يك مغلطه كوچك اينجا شكل گرفته است. در واقع اينترنت و هر آنچه در آن است ديگر حكم كنج خلوت شخصي و يا كشوي كمد داخل خانه را ندارد. اينترنت فضاي عمومي است دقيقاً مثل كوچه و خيابان. آنكه تصاوير خانوادگياش در اينترنت يافت ميشود به مثابه كسي است كه آنها را در كوچه و خيابان در معرض ديد عموم گذاشته است. اينكه عابري به اينها دقت كند يا نكند به حس كنجكاوي و شخصيت وي بر ميگردد؛ بنابر اين با كسي كه به خانه فردي رود و به تفحص وسايل شخصي وي بپردازد كاملاً متفاوت است. در اين شرايط بايد فردي را كه بواسطه سهلانگاري يا بيخردي خود موجب نشر امور شخصي خود در فضاي آزاد و غيرخصوصي اينترنت شده است نكوهش نمود.
البته اين مطلب، ناظر بر عدم رعايت اصول اخلاقي توسط مردم در كوچه و خيابان يا فضاي اينترنت نيست( كه البته در امر رعايت اخلاقيات و بي توجهي به مفسدهها شكي نيست).
ناشناس
|
|
۱۲:۳۴ - ۱۳۸۷/۰۸/۰۵
0
0
پاسخ
سلام
موضوعی که مطرح کردید خیلی مهم و جدیه! من هم با شما موافق هستم که یک کلیک کوچک میتونه مقدمه یک کار کاملا غیر اخلاقی باشه. هر چند که ظاهراً اینطور نشون نمیده و آیه شریفه رو هم واقعاً خوب جایی بکار بردید.
متشکرم
البته اين مطلب، ناظر بر عدم رعايت اصول اخلاقي توسط مردم در كوچه و خيابان يا فضاي اينترنت نيست( كه البته در امر رعايت اخلاقيات و بي توجهي به مفسدهها شكي نيست).