این مقایسه به کل اشتباه است...کار رضا عطاران که توانست پا به عرصه ای بگذارد که همگان چشم خود رو بروی آن بسته اند , فی نفسه, کار برتر است...شما حق ندارید با رشادتی که عطاران از خود با ارئه یک فیلم مستند از جامعه کنونی نشان داد , با روش قیاس برخورد کنید...

بیشتر رسانه ها از بزنگاه انتقاد میکنند جالب اینکه همه ی بینندگان هرشب از کمی زودتر پای تلویزیون انتظار شروع سریال را میکشیدند!

در مورد روز حسرت معلوم نیست منظور عزیزان از ترویج خرافه چیست؟ یکی بگه ما هم بدونیم کجاش خرافات بود چشم و گوشمون باز بشه... برزخ؟...بهشت؟... جهنم؟... خواب دیدن؟... یا خود خواهی انسان؟

سلام
به نظر بنده بزنگاه طنز خوبی بود و کسب مفام دوم در نظر سنجی هاخیلی منطقی تر از کسب مقام چهارم به نظر میاد.

سریال روز حسرت شامل دو قصه بود، نیمی از داستان بیشتر به ترویج خرافه در جامعه می پرداخت که برای آینده ی جامعه فوق العاده خطرناک است.
نیم دیگر داستان سریال در مورد ماجراهای پسری بود که ازدواج مجدد انجام داده و این موضوع خود یکی از موضوعات مطرح در جامعه است.
البته من فکر می کنم مردم بیشتر توجهشان به نیمه دوم این داستان است و اکثرا از بخش دینی آن به دلیل ترویج خرافه راضی نیستند و آن را نوعی توهین به شعور خود می دانند

بهتر بود این نظر سنجی بعد از اتمام روز حسرت برگزار میشد ، چون فکر میکنم بدترین سریال تمام ماه رمضانها میشد. جالبه که خواهرزاده نه ساله من حدسهایی که برای قسمت آخر سریال زده بود ، کاملا درست از آب در اومد.

واقعا متاسفم به صنعت فيلم ايران كه بيش از 1200 ساعت وقت گرانبهاي ايرانيان را به مسخره گرفته و جز اتلاف وقت هدف ديگري نداشته است . بهتر است كمي به خود بياييم و اگر جاي اين فيلمها يك فيلم 5/1 ساعته پرمحتوا ساخته بودند اكنون مجبور به بحث در ارتباط با ميزان جذب مخاطب نمي بوديم

به نظر من قضاوت در هر چیزی بسیار مشکل است حتی در مورد سریالهای ماه مبارک و کاملاً بدیهی است هرکس به اندازه شعور و آگاهی و نیازش از هر مطلبی بهره برداری می کند . قطعا کسی که برسر دوراهی دنیا و آخرت قرار دارد روز حسرت برایش مثل یک زنگ خطر است و کسی که خیلی افسرده و درگیر روزمره گی زندگی است بزنگاه برایش مثل یک زنگ تفریح می باشد.

بهتر است ضعف های تکنیکی و کارگردانی و فیلنامه را در روز حسرت با استفاده از واژه خرافه لاپوشی نکنیم و حقایق بزرگی را که فیلم قصد گفتن آن را داشت ولی موفق به ارائه درست آن نشد تحت الشعاع بی اعتقادی خودمان قرار ندهیم.عالم غیب قابل انکار نیست خرافه هم نیست .

انگار روز حسرت كارگردان محترمشون تو قسمت ها ابتدايي و انتهايي فكر كردن تنها مخاطبان نوجوانان هستند كه معمولا در اوج قليان احساسي هستند و بيشتر با مسائل كنار مي آيندو يا باور مي كنند ، هنوز يادم نرفته ترمز دستي خراب ماشين رو كه معصومه خانم هيچ تلاشي براي كشيدنش نكردند و با ملاحت چشمشون رو بستند در حالي كه يك بچه 4 ساله هم مي دونست كه بايد دستي رو بسمت بالا هدايت كند و ...