت هاي خوب و واقع بينانه اي هم ارائه شده است اما من بيش از اين كه از دشمن بيروني يعني آمريكا و اسرائيل و غيره بترسم از وزرايي مانند ..... كه مدرك تحصلي مندرج در حكم كارگزيني اش ديپلم بود، مي ترسم، زيرا آمريكا و اسرائيل در هر صورت در جنگ نرم و سخت در مقابل ما هستند و ما را تكذيب مي كنند و ما نيز آنها را تكذيب مي كنيم اما امثال ..... هم مورد تاييد مجلس و هم مقامات عاليرتبه هستند كه خود عامل اصلي هر گونه فسادي در وزارت امور خارجه محسوب مي گردند.

چگونه همه ما به نا کارامدی دولت ومدیرانما اذان داریم وباورمان بر ناسالمی انها استواراست انتظار خوش باوری جهانیان را داریم .ضمنا به نظر شما چند نفر از مسئولین این کامنت ها را می خوانند وبه ریش ما نمی خندند .

نظرها از خود مطلب جالبتر بودن. مرسی تابناک. کاش مثل این سایت بیشتر داشتیم.