تابی جون تازه فهمیدی که تو مملکت ما فقط بلیدیم شعار بدیم متاسفم برای اول خودم بعد این مردم شریف ایران که ...

چند روز بود که دنبال عنوانی مناسب بودم تا با استفاده از آن عنوان مطلبی در مورد نام امسال عرض کنم:
اولاً، هرکدام از مسئولین که از روز عید و اعلام عنوان سال در این مورد صحبتی کرده اند این شعار را باطل السحر همه گرفتاریها قلمداد کرده و با تائید یکهزاردرصدی آن از فرصت برای تبلیغ در مورد خود نیز کوتاه نیامده اند، و یکنفر هم جواب نداده که اگر این عبارت آنقدر که میگوئید مسیحائی وحیات بخش است ( که هست)، چرا عین عبارت یا حداقل عبارتی دیگر که همان معنا را کم و بیش برساند به فکر هیچیک از این نوابغ تشخیص درد نیامد و حالا که بوسیله مقام معظم رهبری - که اطمینان دارم طبیعتاً حد اکثر دغدغه و دلسوزی را ایشان دارند - به زبان آمده و اعلام شده، مصاحبات و مسابقات برای تائید آن با جملات گوناگون و یکی از دیگری اطمینان بخش تر شروع شده و تخت گاز در پیشروی است. در مورد عناوین سالهای گذشته نیز وضع از همین قراربوده و با پیشروی سال تراکم مصاحبه ها و کمیسیون ها و همایش ها و ...... کمترشده و در زمان محو شده است. خداوند دکتر با هنر را با پیامبر اعظم محشور کند، ایشان گفته ای داشتند به این مضمون که " من نمیدانم این سیستم اداری چیست که رودخانه اندیشه و برنامه (ایده) هر قدرهم که انقلابی و خروشان زمانی که به جلگه وسیع این سیستم اداری میرسد از تک و تاب میافتد و طولی نمیکشد که به باطلاق فراموشی فرومیرود. ای کاش انتخاب عنوان سال بین آنها که اینطور برای تائید آن و تصویر و تشریح شاخ و برگها و تفسیر لایه های تو در توی آن مسارعه میکنند به مسابقه گذاشته میشد تا معلوم شود ...... حالا منهم باید بگویم ولو که عرض بنده هیچکاره هم از آن تائیدها حساب شود، باید بگویم که فقط یکنفر دلسوزانه برای صلاح و فلاح راستین این کشور فکر میکند و عمیقاًٌ دغدغه توفیق مادی و معنوی آن را دارد و خدارا سپاس که در اجابت دعای بدنه خالص این مردم آن یک نفر را در جائی که باید قرارداده که انشاء الله در آن جایگاه جاودانه اش دارد.