اظهارات بالا در مورد دانشگاههای دولتی کذب محض است. از تابناک انتظار میرود قبل از انتشار اینگونه اظهارات، تحقیق کوچکی به عمل آورد.

در دانشگاه ما این مشكل تا حدودی حل شده و موقع پرداخت 120 تومن هزینه پایان نامه به استاد اطلاع داده می شود كه بابت كدام دانشجو است و دانشجو نیز می تواند از تحصیلات تكمیلی اطلاع یابد كه این هزینه واریز شد.

در دانشگاه یزد به ازای هر دانشجوی کارشناسی ارشد فقط 75/3 واحد در نظر میگیرند که ضربدر 18 هفته که بشود میشود 5/67 ساعت که ضربدر میزان حق التدریس (حدود12000 تومان) که بشود حدود 800 هزار تومان میشود

میزان مبلغ پرداختی برای راهنمایی هر دانشجوی کارشناسی ارشد بسیار کمتر از مبلغ دو میلون تومان می باشد و در حدود 600 تا هفتصد هزار تومان است که پس از کسر مالیات این رقم کاهش هم می یابد که در مقابل هزینه های تحقیق شامل مواد و آنالیزها رقم ناچیزی می باشد. انسان خوب است اول آگاهی داشته باشد نسبت به حرفی که می خواهد بیان نماید!!!!!و در ضمن این رقم برای مدت زمان انجام پروژه که در حدود یکسال یا بیشتر طول می کشد پرداخت می گردد یعنی ماهی 50 هزار تومان!!!!!

جانا سخن از زبان ما میگویی

نكته تامل برانگيز تر اينكه متاسفانه در بهترين دانشگاه هاي كشور اساتيدي وجود دارند (نه همه استادها) كه از لحاظ علمي در شرايط بسار پايين قرار دارند. براي مثال در يكي از گروه هاي دانشكده ما اعضاي محترم هيات علمي داراي مدارك درجه 2 يا 3 كه از 15-20 سال گذشته در دانشگاه هاي خارج از كشور اخذ نموده و تاكنون به هيچ وجه خود را بروزرساني نكرده اند. در خيلي از موارد مشاهده مي شود كه دانشجوي تحصيلات تكميلي به ناچار مي بايست وقت زيادي را صرفا به منظور راهنمايي استاد راهنماي خود هزينه نمايد. در نهايت دانشجوي بيچاره نه تنها از حمايت هاي فكري، مالي و علمي استاد خود محروم مانده است، مجبور است اسم اساتيد محترم را به عنوان نفر اول در مقالات مستخرج از تحقيقاتي كه به تنهايي انجام داده است لحاظ نمايد.

واقعا هیچ نظارتی روی اساتید نیست. بنده دانشجوی ارشد هستم. رشته های فنی مهندسی که پروژه های Experimental تعریف می کنند هزینه هر تستشون 100 هزار تومان هست به علاوه مواد اولیه و سایر تجهیزات همه هزینه می خواهد. متاسفانه اساتید حاضر نیستند یک ریال هم هزینه کنند و فقط 150 هزار تومان که سرانه هر دانشجوی ارشد است را با کلی فاکتور و پیش فاکتور و نامه و امضا می شود از دانشگاه گرفت. هزینه صحافی و پرینت که چیزی نیست هزینه کار پژوهشی بالاست. نتیجه این میشود که یا باید هر دانشجو حداقل 2 میلیون تومان از جیب خودش هزینه کنه یا اینکه پروژه را سمبل کنه.
مساله جالب هم این است که هر استاد خارج از دانشگاه 4 تا سمت داره و جمعا" این اساتید محترم در هفته فقط سر 2 تا کلاس که دارند میان و میرن انگار نه انگار که هیات علمی تمام وقت دانشگاه هستند. مثلا مسئول گروه ما در هفته کسی حضور ایشان در دفترش را در دانشگاه همون قبل و بعد از کلاسش هم، 5 دقیقه هم ندیده تازه خیلی از هفته ها هم که خارج از کشور تشریف دارن و ایران نیستن...

این مطالب واقعیت ندارد. بنده عضو هیات علمی یک دانشگاه دولتی در مرکز استان هستم. اساتیدی که در اینجا دانشجوی ارشد و دکتری دارند هر ترم حداکثر 8 واحد و سالی حداکثر 16 واحد حق الزحمه از محل پایان نامه ها می گیرند ( مبلغی در حدود 2.9 میلیون تومان در سال پس از کسر مالیات برای استادی با 20 سال سابقه کار) حتی اگر در سال 50 واحد پایان نامه داشته باشند فقط همین 16 واحد را می گیرند و بقیه می سوزد. ضمن اینکه بنده به خاطر همین پایان نامه ها از سلامتی و زندگی خصوصی ام مایه گذاشته ام. لطفا در مورد همه یکسان قضاوت نکنید. اگر در برخی از دانشگاه های شهر های بزرگ نظارت کافی روی پایان نامه ها اعمال نمی شود آنها را به همه جا تسری ندهید. وقتی شما مطلبی را در سایت می نویسید ذهنیتی تولید می شود که اصلاح آن کار بسیار مشکلی است. ضمنا در اینجا مبلغ پایان نامه که هیچ ارتباطی به حق الزحمه استاد ندارد طی چک به خود دانشجو تسلیم می شود.

من یک استاد دانشگاه هستم. اولا بابت راهنمایی دانشجو در دانشگاه مبلغی در حدود 500هزار تومان به استاد راهنما پرداخت میشود.لذا اینکه ذکر شده است 2میلیون تومان صحیح نمی باشد.
از بابت هزینه های پایان نامه به هر دانشجوی کارشناسی ارشد مبلغی در حدود 600هزار تومان توسط وزارت علوم به صورت سرانه به ازای هر دانشجو کارشناسی ارشد به دانشگاه پرداخت می شود که هزینه کرد این مبلغ با نظارت استاد راهنما انجام می شود. البته اساتید محترم راهنما بعضا در هزینه کرد این مبلغ سخت گیری می کنند که به نظر دانشجوی عزیز این نکته را اشاره کرده اند

دو مطلب درباره حمایت از دانشجویان تحصیلات تکمیلی:
1- تقریبا هیچکدام از دانشجویانی که مقاله هایشان چاپ میشود، از جوایز پژوهشی دانشگاه خبر ندارند و از آن بهره مند نمیشوند. (در حالی که استادان جوایزشان را میگیرند)
2- بن تکثیری که سالها برای دانشجویان وجود داشته و حداقل کمک دانشگاه به آنها محسوب میشده، از سال گذشته قطع شده و هیچکس جوابگو نیست.

امیدوارم خودمون فردا با دانشجوهامون اینطور برخورد نکنیم