اونها هم بیچاره ها اینقدر مشکل دارند که خدا میدونه
ولی سختی کشیدن شده قسمت زیادی از زندگی اونها
قول میدم اگه ماها بریم توی ایل بیشتر از یک روز نتونیم دوام بیاریم البته اگه بخواهیم مثل اونها کارکنیم و این حرفها والا بله هرکی این تصاویر رو ببینه به به و چه چه میکنه

زيباست

به وجود این شیر زنان پر تلاش و غیور می بالم و افتخار می کنم.از دامن این زنان مرد به معراج می رسد.

نان حلال به این میگن

دلشان نیز به اندازه زندگیشان پاک و بی شیله پیله است.

اینها همه در ارزوی فرصت وشرایط مناسب جهت کوچ به شهرها هستند

واي چه نوستالژيك بود.

دوستان اینقدر شاعرانه نظر ندید.شعر با زندگی واقعی تفاوت داره.به جای حس شاعرانه،یک لحظه تصور کنید ببینید میتونید یک روز مثل اونا زندگی کنید.اونا اگه اینجوری زندگی میکنند چون چاره ای ندارند.چون کسی به دادشون نمیرسه و در شهری یا روستای بزرگی اسکانشون نمیده.اصلا ببینید اینان چه قدر با حیواناتشون نزدکنند! این یعنی بیماری،یعنی تب مالت،کیست هیداتید.شما خودتون آب شیرین و تصفیه شده تهران نمیخورید،گاهی دوبار تصفیه اش میکنید ویا فقط آب معدنی میخورید.پشت رایانه ،زیر کولر نشستید،میگید خوش به حالشون و همه هم همدگرو تایید میکنید.بخدا اگه پاش بیفته یک نفرتون اون جوری زندگی نمی کنید.بدون برق،بدون آب لوله کشی،زیر بارون.بدون دسترسی به مدرسه خوب ویک حمام گرم.میدونید اینان به چه سختی حمام میکنند.دوستان به جای شعر گفتن باید از دولت بخواهیم،اونارو کمک کنه و به زندگی مشابه اون چی ما داریم نزدیک کنه!

چهره اون پیرزن چقدر مهربانه

به قول شهريار
ايل داياغيم چال پاپاغيم شانلي سهنديم
دلي ديوانه سهنديم...
اين شعر هم به اندازه سهند زيباست آذري زبانان حتما بخوانند