بسیار عالی و کار آمد است.ولی نمیدانم چرا این نظریات شفا بخش اقتصادی به اجرا در نمیآید.ای کاش شما رییس جمهور بودید.میدانم که وقتی حرفی زدید به آن عمل میکنید.
محسن نوروزي mba كارآفزيني با گرايش بازاريابي
|
|
۰۶:۲۹ - ۱۳۹۱/۰۱/۱۶
4
3
پاسخ
سلام آقاي دكتر
من هم با نظرات شما موافقمم اگر كمي به مردم ايران عزيزمان اعتماد كنيم ما را به آسمان هفتم مي برند آقاي دكتر ايران محل فرصت هاست اما اگر قدرش را ندانيم ...
ناشناس
|
|
۰۷:۳۴ - ۱۳۹۱/۰۱/۱۶
5
1
پاسخ
خیلی تحلیل جالبی بود
محمد
|
|
۰۸:۲۵ - ۱۳۹۱/۰۱/۱۶
5
2
پاسخ
سخنان و نظريه هاي جناب آقاي محسن رضايي به صورت تئوري بسيار خوب است اما در عمل بايد ديد كه چگونه ميشود تنها چيزي كه بر هيچ كس پوشيده نيست نجابت و مطيع بودن و مظلوم بودن مردم است كه به هرسخن بزرگان لبيك ميگويند پس بايد مملكت را از نظر رشد اقتصادي و پيشرفت و بهبود وضيعت زندگي مردم از هر نظر به رشد و تعالي رساند به اميد آن روز
سید
|
|
۰۹:۰۳ - ۱۳۹۱/۰۱/۱۶
1
6
پاسخ
بسمه تعالی
برادر من چرا هیچ کدام جرات ندارید بگویید که اقتصاد باید سرمایه دای آزاد باشد. از چه می ترسید ؟ دیگر کمونیزم مرد . پیامبر اکرم (ص) خودشان تاجر بودند.
اسماعیل رمضانی
|
|
۰۹:۰۹ - ۱۳۹۱/۰۱/۱۶
1
3
پاسخ
با سلام احتراما مقاله خوبی بود اما متاسفانه بعید می دانم حتی اگر خود اقای رضایی نیز رییس جمهور شود نیز به موارد درست اشاره شده بتواند عمل کند زیرا مشکل نه فقط بخاطر دشمنان خارجی بلکه بیشتر به خاطر این است که یک قشر تشنه ثروت حاکمیت میانی جامعه را در دست گرفته و به آرمانهای امام و منویات رهبری توجهی نمی کند.
رفیق
|
|
۰۹:۳۷ - ۱۳۹۱/۰۱/۱۶
0
7
پاسخ
ضمن تشکر از نوشته برادر ارجمند رضایی سوالی دارم که ذهن من را مشغول کرده است.
آیا می توان بدون «توسعه» اجتماعی به «توسعه» اقتصادی رسید؟ آیا بدون احزاب مستقل، مجلس و قوه قضایی مستقل، بدون داشتن روزنامه ها، تلویزیون ها، سایت ها و کلاً رسانه های مستقل به توسعه اقتصادی رسید؟
وقتی در کشور به جای «سیستم ها» و «قوانین»، «افراد» و «امیال» حکومت می کنند، چه امیدی وجود دارد؟
یک روز دار و دسته آقای X می آید، فردا دار و دسته آقای Y. هیچکدام هم نسبت که کارهای انجام شده قبلی تعهدی ندارند. ای کاش فقط تعهد نبود، هرچه که X کاشته را Y نیست و نابود می کند.
برادر ارجمند و دلسوز آقای رضایی
به نظر بنده چیزی که جامعه ما در صده اخیر واقعاً کم داشته، آزادی و توسعه اجتماعی است. اگر این ملت احساس کند که واقعاً مملکت «مال» خودش است و مال آقای X یا Y نیست در آن صورت با امید و تلاش آن را خواهد ساخت ولی اگر احساس کند که این دیگ برای او نمی جوشد همین می شود که تا الان بوده.
ناشناس
|
|
۱۱:۰۸ - ۱۳۹۱/۰۱/۱۶
0
2
پاسخ
کاملاً موافقم ولی یکی دیگر از مصادیق توسعه، شادی و رضایت مردم از زندگی است که کمتر به آن پرداخته شده است. امیدوارم تابناک در این مورد هم مقاله بنویسد.
ناشناس
|
|
۱۱:۱۰ - ۱۳۹۱/۰۱/۱۶
2
8
پاسخ
البته واقعا در آخر دوره آقای خاتمی وضعیت معیشت و اشتغال بهبود بسیار خوبی پیدا کرده بود و این مدیون مدیریت خوب آقای خاتمی و دلسوزی ایشان و تیمشان بود. ممکن است این نظر را چاپ نکنید ولی اگر با خودتان روراست باشید آن را تائید خواهید کرد.
iهداوند
|
|
۱۱:۴۸ - ۱۳۹۱/۰۱/۱۶
1
3
پاسخ
با سلام و عرض ادب خدمت آقای دکتر اینجانب با بیست و پنج سال درسمت های مختلف در کارهای صنعتی و اقتصادی و گردشگری همه مقالت حضرتعالی را می خوانم و واقعا از سر دلسوزی و بدون چشم داشتی فقط برای سر بلندی ملت عزیز ایران در سایه اسلام ناب محمدی ص سخن گفته اید که قابل تقدیر و تشکر است و تنها راه نجات و سر بلندی همه مردم همین روش اقتصادی مورد نظر شماست لذا پیشناد میکنم تیمی از افراد علاقمند به این روش اقتصادی جهت ترویج وفرهنگ سازی آن در بین مردم تشکیل و آن را ترویج نما یند . با سپاس مجدد از آن برادر عزیز