من یه بار سفر جهادی اومدم یکی از روستاهای مرزی خراسان جنوبی. اکثر سکنه روستا هم از برادران اهل تسنن بودن و خیلی هم با محبت و غریب دوست بودن. یادمه وقتی داشتیم بر میگشتیم خیلیهاشون گریه میکردن. اون موقع هم سکنه روستا از کمبود بارش میگفتن و متاسفانه زندگیهاشون هم فقط از طریق کشاورزی تامین میشد که اونهم بدون آب معنی نداره.

من زمستان این منطقه را ندیده ام. تابستان را با دوچرخه طی کردم. از میانه تا رشت.