من دانشجوی شریفم. تو دوره ما رشته ی کامپیوتر 30 نفر ورودی داشت. الان که فارغ التحصیل شدیم فقط 5 تامون ایرانیم. این فاجعه اس...

بايد به همه نخبگان واقعي مقام هاي عالي علمي و بودجه كافي دهيم بطوري كه احساس كنند هيچ جايي اينگونه موقعيتي كسب نخواهند نمود.

من البته نمی دانم چند درصد به خاطر فرار رفته اند، اما شخصا پس از لیسانس الکترونیک و فوق لیسانس MBA از دانشگاه شریف الان در انگلستان مشغول تحصیل هستم. دلیلش هم این است که مقطع دکترا در ایران به هیچ دردی نمی خورد و تلف کردن عمر است چون اصلا تحقیق در دانشگاه های ایران معنی ندارد و دکترای ایران فقط مدرک است، نه دانش. اما فکر می کنم که بر خواهم گشت، البته اگر من را هیات علمی جای به درد بخوری بکنند و گرنه که ... خدا می داند چه خواهد شد.

من مردی 33 ساله متاهل تا چند صباح دیگر از تز دکتری ام در خارج از ایران دفاع خواهم کرد، هشت سال هم مدرس دانشگاه ایران بودم. سال قبل مقاله من در بین 18 مقاله پذیرفته شده دانشگاه کمبریج انگلستان قرار گرفت، من دوست داشتم حالا که برای سخنرانی به کمبریج می روم در کنار اسم موسسه و دانشگاه خودمان در اینجا اسم ایران عزیزم را قرار دهم، خدا گواه است که شاید بیش از 5 ایمیل و دهها بار تلفن به سفارت، رایزن علمی، دانشگاه شهرستانی که من در ایران مدرسش بودم زدم اما خیلیها که اصلا جوابم را ندادند، حال چون از لحاظ مالی سفر ده روزه به انگلیس برایم و هزینه کنفرانس بالغ بر 3 میلیون خرج داشت، با خود گفتم که یک صحبتی با مدیر موسسه ای که در آن تحصیل می کنم داشته باشم، خدا گواه است بعد از 6 ساعت به من زنگ زدند و گفتند چک شما آماده است و حدود 2 میلیون به من دادند!! تازه جالب اینجاست که از من بسیار عذر خواهی کردند که نتوانسته اند یک سوم مبلغ دیگر را بدهند!! آری آنروز من در منزلم ساعتها به حال خودم و شاگردان برجسته ایرانی ام گریستم و با خود می گویم مگر کشور ما فقیر است!! شاید باور نکنید اما می توانم کتابی خاطره که همراه درد است را بنویسم اما چه سود از مجموعه پریشانم!

من حدود 6 سال دنبال کار بودم .الان هم حقوق مکفی نمی گیرم اونم با این تورم. فکر می کنم خانه دار یا صاحب ماشین شدن رو به گور ببرم من میتونستم یکی از خدمتگزاران به ایران باشم اما الان فقط دنبال امرار معاشم. حتی قدرت خرید یک کامپیوتر را ندارم.

شما مي توانيد آگهي جذب نخبگان را در روزنامه ها نيز ملاحظه كنيد اقامت استراليا انگلستان و ... براي مهندسان

مسئولین ؛ به فکر جوانانمان باشید ؛ بیایید یک بار هم که شده به جای ادای دلسوزی را در آوردن واقعا به فکر مملکت وجوانان آن که بزرگترین سرمایه ای کشور هستند باشید .شما را به روح رسول الله قسم دست از حزب وگروه بازی وصرف قسمتی از هزینه های حزبی وتخریب یکدیگر ؛ جهت تامین امکانات تحقیقاتی وپژوهشی جوانانمان ؛جلوی فرار مغز ها را بگیرید .باور کنید جوانان با استعداد وبا هوشی داریم اگر اینطور نبود کشور های دیگر اینچنین سرمایه گذاری نمی کردند پس اگر جوانان ما دارند از کشور مهاجرت میکنند فقط متوان گفت نشانه بی عرضگی وبی مسئولیتی مدیران مسئول است