ملا مهدی در پاسخ به این سوال که ازمسئولین چه درخواستی داری گفت: "فقط خدمت برای سربلندی ایران؛ من هیچ چیز از کسی نمی خواهم، چون همه انسانند و قادر نیستند تا همه نیازها را برآورده کنند.

از او پرسیدم: از این وضعیت خسته نشده ای؟ و گفت: من جانبازی ام را با میلیاردها پول و ثروت عوض نمی کنم. پاهایم و سوزش سینه ام را به حضرت دوست تقدیم کرده ام. خوشحالم و افتخار می کنم.
از او پرسیدم: همسرتان را در چند جمله توصیف کنید؟ و گفت: او گل است و من خار

اينكه گفته بود خوشحالم كه حتي يك نگاه به ناموس مردم نكردم خيلي حرف بزرگيه و تقواي بسيار زيادي مي‌خواد. نكته دوم هم فروتني فوق‌العادش بوده كه نمي‌خواسته كسي از هويتش و قهرمان بودنش آگاه بشه كه اين هم نشونه‌ي تزكيه نفس در حد بالاست. سومين ويژگي عالي او هم گذشتن از زندگي مرفه در طول اينهمه سال جنگ با وجود جانبازي و شيميايي شدن هست كه اراده قوي لازم داره. بنظر من داش واقعي و لوطي حقيقي اينجور افراد هستن. از خدا مي‌خوام روحشو شاد كنه و به ما هم توفيق خوب زندگي كردن بده.