ناشناس
| 
۰۱:۰۲ - ۱۳۹۱/۰۳/۱۳
پاسخ
چند روز قبل داشتم کتاب عقل و توسعه یافتتگی را از این استاد گرانقدر می خواندم، جدا انسان بعد از خواندن اینگونه آثار و مقایسه آن با واقعیتهای جاری کشور دچار مشکل و سردرگمی میشود. ای خدا آخر کسی نیست بداد این مملکت برسد! بلایی که ما بدست خود بر سر این مملکت می آوریم هیچ دشمنی نمی آورد. خدا وکلیلی در دوران هشت سال جنگ رضایت کلی بیشتر بود یا حالا! با سلاماول؛ چون نویسنده استاد دانشگاه است و روش تحقیق و پژوهش نیز درس می دهند ذکر این نکته را لازم دیدیم:
پارگرافهای متن از یک انسجام و یکپارچگی، که از هر مقاله علمی انتظار می رود، برخوردار نبود و در بعضی جاها از این شاخه به آن شاخه پریدن بود.
دوم؛ خود موضوع تکرار مکررات بوده، زیرا همه از حوادث شرح داده شده اطلاع دارند.
سوم؛ با همه این اوصلف، خوب بود.
پیشنهاد میکنم کتاب اقتدارگرایی ایرانی در عهد قاجار ایشان رو بخونید....هر چند آثار خوب دیگری هم دارند مثل عقلانیت و آینده توسعه یافتگی ایران، روش تحقیق در علوم سیاسی و روابط بین الملل که نظم فکری خوبی ارائه میکنه و یک کتاب در مورد امام موسی صدر که البته نتونستم پیداش کنم.( ایران فقط باید به عقلانیت روی بیاره ولا غیر) پاسخ ها
ناشناس
| 
| ۱۴:۳۶ - ۱۳۹۱/۰۳/۱۵
توصیه می کنم کتاب امام موسی صدر رو حتما بخونید، قبل از چاپ استاد دادن من خوندم فوق العاده بود، فوق العاده... واقعاً، اين سخنان بجاي استاد نشان دهنده يکي از دردها و مصيبت هاي جامعه امروز ماست.اميدوارم، از چنين استادان متبحري در هر جايي استفاده شود.
با تشکر از تابناک به علت انتشار نوشته پرمغز استاد.
این همه توجه واظهارنظرمثبت نسبت به نوشتههای استاد آدم راامیدوارمیکنه که علیرغم همه وهمه ی ضعفها وجهالتها ودین به دنیافروشیها وووووانسانهای آگاه ودردمند درجامعه زیادهستندونبایدازتغییرناامیدباشیم استاد سریع القلم از اساتید بنام علوم سیاسی و از شاگردان جیمز روزنا بنیانگذار مکتب رفتارگرایی هستند. توصیه می کنم کتاب اقتدارگرایی ایرانی در عهد قاجار ایشان را مطالعه بفرمایید. 
انصاف است که مقاله این مرد گرانبها رو به همه دوستان خود ایمیل کنید. ضمنا بفرستید به نمایندگاتان در مجلس و در دولت و به رییس جمهور و غیره, که مردم ایران صبور هستند ولی احمق نیستند. {{کنار گذاشتن تخصص و اصالت فردی و خانوادگی}}تمام مواضع نویسنده قابل توجه و توجیه است اما بنده مقصود اصالت خانوادگی را متوجه نشدم، یعنی اگر کسی قرار است مسوولیتی را در جامعه ما بپذیرد میبایست از خانواده اشراف و بزرگان باشد؟