کاش میشد من هم لحظاتی با برادران زخمی شیعه بحرینی میبودم وآنها رابرادرانه درآغوش می گرفتم قطره های ذلال اشکشان راپاک می کردم وچشمهای آنها را بوسه می زدم.ودستشان رامحکم می فشردم تا آنها امیدوارانه به راه خودادامه دهند.زیرا هر چه این راه سخت تر پیموده شود ارزش مقصدش بیشتر می شود

تا خون در رگ ماست هدیه به رهبر ماست.یاحق