چرا نظرات رو نماش نمی دهید؟

من می‌گویم، این افراد در کشور هستند و در صورت لزوم مي توان نام اين گروه هفت نفره اقتصادي را اعلام كرد.(و هر گروهی دارای رای اکثریت است،و هر رایی قیمتی دارد)

جوامع ایران را راه بیندازید، شما را به آسمان هفتم می‌برند، به شرط آن که به مردم اعتماد کنید و از آنان نترسید.(نوبر است!...بعد از سه دهه تلقین ، اگر گفتید چرا بعضی مقامات ، شهروند همان مناطق نیستند؟!)

نیز دادن وام‌های ارزان 5 درصدی به تولید و ایجاد اشتغال در کشور از حساب صندوق توسعه ملی است.(هاراکیری!...الان هم از کنترل خارج شده!)

نگاه خوش‌بینانه به یکدیگر به جای بدبینی و بدگمانی.(این یکی با زدودن فرهنگ دزدی و دونی و...شماره 1 است که آخر نوشتی!)

آقای آرام!
مطهری را ما شناختیم!:"میبینید تنها کار او عدالت که نیست..."
آنچه باید ساخت بسیار عمیق تر و ساده تر از این صحبتهاست!

با کاملا این نظریه درست است البته همه عمل کند

در خانواده همیشه میگویند ظاهرمان ناظران را میشوزاند داخلمان خودمان را !!!
یعنی در کشورهای دیگر ایران و ایرانی را ثروت مند و متمدن و خوشبخت میدانند و به حال ما غبطه میخورند در حالی که در داخل هزاران مشکل بدبختی داریم ....
آقای رضائی عزیز من فرمایش شما را قبول دارم .
من پیشنهاد میکنم : 1-
که ما یک تیم رهبری اقتصادی شامل 5 نفره داشته باشیم و هر یک از این 5 نفر سر گروه یک تیم اقتصادی 10 نفر باشند .
2-و توصیه میکنم هر وزارتی یک رهبر و 4 زیر گروه تعریف گردد ...

بحث های خوبی است ولی بنده با مدرک فوق لیسانس معماری و 10 سال سابقه کار هنوز 2 سال است که دنبال کار هستم

جالب بود

نکات بسیار خوبی بود . شکی نیست اگر این شش نکته اجرا شود پیشرفت قطعی است

اما آیا مردمی که به اقتصاد دولتی عادت کرده اند می توانند وارد اقتصاد خصوصی شوند؟ توصیه پدران و مادران به فرزندان خود در جامعه این است که درس بخوان فوق لیسانس یا دکترا بگیر و یک شغل دولتی پیدا کن و خوشبخت شو
از چنین مردی بعید است وظیفه و مسئولیت های خود را در زمینه های اقتصادی بپذیرند

همچنین دولت و دولتمردانی که به اقتصاد خو گرفته اند به آسانی از کنارش نمی گذرند و گویی در اقتصاد ریشه دوانده اند و اگر اقتصاد از کمند دولت آزاد گردد به سان قطع ریشه بعضی از دولت مردان می باشد

پس مردم گریزان از قبول مسئولیت، دولت ریشه دوانده در اقتصاد.

بی شک رشد اقتصادی نیاز مند ایثار است. ایثار از جنس همانی که در هشت سال دفاع مقدس داشتیم. افراد باید سختی بکشند و واقعا کار کنند. و در آخر بپذیرند که ممکن است تلاش اقتصادی آن با ورشکستی مواجه شود.

یعنی ریسک ورشکستی را به جان بخرند و تلاش کنند به جای واردات بی منطق و بدون ریسک, کالای با کیفیت و با قیمت مناسب تولید و روانه باز کنند.

این تولید کالا در داخل با هزاران مشکل مواجه است. از جمله ریسک بالای ورشکستگی.

و همین یعنی فرار سرمایه و سرمایه گذار. اما اگر از خودگذشتگی باشد و بدانیم هدف سود آنی نیست و بلکه تولید یک کار خیر و خداییست و حتی مانند عباد است، نگاه به آن فرق می کند.

بنا براین بدون تلاش سخت و ایثار ما نمی توانیم قدمی به جلو حرکت کنیم. و باید چشم ها را شست، جورد دیگر باید دید.

بنا براین ما به همان ایثار گری زمان دفاع مقدس نیاز داریم، منتها در اقتصاد. در هشت سال دفاع مقدس ایثارگران کشور به پیروزی رسانند و دست متجاوز را قطع کردند و امروز ایثارگران اقتصادی می توانند دشمن صهیونیستی و امپریالیست را نا کام و مایوس سازند و پرچم جمهوری اسلامی ایران را استوار تر از گذشته در جهان به اهتزاز در آورد

همیشه از نقطه نظرات جناب آقای رضایی لذت می برم

سلام علیکم
شرح متون فوق مبانی توسعه اقتصادی ایران از نظر شماست؟؟؟
آقای رضائی عزیز 35سال پیش تو ایران با چرم و موم وابریشم و ..کلی کارو زحمت کفش دوخته میشدجفتی 70 تا110 تومن فروخته میشد همه هم میتونستن بخرن اکثرا هم از کیفیتش راضی بودن اما الان بعد از 35 سال اون چرم قیمتش230برابر شده و اون ابریشم 170 برابر گرونتره...تازه برادر من وسایل 35 سال پیش با اون قیمت اصلا وجود نداره .با 30تا 40 درصد کیفیت پایین میشه برخی وسایلو خرید اما دیگه چرم گرونه!!...موم خیلی گرونتر ..و ایریشم هم بسیار گرونتر...برق و آب هم هرسال گرونتره ..الان تولید همون کفش قیمتی در حدود 90000 تا 150000تومن در میاد حق دستمزد رو هم بکشی روش میشه جفتی 115000تومن تا 185000تومن وقتی میزاری تو ویترین مشتری فقط نگاه میکنه .قدرت خرید نداره میره کفش چینی میخره 25هزارتومن .

درکشورماباوجوداین همه اقتصاددان وکارشناس فقروبیکاری وفسادغوغابیدادمیکند.چون اقتصاددانانی که درمصدرقدرت هستندمردعمل نیستنددرعوض حسابی مردشعارهستند.