ناشناس
| 
۱۹:۲۵ - ۱۳۹۰/۱۰/۲۸
پاسخ
انچه مهمه اینه که سریال اول از همه باید دارای ساخت و پرداخت قوی باشد بعد دیگه اینکه اینجور نشه در یه دوره همه سریالها طنز یا همه سریالها تاثر اور باشند وگرنه تلخی هم قسمتی از زندگیه و قابل انکار نیست سریال "تا ثریا" قابل تقدیره. تا اینجای کار که بسیار جالب جلو رفته انشالله به خوبی و با کیفیت خاتمه پیدا کنه. آن دو تا دیگر را ندیدم. خوش بحال خودم که اصلانگاه نمی کنم هر وقت هم که با خانواده نشستم یه قسمتشو محض امتحان نگاه کنم انگار که افسردگی گرفته باشی خوبه کمی سازندگان فیلم ها برن و سریال های جذابی مثل گمشدگان یا فرار از زندان یا 24 و .... رو ببینن که چرا جوونا حاضرن مبلغ زیادی بابت اون فیلم ها بدن اما سریال های غم افزای تلویزیون رو نگاه نکنند . واقعا نیاز به یه تحول اساسی است. تا کی مردم باید افسرده باشن.خودشون این قد گرفتاری دارن که این تصاویر زنده بسشونه . در ساخت سریال های خارجی هم کار روانشناسی صورت میگیرد هم هزینه میشود و هم خیلی خوشساخت است به گونه ای که تفکر انسان را به کار می اندازد.چرا ما نباید کارهای تلویزیونی که قشنگ باشن داشته باشیم و دیگران بتوانند به این مهم دست یابند. بیایید دوباره تامل کنیم
اگه یه مقایسه ای بین سریال خارجی پرستاران با سریال تاثریا بکنیم کاملا متوجه ی تفاوت فاحش وجدان کاری و مسئولیت شناسی بین ایرانیا با غربیا میشیم. تو سریال تا ثریا حمید و اقا رضا و ثریا همیشه سر کار در حال پیچوندن بودن! در صورتی که در سریال پرستاران این مسئله ی مسئولیت شناسی سرکار تحت هر شرایطی ارجحیت داره. سریال شیدایی خیلی سطحیه.معتاد فلسفی سخن میگه و در عرض یه هفته نه تنها ترک میکنه بلکه میشه مشاور و استاد و رستم زال!!!بچه ها خونه درختی دارند و ماهیگیری و..سطح توقعات بچه ها و بهانه گیری اونها در زمانه که پدرومادر از تهیه خوردوخوراک ساده بچه عاجز مانده اند..بی حیایی و بی قید وبندی تقبیح نمیشه و فیلسوفانه صحبت میکنه و هی میگه میخوام برگردم امارات پیش عربها. واقعا که .
پنجره که تو هر قسمتش 8-7 بار شرکتها و کتابها و دکترای مختلف رو تبلیغ می کنه تازه وسطش هم کلی پیام بازرگانی نشون میده آدم حس میکنه کلا داره 1 ساعت پیام بازرگانی میبینه ضمن تشکراز دقت نظر وتذکرآقای دارابی،چرا هنرمندان ومسئولین فرهنگی ما هنر به خرج نمی دهندکه فیلمهایی بسازندهم مفید باشه وهم طنز یا آرامش بخش؟یاخیلی تلخ و گزنده یا جلف به اسم طنز؟
شما را به خدا قصه سریال شیدایی را یک لحظه در ذهن خود مرور کنید : یک زن بیوه شکست خورده از طبقه فقیر شاغل در درمانگاه یک روستا ، به درخواست ازدواج یک جوان خوش تیپ از خانواده اصل و نصب دار (منظورم بیشتر پایگاه شخصیتی پدر طه است تا پولدار بودن اونها) بعد از کلی قر و قمیش ،خیر سرش جواب مثبت می دهد .بعدا می فهمد که او هم قبلا یک ازدواج ناموفق داشته ، حالا تمام فحش هایی که می شده از صدا و سیما پخش کرد رو توی دیالوگ این خانوم نوشته اند : به پسره می گه بی غیرت ، نامرد ،دروغگو تو ارزش یه قرار ساده را هم نداری واز این مزخرفات . حالا از اون طرف به خاطر دل ننه بابای پیرش راه می افته و هلک هلک میاد خونه داماد ولی او را به اتاقش راه نمی ده که هیچ ، با الفاظ رکیک و نگاه های زهر آلود از خودش دور می کنه . تومهمونی مشترک هم خنده ظاهری می کنه و هی به طه می گه برامون ترانه بخون شاد باشیم و تا ملت روشون روم کنن اونور ، با لحن زشتی میگه هیچ وقت سعی نکن با من خودمونی بشی(به روایتی پسره ی بیچاره رو فیلم کرده) . از اون طرف تمام عوامل از خود طه گرفته که رسما و هزار بار لفظ غلط کردم رو در مقابل این سرکار علیه به کار می بره تااااا پدر طه که بهش می گه از الان تا روز قیامت حق با توئه ، سرایدار (گلیج) و زنش و بالاخره همه و همه هم حق رو به این زن می دهند .چرا ؟ چون نگفته که قبلا مثل خود این سرکار علیه یک ازدواج ناموفق داشته . نتیجه اخلاقی این سریال فقط و فقط بی شخصیت بودن طه است و بس که در مقابل زنش ، قیافه احمق ها رو بخودش می گیره ، به خاطر شکست در ازدواج قبلی اش که اتفاقا اصلا تقصیر او هم نبوده هزار بار به غلط کردن می افته ، حتی حاضر می شه که برای علاقه شدیدی که به این زن داره ، 400-500 میلیون به زن قبلی اش که به خاطر هوس های خودش او را ول کرده و رفته خارج حق السکوت بده و ....نتیجه اجتماعی : کینه و عصبانیت شدید بین مردهای ایرانی و این که همه دوست دارند به جای این پسره طه باشند تا حق این زن رو کف دستش بذارن . همچنین ممکنه تعدادی از زنان و دختران بیچاره فکر کنن که شاید قصه از همین قراره و میشه با مرد ایرانی این طوری برخورد کرد . نتیجه میشه دادگاه های خانوداه