اااا چه جالب عکس از روستای ما تو مازندرانه
خوشمان آمد . اگه بدونی چه حالی میده سر دیگ موقع پختن شکر قرمز باشی اونجا مزه کنی اون شکر رو . جای همتون خالی.

شکر سرخ نه قرمز

دست شما درد نکنه خیلی جالب و دقیق مراحل را نشان داده بود.

ممنون خیلی جالب بود قبلا در سفر شمال شکر قرمز را خریده بودم .




ب

اون دوستی که می گه چرا بهداشتی نیست اگر خودش بره روستایی، شهرستانی، جایی، دربدر دنبال ماست و کشک و دوغ و پنیر محلی می گرده!

حالا اين دستي بود يا ماشيني؟
قرمزي اون هم معلوم نبود.

كدام روستاي ساري ؟
در گذشته نه چندان دور شكر قرمز با روش سنتي ""كيلا""در روستاي ليوان شرق از توابع شهرستان بندرگز بسيار پررونق بوده كه متاسفانه بنا به دلايلي كشت و بهره برداري اين خوراكي مقوي به فراموشي سپرده شد.

دم همه هموطنامون گرم،خسته نباشن

با تشکر از این عکسهای زیبا که من را به یاد کودکی و کارگاه تولید شکر پدربزرگم انداخت. خدایش بیامرزد! اما چند نکته
1. این محصول نامش شکر سرخ است نه قرمز.
2. برعکس آنچه که در بالا گفته اند هم با سلیقه و هم بهداشتی آماده می شود.
3. این محصول بسیار مفید بوده و مضرات قند و شکر سفید را ندارد و حتی مصرف دارویی نیز دارد. به همه توصیه می کنم از آن استفاده نمایند تا سلامتی شان به خاطر خوردن قند و شکر سفید به خطر نیفتد.

در اصل اسم اسم اين محصول شكر قهوه اي ست كه اصلا مضرات شكر سفيد (سم سفيد) رو نداره و تقريباً طعم كارامل داره ... در اكثر كشورهاي اروپايي هم از اين شكر استفاده مي كنند. من خودم خريدم كيلويي 8 هزار تومن ... فقط بعضي عطاريها دارند... البته نوع چيني و انگليسي (همون چينيه) هم در بازار هست.