ناشناس
| 
۱۱:۴۶ - ۱۳۹۰/۱۲/۱۶
پاسخ
چون فرض ابتدايي شما را قبول ندارم .از مطالعه ادامه مطلب منصرف شدم. کار این بنده خدا به دادگاه نرسیده خبر نداره؛ باید کلی هزینه کنی تا بفهمی توافق بهترین کاره 
نقد شما کاملا" درست است ولی مساله اینجاست که برخلاف بینندگان ایرانی که اغلب ، نکته سنج و با تفکری سیاسی ، فیلمها را ارزیابی می کنند، مخاطب غیر ایرانی به هیچ عنوان اینگونه نبوده و در اغلب موارد ، تنها کلیت فیلم و زیبایی های ظاهری فیلم را در حافظه ثبت می کنند. به نظر من،اثرات مثبت فیلم برای ایران، بیشتر از اثرات منفی آن است ... واقعا آفرین که اقتباس نکردی نظرتو! چقدر هم افتحار داره برات!خودت کمی به حرفات فکر کن!
جناب آقاب مجید رحمانی پور، برداشت هاتون از شخصیت ها و جزییات فیلم خیلی عجیبه و به نظر می رسد که تنها زاییده تفکر و دید شما به جامعه است نه دست درکاران فیلم. فیلم جدایی نادر از سیمین هر چی هست آینه تمام نمایی است که منعکس کننده حقیقت محض در جامعه ایرانه می خواد خوشتون بیاد می خواین بدتون بیاد. آقای تحلیلگر محترم..! این فیلم را اگر نظام، دولت و وزارت ارشاد قبول نداشت که برای شرکت در اسکار یا الباقی جشنواره ها ارسال نمی کرد. حالا که افتخار افرین شده نمی دونم چرا بجای تحلیل واقعی دنبال توجیه کردن و یا بعبارتی بی ارزش کردن آن هستید. بنظر شما آیا واقعیت درد جامعه ما غیر ازین است. چرا می خواهیم جامعه مان را مدینه فاضله نشان بدهیم. نه ایران در تمامی دنیا این نامناسبات فرهنگی و اجتماعی وجود دارد و این مختص کشور مانیست. ولی بعضی از مسائل که خودتان در نقد اشاره کردید، در ایران پررنگ تردیده می شود و این یک واقعیت است و از آن گریزی نیست. درصد دردهای مردم ما بعنوان مردمی که با فرهنگ و تمدن دو سه هزار ساله و همچنین از نظر قرار گرفتن در موقعیت جغرافیایی بسیار مناسب و غنی و ثروتمند، نباید بیش از 70درصد مردم آن برای حداقل خواسته های خودشان وامانده باشند.بلی نقد شما بسیار متین ولیکن داستان فیلم یک واقعیت محض است.است.